Kwitnienie jedno po drugim

Kwitnącego obficie krzewu w ogrodzie nie da się przeoczyć. Te rośliny nie wymagają sadzenia w dużych grupach tak jak byliny, często zachwycają też kolorem liści lub urodą pokroju. Mając w ogrodzie odpowiedni dobór drzew i krzewów, możemy zapewnić sobie ciągłość kwiatów przez cały sezon. Poniżej podpowiadamy, jak dobierać gatunki i odmiany, by tak się stało.

Sezon otwierają oczary pośrednie. Kwitną już zimą — w lutym i marcu — i przyciągają uwagę wonnymi kwiatami; jesienią ich liście pięknie się przebarwiają. Są stosunkowo niewymagające, lecz warto posadzić je w zacisznym miejscu, bo w pierwszych latach mogą przemarzać. Występują odmiany o kwiatach żółtych (np. ‘Pallida’, która ma duże kwiaty i kwitnie wcześniej), pomarańczowych (‘Jelena’) i czerwonych (‘Ruby Glow’). Są rozłożyste, więc można je zestawiać ze sobą lub sadzić jako solitery. Dobrze jest sadzić je blisko domu, by zimowy spektakl kwiatów oglądać również z okna. Innymi zimowymi pięknościami są kalina wonna i kalina bodnanteńska ‘Dawn’, cechujące się dobrą mrozoodpornością (6a).

W marcu zakwita wierzba iwa ‘Pendula’ — jej urocze kotki mogą zwisać nad pierwszymi roślinami cebulowymi, a pędy wykorzystamy do zrobienia palmy wielkanocnej. W tym czasie urzekają także delikatne kwiaty pierisa japońskiego (szczególnie odmiany ‘Debutant’ i ‘Valley Rose’) — rośliny wrzosowate o typowych dla tej grupy wymaganiach, dekoracyjne przez cały rok.

Pod koniec marca i na początku kwietnia wrzosy (Erica) całe pokrywają się drobnymi dzwoneczkami i pozostają dekoracyjne przez długi czas (nawet 2–3 miesiące), wprowadzając intensywne barwy na działkę. Ich uprawa nie jest trudna, jeśli zapewnimy kwaśne i przepuszczalne podłoże.

Forsycje to najbardziej krzykliwe oznaki wiosny — ich czas nadchodzi pod koniec marca. Chociaż po przekwitnięciu nie prezentują się najlepiej, warto znaleźć dla nich miejsce w ogrodzie: kwitną długo (nawet do 3 tygodni) i niezawodnie, bo pąki rzadko przemarźają nawet przy ostrzejszej zimie (‘Goldzauber’, MINIGOLD czy kulista i wolnorosnąca ‘Maluch’). Są przy tym mało wymagające.

Długokwitnącą forsycję można posadzić pod śliwą wiśniową (‘Pissardi’, ‘Nigra’), magnolią gwiaździstą (np. ‘Rosea’) lub w towarzystwie porzeczki krwistej i kaliny koreańskiej; u ich stóp może się wić barwinek pospolity (dostępne są też odmiany o pstrokatych liściach).

Wraz z przekwitaniem tej grupy roślin zaczynają kwitnąć magnolie, w towarzystwie których dobrze wyglądają mahonie, pigwowce, złotliny oraz tawuły wczesne czy Grefsheim. Od połowy kwietnia pojawiają się bajkowe, duże kwiaty na nagich gałęziach magnolii pośrednich i mieszańcowych. Warto zwrócić uwagę na odmiany: ciemnoróżowe ‘Lennei’, ‘Rustica Rubra’, ‘Alexandrina’, purpurowe ‘Genei’ i ‘Old Port’, żółtą ‘Gold Star’ (kwitnie wcześniej) czy ‘Yellow Bird’ (kwitnie w maju wraz z rozwojem liści) oraz białą ‘Lennei Alba’. Do mniejszych ogrodów pasują ‘Susan’, ‘Nigra’ czy ‘George Henry Kern’.

Na przełomie kwietnia i maja obficie kwitnie też jabłoń ozdobna ‘Royalty’, a wiśnia piłkowana ‘Kiku-shidare-zakura’ zachwyca płaczącym pokrojem i pełnymi kwiatami (nawet do ~100 płatków). W połowie kwietnia pełnymi różowymi kwiatami obsypuje się także migdałek trójklapowy — wygląda zjawiskowo w czasie kwitnienia, ale po przekwitnięciu traci nieco na urodzie.

Na początku maja kwitną jeszcze niektóre odmiany magnolii. Gdy kończy się ich czas, zakwitają bzy — lilaki pospolite (np. ‘Krasawica Moskwy’, ‘Jules Simon’, ‘Prof. Hoser’) oraz kaliny koralowe (np. ‘Roseum’ lub niska ‘Compactum’). Przez większość maja królują także tawuły — tawuły van Houtte’a. Różowe obłoki na piaszczystych działkach tworzy tamaryszek drobnokwiatowy. Na początku maja obłędny zapach roztacza kalina angielska i Burkwooda.

W tym samym czasie zakwitają efektowne drzewa owocowe i ozdobne: wiśnie piłkowane, zwłaszcza odmiana ‘Kanzan’, która kwitnie długo i obficie pełnymi kwiatami, zdobiąc też ładnym, stożkowym pokrojem i barwnymi liśćmi. Wąskie działki upiększy odmiana ‘Amanogawa’. Ze względu na pełne kwiaty i efektowną jesień warto znaleźć miejsce dla ‘Kanzan’, pamiętając, że przy potrzebie można ją ograniczyć cięciem.

Rarytasem pozostają także derenie kwieciste i derenie kousa (np. ‘Satomi’ czy ‘China Girl’). Choć wiosenne przymrozki czasem uszkadzają ich niewielkie kwiaty, krzewy są dekoracyjne przez cały sezon dzięki ładnym, często dwubarwnym liściom (‘Cherokee Daybreak’, ‘Rainbow’) i spektakularnym przebarwieniom jesienią.

Druga połowa maja to fiesta barw rododendronów i azalii. Wśród azalii wielkokwiatowych warto zwrócić uwagę na różową ‘Homebush’, pomarańczową ‘Gibraltar’, białą ‘Schneegold’ czy żółtą ‘Anneke’. Z rododendronów polecamy m.in. ‘Album Novum’, ‘Nova Zembla’, ‘Fantastica’, ‘Polaris’ czy ‘Catawbiense Grandiflorum’. Dostępne są także odmiany o wysokiej mrozoodporności, np. ‘Kazimierz Odnowiciel’ i ‘Kazimierz Wielki’.

Z azalii japońskich warto wymienić m.in. ‘Kermesina’, ‘Gislinde’, dwukolorową ‘Kermesine Rose’, białą ‘Eisprinzessin’ czy pomarańczową ‘Fridoline’.

Na rabatach azalie i rododendrony uzupełnią tawuły (np. ‘Snowmound’, tawuła brzozolistna), wspomniane wcześniej kaliny i późno kwitnący karłowy lilak Meyera ‘Palibin’. W tej obfitości nie można pominąć kolkwicji — rozłożysty krzew, który w drugiej połowie maja staje się obłokiem jasnoróżowych dzwoneczków; jest mało wymagający i wystarczająco mrozoodporny (5b).

Z drzew w połowie maja kwitną jabłonie ozdobne — np. różowa ‘Van Eseltine’, ‘Ola’ czy biała ‘Adirondack’ oraz płacząca ‘Royal Beauty’, które jesienią dodatkowo ozdabiają się czerwonymi owocami.

Po rododendronach nadchodzi czas krzewuszek (warto zwrócić uwagę na ‘Styriaca’, dwukolorowe ‘Variegata’ czy ‘Brigela’) oraz kalmie (‘Minuet’, ‘Olympic Wedding’).

Z końcem maja zaczynają kwitnąć bzy czarne, cenione też za wycinany kształt liści w różnych odmianach i łatwość uprawy. Godne uwagi odmiany to ‘Eva’, ‘Gerda’, ‘Laciniata’ czy ‘Pulverulenta’.

Jednak czerwiec niewątpliwie należy do róż — zwłaszcza odmiany krzaczaste kwitną obficie i powtarzają kwitnienie aż do przymrozków; przykładem odporna ‘Bonica’. Obficie kwitną też róże pnące (np. ‘Rosarium Uetersen’, ‘Santana’) i okrywowe jak ‘The Fairy’.

Różom towarzyszyć mogą żółtolistne tawuły japońskie — odmiany ‘Golden Princess’, ‘Goldmound’ czy niska ‘Magic Carpet’ — oraz zielonolistne (‘Little Princess’, ‘Anthony Watereri’). Towarzyszyć im mogą także lawendy wąskolistne.

W drugiej połowie czerwca zakwita też prosta w uprawie perowskia łobodolistna, mało popularna, ale zasługująca na uwagę. Jej wadą bywa niepełna mrozoodporność, jednak posadzona na odpowiednim stanowisku i osłonięta zimą zwykle odbija i kwitnie od drugiej połowy czerwca przez całe lato aż do jesieni. W czerwcu pojawiają się również pierwsze hortensje — kwitną na pędach tegorocznych: drzewiaste ‘Annabelle’, ‘Grandiflora’. Aby hortensje dobrze przezimowały, warto wybrać dla nich ciepłe stanowisko i w razie potrzeby okryć agrowłókniną.

W lipcu możemy wydłużyć okres kwitnienia tawuł japońskich, wybierając późno kwitnące odmiany takie jak dwukolorowa ‘Shirobana’, ‘Dart’s Red’ czy ‘Albiflora’, które obficie kwitną na początku lipca.

Na przełomie czerwca i lipca perukowiec podolski (np. ‘Royal Purple’ czy jasna ‘Young Lady’) zamienia swoje ażurowe wiechy na puszyste obłoki i staje się jednym z najbardziej efektownych elementów rabaty (przez lipiec i sierpień). Na słonecznych stanowiskach żółte kwiaty rozwijają dziurawce, a ogromne wiechy kwiatowe wypuszcza juka karolińska — jej kwitnienie trwa około 4–5 tygodni. Z drzew natomiast szczególnym akcentem są duże (do 35 cm) wiechy kwiatów surmii bignoniowej (katalpa), przypominające storczyki.

W drugiej połowie lipca zaczynają też kwitnąć budleje, których pachnące kwiatostany przywabiają motyle.

Sierpień to okres królowania hortensji bukietowych. Rośliny te rosną na rabatach półcienistych i słonecznych; ogromne wiechy odmian takich jak ‘Limelight’, ‘Phantom’ czy ‘Vanille Freise’ zdobią ogród pod koniec lata, jesienią, a zasuszone bukiety utrzymują dekorację także zimą.

W sierpniu mogą kwitnąć także pięciorniki, jeśli wczesną wiosną przycięliśmy je silnie, opóźniając w ten sposób kwitnienie — warto tak zrobić, bo w sierpniu ich kwiaty lepiej się wyróżnią. Sierpień to także czas wrzosów — ich dzwoneczki będą zdobić rabaty aż do pierwszych przymrozków.

Wrzesień i październik aż do początku listopada ogród zdobią wcześniej wymienione krzewy: zaschnięte wiechy hortensji bukietowych, róże krzaczaste i okrywowe, perowskie, pięciorniki czy wrzosy. Przede wszystkim jesienią większość krzewów liściastych przebarwia się i obsypuje owocami, wprowadzając do kompozycji dodatkowe barwy i życie.