Tawuła szara

Spiraea ×cinerea Grefsheim

Rozłożysty krzew, kwitnie bardzo wcześnie — przewieszające się pędy całe obsypane białymi, drobnymi kwiatami.

Opis

Tawuła szara to roślina prosta w uprawie i mało wymagająca, ceniona za obfite i wczesne kwitnienie — pojawia się w podobnym czasie co magnolie.

Tawuła szara Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

Tawuła szara to liściasty krzew o szerokim pokroju. Białe kwiaty pojawiają się bardzo wcześnie, ułożone są na zeszłorocznych pędach i pojawiają się jeszcze przed rozwinięciem liści. W kwietniu krzew często jest cały w drobnych, białych kwiatach.

Charakterystyczne są łukowato przewieszające się pędy. Po przekwitnieniu rozwijają się drobne, lancetowate, szarozielone liście, które jesienią ładnie przebarwiają się na żółto. Roślina osiąga około 2 m wysokości.

Roślina bardzo podobna do tawuły wczesnej.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Tawuła szara to krzew łatwy w uprawie i mało wymagający. Dobrze znosi suszę i zanieczyszczenia powietrza. Jest mrozoodporna (tawuła norweska wykazuje większą odporność na mróz niż popularna tawuła wczesna) i tolerancyjna wobec gleby. Nie wymaga obfitego nawożenia i dobrze rośnie na przeciętnej glebie ogrodowej; udaje się na glebach przepuszczalnych, lekkich i przewiewnych.

Najobficiej kwitnie na stanowiskach słonecznych.

Aby pobudzić krzew do kwitnienia, warto go od czasu do czasu odmłodzić — co około 2 lata wycinać stare pędy u nasady.

03 / 3

Zastosowanie

Tawuła norweska często sadzona jest w zieleni miejskiej ze względu na odporność na zanieczyszczenia powietrza i niesprzyjające warunki. Często stosowana jest w parkach i zieleńcach, gdzie pięknie prezentuje się w długich szpalerach — szczególnie wczesną wiosną, gdy jest obsypana białym kwieciem. Polecana do kompozycji naturalistycznych i na miejsca eksponowane.

W parkach często sadzona jest pod dużymi drzewami, razem ze śnieguliczką białą oraz żylistkami szorstkimi. Nadaje się na formowane żywopłoty, dobrze znosi cięcia. W małych ogrodach można ją posadzić pojedynczo na tle murów kamiennych lub trawnika. Sprawdzi się w kompozycjach z krzewów i jako tło dla rabat bylinowych.

Pięknie komponuje się z pęcherznicą kalinolistną 'Luteus'. Przed taki duet można zastosować kolorowe jeżówki i rudbekie oraz wpleść rozchodniki okazałe o białych kwiatach, np. odmianę 'Stardust'. Pomiędzy rozchodniki dobrze wprowadzić zwiewne miskanty niezbyt wysokiego wzrostu, np. 'Apache', oraz kwitnące bodziszki.

Tawuła szara to także doskonałe kwitnące tło dla rabat z roślinami cebulowymi — hiacyntami, szafirkami, żonkilami, szachownicami czy tulipanami. Przewieszające się pędy obsypane kwiatami urozmaicają wczesnowiosenne rabatki.

Jeśli chcemy uzyskać rabaty kwitnące wczesną wiosną, obok tawuły warto posadzić migdałka lub magnolię (np. efektowną 'Lennei'), pigwowce, porzeczkę krwistą 'King Edward VII', forsycję, a w bardziej cienistych partiach rabaty — mahonię 'Apollo'.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Kwitnienie
Kwitnienie 13-15. tydz. marzec - kwiecień
  • Białe
Sadzenie
Krzewy kupowane w pojemnikach 8-14. tydz. luty - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Krzewy kupowane w pojemnikach 31-41. tydz. sierpień - październik zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Usuwanie przekwitłych kwiatostanów 19-22. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie
Kompostowanie wiosną 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Całosezonowe 9-33. tydz. luty - sierpień Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Kompostowanie jesienią 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Kwitnienie

Odkryj podobne terminy i kolory

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
2 m
Docelowa szerokość
2 m
Rozstaw sadzenia
80 cm
Sztuk na m²
1 szt./m2

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 4
Naturalny pokrój
Rozłożysty
Siła wzrostu
Średnia siła wzrostu

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Kulisty Żywopłot
Prowadzenie
Żywopłot formowany Żywopłot nieformowany

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowana wilgotność gleby
Suche stanowisko Świeże stanowisko
Preferowana gleba
Gleba przepuszczalna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysta Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba uboga Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże obojętne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne Podłoże lekko zasadowe

Cechy

  • Ozdobne kwiaty
  • Ozdobny kształt pędów
  • Jesienne wybarwienie
  • Wcześnie wypuszcza liście

Ostrzeżenia

  • Wymaga cięcia
  • Wymaga miejsca lub cięcia formującego

Zastosowanie

  • Soliter
  • Do dużych ogrodów
  • Do małych ogrodów
  • Do parków
  • Do zieleni miejskiej
  • Na rabaty kwiatowe
  • Na rabaty mieszane
  • Na szpalery
  • Niski żywopłot
  • Żywopłot nieformowany

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Znosi zasolenie gleby
  • Dobrze znosi cięcie

Grupy roślin