Perowskia łobodolistna

Perovskia atriplicifolia

Niski półkrzew o drobnych niebieskawych kwiatach oraz sinych, srebrzysto‑szarych pędach.

Opis

Perowskia to sucholubna roślina przeznaczona na stanowiska słoneczne i osłonięte. Jest dość mrozoodporna, ale w bezśnieżne zimy może przemarzać. Jej pędy mają charakterystyczny, „zmrożony” wygląd, dzięki czemu roślina jest bardzo dekoracyjna.

Perowskia łobodolistna
Perowskia łobodolistna Zdjęcie główne
Perowskia łobodolistna

Liście

Perowskia łobodolistna

Pokrój

Perowskia łobodolistna

Jesień

01 / 3

Wygląd

Perowskia to podkrzew o srebrzysto‑szarych liściach i pędach, który kwitnie na fioletowo (niebiesko) od końca czerwca do września. Kwiaty utrzymują się aż do pierwszych przymrozków. Rurkowate, drobne fioletowoniebieskie kwiaty zebrane są w kłosowe kwiatostany.

Aromatyczne, drobne liście osadzone są na wyprostowanych, sztywnych pędach, które same w sobie stanowią element ozdobny — pokrój i chłodny kolor pędów dodają roślinie wyrazistości. Perowskia jest również rośliną miododajną.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Perowskia naturalnie występuje na suchych stepach, dlatego podobne warunki najlepiej odpowiadają tej roślinie. Preferuje gleby przeciętne, niezbyt urodzajne i przepuszczalne, najlepiej zasadowe lub obojętne. Na żyznych i wilgotnych glebach traci urok i ma skłonność do wylegania.

Stanowisko powinno być słoneczne, ciepłe i osłonięte od wiatrów. W chłodniejszych rejonach warto roślinę kopczykować, ponieważ mimo dość dobrej mrozoodporności w bezśnieżne zimy może przemarzać. Ponieważ wegetację zaczyna późno, nie ścinajmy jej zbyt wcześnie — pozwoli to lepiej przetrwać przymrozki.

Perowskia korzeni się głęboko, dlatego starsze okazy trudno przesadzić. Roślina przyciąga motyle i owady, a przy lekkim potrząśnięciu uwalnia ziołowy zapach.

03 / 3

Zastosowanie

Perowskia to wspaniała roślina przede wszystkim na rabaty bylinowe. Sprawdzi się w ogrodach nowoczesnych i romantycznych, szczególnie na rabatach w odcieniach fioletu, bieli i niebieskiego. Jej sinoniebieska barwa działa uspokajająco.

Roślina nadaje rabatom delikatności i zwiewności. Ze względu na wysokość dobrze sadzić ją w drugim planie. Dobrym sąsiedztwem są mikołajek nadmorski, lawenda lub kocimiętka. Świetnie wygląda jako tło dla rozplenicy japońskiej lub czyśćca wielkokwiatowego.

Ładnie komponuje się pod drzewami, szczególnie z białymi pniami brzóz. Posadzona w rzędzie może oddzielać części ogrodu, np. użytkową od wypoczynkowej. Towarzystwem dla perowskii mogą być czarnuszka damasceńska, przegorzan kulisty lub pospolity. Niebieskofioletowe kwiaty dobrze współgrają z ozdobnymi trawami, np. ostnicą cieniutką, turzycą Buchanana czy niską kostrzewą popielatą.

Żwirowe ogrody są dla niej wymarzonym miejscem — w towarzystwie juki karolińskiej, trytomy groniastej, jeżówki i rozchodników okazałych stworzy udaną kompozycję. Sucholubna perowskia dobrze też wygląda w ogrodzie śródziemnomorskim z lawendą, szałwią i jałowcami kolumnowymi.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Kwitnienie
Kwitnienie 22-38. tydz. maj - wrzesień
  • Fioletowe
  • Niebieskie
Sadzenie
Krzewy kupowane w pojemnikach 8-14. tydz. luty - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Krzewy kupowane w pojemnikach 31-41. tydz. sierpień - październik zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Silne cięcie wczesnowiosenne 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Kompostowanie wiosną 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Całosezonowe 9-33. tydz. luty - sierpień Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Kompostowanie jesienią 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
70 cm
Docelowa szerokość
1 m
Rozstaw sadzenia
80 cm
Sztuk na m²
2 szt./m2

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 4
Naturalny pokrój
Kępiasty
Siła wzrostu
Średnia siła wzrostu

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Prowadzenie
Niski żywopłot lub obwódka

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Preferowana wilgotność gleby
Suche stanowisko
Preferowana gleba
Gleba przepuszczalna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysta Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba uboga Gleba piaszczysto-ilasta Gleba dobrze zdrenowana Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko zasadowe
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże obojętne Podłoże zasadowe Podłoże lekko kwaśne

Cechy

  • Ozdobne kwiaty
  • Ozdobne pędy
  • Ozdobny kształt pędów
  • Atrakcyjna zimą
  • Wabi motyle
  • Roślina miododajna
  • Głęboki system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Młode rośliny mogą przemarzać

Zastosowanie

  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Do ogrodu żwirowego
  • Na rabaty kwiatowe
  • Na rabaty mieszane

care

  • Dobrze znosi cięcie
  • Znosi suszę

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina rzadko choruje - może jedynie zaatakowana zostać przez szarą pleśń lub może wystąpić gnicie podstawy pędów. Zdarza się to bardzo rzadko przy długotrwałej wilgotnej pogodzie.

Mączniak prawdziwy
Choroba

Mączniak prawdziwy

Mączniak prawdziwy to częsta choroba grzybowa roślin liściastych, objawiająca się białym, mączystym nalotem na liściach,

Rdza
Choroba

Rdza

Rdze to choroby grzybowe powodujące rdzawo-pomarańczowe plamy i nalot na liściach.

Zobacz pełny katalog

Galeria

Galeria

Perowskia łobodolistna
Perowskia łobodolistna 01
Perowskia łobodolistna
Perowskia łobodolistna 02
Perowskia łobodolistna
Perowskia łobodolistna 03
Perowskia łobodolistna
Perowskia łobodolistna 04
Turzyca włosowa Bronze Form, Perowskia łobodolistna 05
Perowskia łobodolistna 06