Kwiecień w ogrodzie

Wiosna to czas roślin cebulowych, które potrafią ożywić każdą rabatę, zakątek czy donicę. Jeśli jesienią posadziliśmy różne gatunki, okres kwitnienia może się rozciągnąć nawet do czterech miesięcy. Warto zestawiać je tak, by cieszyć się kwiatami już od lutego (np. rannikami i przebiśniegami). W kwietniu dominują tulipany, narcyzy, hiacynty i szafirki — sadźmy je w większych grupach, by stworzyć mocny akcent w ogrodzie.

Zasilamy cebule nawozem i obrywamy przekwitłe kwiatostany — to poprawi kondycję cebul na następny sezon. Poza roślinami cebulowymi bardzo wcześnie na rabatach pojawiają się także nasze ulubione brunery wielkolistne z niebieskimi kwiatkami przypominającymi niezapominajki.

Kwiecień to idealny czas na nowe nasadzenia. W szkółkach i centrach ogrodniczych znajdziemy teraz bogaty wybór krzewów, ziół i bylin. Wczesną wiosną możemy jeszcze sadzić krzewy z odkrytym systemem korzeniowym — są to np. drzewa i krzewy owocowe, rośliny liściaste na żywopłoty oraz róże.

Taki materiał sadzimy dopóki nie rozpoczną wegetacji. Rośliny z odkrytym systemem korzeniowym są zwykle tańsze niż te w pojemnikach i przydają się przy zakładaniu sadu czy żywopłotu. Pamiętajmy, żeby sadzić zgodnie ze sztuką ogrodową: nie za płytko, nie za głęboko, odpowiednio przyciąć koronę i obficie podlać po posadzeniu.

Jeżeli w marcu nie zdjęliśmy jeszcze osłon zimowych, najwyższy czas to zrobić. Najlepiej robić to w dni pochmurne, aby rośliny stopniowo przyzwyczajać do silniejszego nasłonecznienia. Przy okazji dokładnie obejrzyjmy rośliny — usuwamy sekatorem połamane lub przemarznięte pędy.

Kwiecień to dobry moment na porządkowanie rabat bylinowych. Wytnijmy zeschłe i suche pędy, jeśli nie udało się tego zrobić wcześniej z powodu pogody. Wypielmy wschodzące chwasty i zastosujmy ściółkę — nawet cienka warstwa ograniczy ich wzrost.

Możemy też zabrać się za dzielenie bylin kwitnących latem i jesienią. Starsze, rozrośnięte kępy, takie jak funkii, rozchodników, astrów, zawilców japońskich, słoneczniczków czy dzielżanów, warto wykopać i podzielić ostrym szpadlem. Pozyskamy w ten sposób nowe rośliny na wiosenne rabaty.

W kwietniu wciąż możemy prowadzić cięcia drzew i krzewów owocowych. Można je opóźnić u gatunków wrażliwych na mrozy, np. u śliw i brzoskwiń. Na początku miesiąca, w okresie kwitnienia forsycji, przycinamy róże.

Oprócz przeglądu sanitarnego — czyli usunięcia pędów chorych, cienkich, przemarzniętych i nadmiernie się krzyżujących — cięcie dostosowujemy do siły wzrostu danej grupy czy odmiany. Główna zasada brzmi: róże silnie rosnące tniemy słabiej, a słabiej rosnące tniemy mocniej.

• Silnie rosnące róże skracamy mniej — nad 5 oczkiem; pozostawiamy 4–5 mocnych pędów, resztę usuwamy.

• Słabo rosnące przycinamy niżej — nad 3 oczkiem.

• Wielkokwiatowe tniemy nad 3–5 oczkiem, najlepiej ok. 0,5 cm nad pąkiem skierowanym na zewnątrz krzewu.

• Okrywowe odmładzamy co kilka lat, przycinając na ok. 15–20 cm wysokości.

• Róże pnące posadzone niedawno tniemy z umiarem, pozostawiając kilka pędów, które utworzą szkielet. Starszym okazom zostawiamy ok. 3–5 pędów głównych, a boczne skracamy do ok. 30 cm.

• Miniaturowe przycinamy nisko, na ok. 15–20 cm nad ziemią.

• Pienne (szczepione na pniu) tniemy dość mocno, pozostawiając ok. 3–4 oczka; istotne jest też usuwanie dzikich pędów wyrastających z podkładki.

W ogrodzie ozdobnym pod koniec kwietnia przycinamy rośliny, które już przekwitły, np. forsycje, porzeczki krwiste, wrzośce, wierzby z „kotkami”. Jeśli zwlekaliśmy z przycinaniem traw ozdobnych (np. rozplenic japońskich czy miskantów chińskich), zróbmy to teraz. Młode rośliny na żywopłocie przycinamy, by pobudzić krzewienie.

Po zakończeniu cięć nie zapomnijmy o dawce nawozu, która zapewni roślinom zdrowy wzrost. Na koniec dobrze czyścimy i odkażamy sekatory.

Rozpoczynamy nawożenie poszczególnych grup roślin — zwłaszcza róż, hortensji, lilaków, budlei. Za dodatkowe dokarmianie wdzięczne będą także rododendrony i azalie oraz pnącza: glicynie, powojniki, wiciokrzewy, aktinidia. Nawożenie jest szczególnie ważne na glebach słabszych, u roślin mocno przyciętych i u roślin rosnących w silnym sąsiedztwie innych gatunków.

Kwiecień to dobry czas na wysiew do gruntu wielu roślin jednorocznych. Jeśli nie prognozowane są silne przymrozki, możemy wysiać nagietki, maciejki, smagliczki, nasturcje, godecje, wilce czy groszki pachnące. W razie spodziewanych spadków temperatur osłaniajmy wschodzące rośliny włókniną. W chłodniejszych inspektach wysiejemy aksamitki, kosmosy i cynie.

W warzywnym ogrodzie warto wysiać pietruszkę, szczypiorek, koper, cebulę, rzodkiewkę, bób. Pielęgnujemy też siewki wysiane wcześniej na parapetach — pikujemy je do większych pojemników lub pojedynczych doniczek, aby zapewnić prawidłowy rozwój.

Jeżeli chcemy, by dalie i pacioreczniki zakwitły wcześniej, w kwietniu możemy posadzić je w doniczkach i ustawić w cieplejszym miejscu. Przed sadzeniem sprawdźmy stan zdrowotny przechowywanych bulw i kłączy.

Jeżeli do tej pory nie zajęliśmy się trawnikiem, kwiecień to dobry moment na porządki. Dokładnie wygrabiamy zalegający filc i wykonamy wiosenne nawożenie. Warto też przeprowadzić wertykulację — poprawi ona regenerację trawnika, oczyści go z filcu i rozluźni glebę.

W miejscach z ubytkami wykonajmy dosiewkę. Ubytki po kretowiskach sprzątnijmy i wyrównajmy. Gdy trawa ruszy z wegetacją, kosimy regularnie co około 7 dni — dzięki temu trawnik stanie się gęstszy i zdrowszy, a chwasty będą miały mniejsze szanse. Kosiarkę ustawiamy na wysokość nie niższą niż 4,5–5 cm.

Jeśli planujemy zakładać nowy trawnik wiosną, najlepszy termin to właśnie kwiecień.