Kalina angielska

Viburnum xcarlcephalum

Wolno rosnący krzew, którego największym walorem są białe kule kwiatowe o średnicy 13 cm, które zniewalająco pachną.

Opis

Ładny, dość pokaźny krzew, łatwy w uprawie. Kwitnie bardzo obficie wiosną — na przełomie kwietnia i maja. Kwiaty tworzą białe kule o przyjemnym, intensywnym zapachu.

Kalina angielska
Kalina angielska Zdjęcie główne
Białe kule Kaliny angielskiej

Liście

Zawieszone w powietrzu pachnące kule białych kwiatów

Pokrój

Wiąz holenderski Wredei

Jesień

Awatary sezonowe

Kalina angielska - Lato
Lato

01 / 3

Wygląd

Wdzięczny, wolno rosnący krzew o luźnym, zaokrąglonym pokroju. Ma ciemnozielone, dość duże liście (ok. 9 cm) i osiąga 2,5–3 m wysokości.

Na przełomie kwietnia i maja obsypuje się dużymi, ok. 13 cm białymi, pachnącymi kulami kwiatowymi, złożonymi z wielu drobnych, dzwonkowatych kwiatuszków.

Roślina nie zawiązuje owoców.

Mimo braku ozdobnych owoców, kalina staje się atrakcyjna jesienią — jej liście przebarwiają się na szkarłatnoczerwony kolor.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Kalina jest mrozoodporna na terenie całej Polski, z wyjątkiem północno‑wschodnich krańców, gdzie strefa mrozoodporności spada poniżej 6. Warto sadzić ją na stanowisku osłoniętym od zimnych wiatrów.

Preferuje półcień, ale przy regularnym podlewaniu toleruje też stanowiska słoneczne.

Nie ma specjalnych wymagań glebowych i dobrze znosi różne pH (od lekko kwaśnego do lekko zasadowego), choć najlepiej rośnie w podłożu o odczynie lekko kwaśnym (pH około 5–6).

Kalina zawiązuje pąki na zeszłorocznych pędach. Wiosną usuwa się jedynie chore, przemarznięte lub bardzo słabe gałązki; po kwitnieniu można usuwać przekwitłe kwiatostany (patrz cięcie).

Przy planowaniu silniejszego cięcia (np. formującego) należy pamiętać, że w następnym sezonie liczba kwiatów znacząco się zmniejszy lub może ich w ogóle nie być.

Kalina jest stosunkowo odporna na choroby, jednak bywają na niej mszyce.

03 / 3

Zastosowanie

Dzięki niewielkim rozmiarom i małym wymaganiom glebowym nadaje się do większości ogrodów. Ze względu na intensywny zapach kwiatów najlepiej sadzić ją przy tarasach, altanach lub wejściach, gdzie zapach jest dobrze odczuwalny.

Do pachnącej kompozycji przy altanie czy tarasie można dołączyć bardziej wymagające w uprawie budleje Dawida oraz róże 'Louise Odier' czy 'Peer Gynt'. Uzupełnieniem mogą być lawendy wąskolistne 'Hidcote' lub 'Alba' — przy ich sadzeniu na dnie dołka warto wsypać 2–3 cm drenażu z drobnego żwirku. Inne niskie rośliny pachnące, które dobrze się sprawdzą w zestawieniu, to szałwia omszona oraz cebulowe narcyzy, zwłaszcza silnie pachnące odmiany z grupy poeticus i pełne.

Z uwagi na efektowne przebarwienie liści, można kalinę wykorzystać na jesienne rabaty, zestawiając ją np. z trzmieliną oskrzydloną 'Compactus' oraz kolorowymi berberysami ('Green Carpet').

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Kwitnienie
Kwitnienie 16-17. tydz. kwiecień
  • Białe
Sadzenie
Wrażliwe na mróz lekko kwaśne + drenaż 11-17. tydz. marzec - kwiecień Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Usuwanie przekwitłych kwiatostanów 19-22. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie
Wiosenne Kompostowanie 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-11. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 16. tydz. kwiecień Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 16-22. tydz. kwiecień - maj Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Jesienne Kompostowanie 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Kwitnienie

Odkryj podobne terminy i kolory

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
3 m
Docelowa szerokość
3 m
Rozstaw sadzenia
1,5 m

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 6
Naturalny pokrój
Luźny
Siła wzrostu
Wolny wzrost

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Prowadzenie
Forma pienna Żywopłot nieformowany

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba przepuszczalna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysta Gleba gliniasta Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba żyzna Gleba uboga Gleba piaszczysto-ilasta
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże obojętne Podłoże zasadowe Podłoże lekko zasadowe

Cechy

  • Ozdobne kwiaty
  • Jesienne wybarwienie

Ostrzeżenia

  • Roślina trująca
  • Wrażliwa na szkodniki

Zastosowanie

  • Soliter
  • Do dużych ogrodów
  • Do małych ogrodów
  • Na rabaty mieszane

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Kalina bywa atakowana przez pilśniowca kalinowego, mszyce oraz roztocza (pordzewiacza kalinowego).

Zobacz pełny katalog

Galeria

Galeria

Białe kule Kaliny angielskiej
Białe kule Kaliny angielskiej 01
Zawieszone w powietrzu pachnące kule białych kwiatów
Zawieszone w powietrzu pachnące kule białych kwiatów 02
Wiąz holenderski Wredei 03
Kalina angielska