Bez czarny
Sambucus nigra Pulverulenta
Krzew o bardzo jasnym ubarwieniu — świetny akcent rozświetlający półcieniste zakątki.
Młode liście odmiany 'Pulverulenta' są niemal całkowicie białe — dzięki temu roślina z daleka wygląda, jakby ciągle kwitła.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 3
Wygląd
'Pulverulenta' to wysoki, wyprostowany krzew z eliptyczną, kopułastą koroną. Jest to odmiana wolno rosnąca, osiągająca zwykle 2–3 m wysokości. Pędy są grube i szare; starsze bywają mocno bruzdowane i korkowate, natomiast młode charakterystycznie wyginają się w łuk.
Krzew ma duże liście (do 30 cm długości), złożone z 5–7 ząbkowanych, ostro zakończonych listków. Charakterystyczne dla odmiany jest silne zabarwienie młodych przyrostów — są one prawie całkowicie kremowo-białe, z czasem stając się zielono-pstre.
Białe kwiaty, zebrane w talerzykowate baldachy o średnicy około 15 cm, zakwitają pod koniec maja i pachną delikatnie do końca czerwca.
Owocem jest niewielka jagoda o średnicy około 5 mm, granatowoczarna. Owoce dojrzewają od sierpnia do października i są soczyste; w tym czasie krzew chętnie odwiedzają ptaki.
02 / 3
Stanowisko i uprawa
Odmiana jest całkowicie mrozoodporna. Najlepiej rośnie na glebach żyznych, przepuszczalnych i wilgotnych, bogatych w azot i wapń, choć jest mało wymagająca i poradzi sobie także na słabszym podłożu.
Preferuje stanowisko w półcieniu — na pełnym słońcu młode białe przyrosty mogą ulec poparzeniu. Rośnie również w cieniu, lecz wtedy mniej wyraźnie się wybarwia. Ma dużą odporność na zanieczyszczenia.
Roślina dobrze znosi cięcie — można korygować jej wzrost i rozmiar. Zaleca się usuwanie zielonych pędów, które są rewersjami i mogą zagłuszyć ozdobne białe pędy.
03 / 3
Zastosowanie
'Pulverulenta' wyróżnia się zabarwieniem liści i może być używana na rabaty kolorystyczne oraz jako kontrastowy akcent w ogrodzie. Dobrze komponuje się z żółtymi odmianami tawuł ('Golden Princess', 'Goldmound', 'Goldflame'). Pod koroną bzu można też stworzyć grupę irysów, szczególnie na glebach wilgotnych.
Ze względu na odporność na zanieczyszczenia, odmiana nadaje się do zieleni miejskiej, parków i zieleńców.
Bez 'Pulverulenta' dobrze sprawdzi się w sadzeniu soliternym. Posadzony na tle ciemnozielonych żywopłotów z cisów będzie atrakcyjnie kontrastował jasnym, niemal białym ulistnieniem. To tolerancyjna roślina polecana także dla osób poszukujących łatwej w utrzymaniu ozdoby ogrodu.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
- Białe
- Czarne
- Granatowe
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Kwitnienie
Odkryj podobne terminy i kolory
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 3 m
- Docelowa szerokość
- 1,5 m
- Rozstaw sadzenia
- 1 m
- Sztuk na m²
- 1 szt./m2
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 4
- Naturalny pokrój
- Kopulasty
- Siła wzrostu
- Wolny wzrost
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Półcień
- Tolerowane nasłonecznienie
- Pełne słońce Cień
- Preferowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
- Tolerowana gleba
- Przeciętna gleba ogrodowa
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże zasadowe Podłoże lekko zasadowe
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże obojętne
Cechy
- Ozdobne kwiaty
- Ozdobne owoce
- Ozdobne liście lub igły
- Atrakcyjna przez cały sezon
- Długie kwitnienie
Zastosowanie
- Soliter
- Do dużych ogrodów
- Do małych ogrodów
- Do parków
- Na rabaty mieszane
care
- Znosi zanieczyszczenie powietrza
- Dobrze znosi cięcie
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
