Świerk biały
Picea glauca Echniformis
Karłowa, kopulasta odmiana świerka białego; dzięki zwartemu pokrojowi doskonale uzupełnia rabaty i wrzosowiska.
Roślina posadzona w odpowiednich warunkach nie jest trudna w uprawie, ale nie jest to iglak „bezobsługowy”. Świerk biały 'Echniformis' wymaga podlewania, nawożenia i od czasu do czasu przycinania; pozostawiony bez opieki może być podatny na choroby.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 4
Wygląd
Karłowa odmiana świerka białego o poduszkowatym pokroju. Roślina charakteryzuje się bardzo powolnym wzrostem — około 2 cm na rok — w efekcie czego po 10 latach osiąga zaledwie 30 cm wysokości i szerokości.
Starsze, 20–30‑letnie okazy osiągają około 50 cm wysokości i ok. 1 m szerokości, tworząc wyraźne półkule.
Odmianę wyróżniają także igły — lekko kłujące i sztywne, które po opadach wyglądają, jakby delikatnie przylegały do pędów.
Kolor igieł jest ciemnozielony z lekką, niebieskawą tonacją, szczególnie widoczną w chłodniejszym okresie.
02 / 4
Stanowisko i uprawa
Świerki białe preferują stanowiska w pełnym słońcu, choć tolerują krótkotrwałe, parogodzinne zacienienie i mogą rosnąć w lekkim półcieniu.
Pod względem gleby są dość tolerancyjne, niemniej najlepiej rosną na żyznych, wilgotnych podłożach.
Młode rośliny, z jeszcze słabo rozwiniętym systemem korzeniowym, wymagają regularnego podlewania — stanowisko powinno być umiarkowanie wilgotne do wilgotnego. Starsze egzemplarze, z głębszym układem korzeniowym, lepiej radzą sobie również na gorszych, bardziej przepuszczalnych glebach.
Świerk biały najlepiej udaje się przy wilgotnym powietrzu i systematycznym podlewaniu, wtedy rzadziej atakują go szkodniki.
Na roślinie mogą pojawiać się wybujałe pędy (tzw. „rewersje”), wystające poza ogólny zarys bryły — warto je usuwać, aby nie zakłócały zwartego pokroju odmiany.
Roślina dobrze znosi cięcie i formowanie oraz jest uważana za w pełni mrozoodporną.
Iglak posadzony na stanowiskach nieosłoniętych podczas bezśnieżnych, mroźnych zim może ulec uszkodzeniu przez wiatr i wysuszenie, co objawia się wiosennym gubieniem igieł. Aby tego uniknąć, w takich zimach warto osłaniać rośliny od strony najbardziej narażonej (np. południowej) lub wybierać dla nich miejsca bardziej osłonięte.
Świerki białe, jak większość roślin zimozielonych, są narażone na zjawisko suszy fizjologicznej; warto pamiętać o podlewaniu zimą i na przedwiośniu.
03 / 4
Zastosowanie
Małe rozmiary i interesujący, naturalnie zaokrąglony pokrój sprawiają, że roślina ma szerokie zastosowanie: od rabat mieszanych i wrzosowisk, przez kompozycje w skrzyniach balkonowych, po skalniaki, alpinaria oraz ogrody formalne czy te utrzymane w stylu japońskim lub nowoczesnym.
Świerk biały dobrze prezentuje się w alpinarium z innymi gatunkami górskimi, np. z sosnami czarnymi w odmianach 'Green Rocket', 'Brepo' czy 'Pyramidalis', z sosnami górskimi takimi jak 'Gnom' czy 'Allgau', z jodłami kalifornijskimi oraz z roślinami kwitnącymi, np. pierwiosnkami ząbkowanymi, przylaszczkami pospolitymi, ubiorkiem wieczniezielonym czy pięciornikiem krwistym.
04 / 4
Uwaga!
Największym zagrożeniem dla zwartego pokroju oraz delikatnej, srebrzystej barwy igieł bywa psi mocz. Skutkiem jest najpierw żółknięcie igieł, a po ich opadnięciu — widoczne ubytki w zwartej bryle rośliny. W miejscach narażonych na częsty kontakt z psami warto stosować osłony lub sadzić rośliny bardziej odpornych gatunków.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 50 cm
- Docelowa szerokość
- 1 m
- Wysokość po 10 latach
- 30 cm
- Szerokość po 10 latach
- 30 cm
- Rozstaw sadzenia
- 40 cm
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 4
- Naturalny pokrój
- Półkulisty
- Liście / igły
- Zimozielone liście / igły
- Siła wzrostu
- Wolny wzrost
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Tolerowane nasłonecznienie
- Półcień
- Preferowana wilgotność gleby
- Wilgotne stanowisko
- Tolerowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
- Tolerowana gleba
- Gleba piaszczysta Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże lekko kwaśne
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże kwaśne
Cechy
- Atrakcyjny pokrój
- Zwarty pokrój
- Głęboki system korzeniowy
Ostrzeżenia
- Wrażliwa na szkodniki
Zastosowanie
- Do małych ogrodów
- Do ogrodu skalnego
- Do ogrodu żwirowego
- Na balkony i tarasy
- Na rabaty mieszane
- Na skarpę
- Nad oczka wodne
care
- Znosi zanieczyszczenie powietrza
- Znosi suszę
morphology
- Zimozielone liście
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Choroby i szkodniki
Roślina najczęściej atakowana jest przez przędziorka - pajęczaka, który powoduje brązowienie roślin.
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
