Sosna czarna
Pinus nigra Pyramidalis
Atrakcyjna, smukła odmiana sosny czarnej 'Pyramidalis', dobrze komponująca się z roślinami iglastymi, liściastymi i bylinami.
Docelowo roślina ma stożkowaty pokrój — jak sugeruje nazwa odmiany — lecz przez całe życie pozostaje stosunkowo smukłym iglakiem. Po 10 latach przeciętna średnica wynosi około 100 cm.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 3
Wygląd
Średniej wielkości odmiana sosny czarnej, która za młodu ma kolumnowy pokrój.
Odmiana rośnie średnio silnie: po 10 latach osiąga około 3 m wysokości, z docelowych ok. 6 m (w wieku około 30 lat).
Gęste gałęzie pokryte sztywnymi, ciemnozielonymi igłami rosną niemal równolegle do pnia, co nadaje roślinie charakterystyczny, uporządkowany wygląd.
02 / 3
Stanowisko i uprawa
Pochodząca z południa Europy sosna czarna jest dobrze zahartowana: dobrze znosi niedobór wody i ubogie podłoża. Najchętniej rośnie na przepuszczalnych, piaszczystych glebach i, co może być zaskakujące, preferuje podłoża wapienne o wyższym pH, choć posadzona na typowym wrzosowisku również może rosnąć.
Stanowisko powinno być w pełnym słońcu, ewentualnie w lekkim (ażurowym) półcieniu — wtedy roślina dłużej utrzymuje zwarty pokrój i nie traci dolnych gałęzi.
W porównaniu z wieloma innymi sosnami (zwłaszcza sosną pospolitą) cechuje się dużą odpornością na zanieczyszczenia powietrza. Dodatkowo toleruje zasolenie podłoża, wysuszający wiatr oraz niskie temperatury — jest mrozoodporna na terenie całego kraju.
Sosna czarna wytwarza solidny korzeń palowy wraz z grubymi korzeniami bocznymi; w połączeniu z odpornością na zasolenie sprawdza się przy umacnianiu nadmorskich wydm i piaszczystych skarp.
03 / 3
Zastosowanie
Roślina doskonale nadaje się na wykrzyknik ogrodowy, przyciągając wzrok na wybrane miejsca rabaty. Świetnie sprawdza się też jako soliter.
Można ją sadzić w niewielkich grupach lub z innymi roślinami o strzelistym pokroju, np. jałowcami (j. skalny 'Skyrocket'), jodłami jednobarwnymi czy żywotnikami (np. żywotnik zachodni 'Aurescens').
Ciekawą, mało wymagającą rabatę mieszaną uzyskamy, łącząc 'Pyramidalis' z bordowym berberysami (np. Thunberga 'Harlequin'), rozłożystym miskantem chińskim 'Variegatus' oraz kwitnącymi krwawnikami: żółtym k. wiązówkowatym lub różowym k. pospolitym 'Cerise Queen'.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 6 m
- Docelowa szerokość
- 2 m
- Rozstaw sadzenia
- 1,5 m
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 5
- Naturalny pokrój
- Stożkowaty
- Liście / igły
- Zimozielone liście / igły
- Siła wzrostu
- Silny wzrost
Formowanie
Formowanie i prowadzenie
- Nadaje się do formowania jako
- Stożkowaty
- Prowadzenie
- Żywopłot nieformowany
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Preferowana wilgotność gleby
- Suche stanowisko
- Tolerowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba piaszczysta Gleba przepuszczalna Gleba piaszczysto-gliniasta
- Tolerowana gleba
- Gleba żyzna Gleba uboga Przeciętna gleba ogrodowa
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże zasadowe Podłoże lekko zasadowe
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże obojętne Podłoże lekko kwaśne
Cechy
- Atrakcyjny pokrój
- Zwarty pokrój
Zastosowanie
- Soliter
- Do małych ogrodów
- Do parków
- Do zieleni miejskiej
- Na rabaty mieszane
- Na skarpę
care
- Znosi zasolenie gleby
- Dobrze znosi przesadzanie
- Znosi suszę
morphology
- Zimozielone liście
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Choroby i szkodniki
Roślina generalnie jest odporna. Bywa atakowana przez szkodniki takie jak borecznik rudy, osnuja sadzonkowa czy korodówka pniówka. Czasem pojawia się na roślinie rdza powodowana przez grzyby.
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
