Świerk biały
Picea glauca (Picea alba)
Spore drzewo o piramidalnej koronie i miękkich, srebrzystych igłach. Jesienią pojawiają się jasnobrązowe, walcowate szyszki.
Roślina nie jest bezobsługowa — młode egzemplarze wymagają regularnego podlewania i nawożenia; bez tego bywają atakowane przez przędziorka. Starsze drzewa są prostsze w uprawie.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 5
Wygląd
Roślina wytwarza duże, stożkowate korony z gałęziami ułożonymi w wyraźne, poziome piętra. Szybko rośnie w pierwszych 10 latach, później tempo spowalnia, a w wieku około 30 lat osiąga zwykle 10–15 m wysokości.
Początkowo pędy są ukośnie skierowane ku górze, z czasem „prostują się” i rosną bardziej równolegle do podłoża.
Gałęzie są gęsto ulistnione miękkimi igłami długości około 2 cm, pokrytymi woskowym nalotem, co nadaje im niebieskawy lub srebrny odcień.
Drzewa wytwarzają jasnobrązowe, walcowate szyszki długości około 6 cm, które uwydatniają się jesienią, gdy zdrewnieją.
Egzemplarze mocno zacienione u nasady mogą z czasem tracić dolne gałęzie, odsłaniając pień.
02 / 5
Stanowisko i uprawa
Rośliny lubią stanowiska w pełnym słońcu, ale tolerują niewielkie, kilkugodzinne zacienienie.
Podobnie jak świerki kłujące, świerki białe nie są szczególnie wymagające co do gleby, choć najpiękniej i najzdrowiej rosną na żyznych, wilgotnych glebach.
Młode rośliny, z nierozwiniętym systemem korzeniowym, wymagają podlewania i stanowiska od umiarkowanie wilgotnego po wilgotne. Na start warto wzbogacić glebę ziemią kompostową. Starsze drzewa, z głębokim i rozgałęzionym systemem korzeniowym, dobrze radzą sobie także na suchszych i uboższych podłożach.
Nie tolerują podłoża zasadowego (w odróżnieniu od niektórych innych gatunków świerków). Najlepiej rosną na glebach o odczynie lekko kwaśnym do kwaśnego.
Drzewa są odporne na suche i zanieczyszczone miejskie powietrze, choć posadzone przy oczkach wodnych i stawach, gdzie wilgotność powietrza jest większa, intensywniej wybarwiają się na srebrno.
03 / 5
Zastosowanie
Świerk biały najczęściej wykorzystuje się do tworzenia zimozielonych, formowanych żywopłotów lub szpalerów o srebrnym odcieniu.
Ze względu na duże rozmiary polecany jest przede wszystkim do parków oraz dużych założeń ogrodowych, np. komponowanych wokół stawów. Nad wodą dobrym towarzystwem będą cisy, choiny i wiązy, które również dobrze znoszą wyższą wilgotność powietrza.
04 / 5
Uwaga!
Największym zagrożeniem dla regularnego pokroju oraz miękkich, srebrnych igieł — szczególnie w pierwszych latach uprawy — jest psi mocz. W pierwszej kolejności powoduje on żółknięcie igieł, a po ich opadnięciu pozostają ubytki w zwartej masie igieł, co osłabia efekt srebrzystej, zwartej korony.
05 / 5
Ciekawostka
Roztarte świeże igły wydzielają wyraźny, charakterystyczny zapach przypominający aromat czarnej porzeczki.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
- Bordowe
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 20 m
- Docelowa szerokość
- 12 m
- Wysokość po 10 latach
- 3 m
- Szerokość po 10 latach
- 2 m
- Rozstaw sadzenia
- 2 m
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 2
- Naturalny pokrój
- Stożkowaty
- Liście / igły
- Zimozielone liście / igły
- Siła wzrostu
- Silny wzrost
Formowanie
Formowanie i prowadzenie
- Nadaje się do formowania jako
- Żywopłot
- Prowadzenie
- Żywopłot formowany
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Tolerowane nasłonecznienie
- Półcień
- Preferowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko Wilgotne stanowisko
- Tolerowana wilgotność gleby
- Suche stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
- Tolerowana gleba
- Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba uboga Przeciętna gleba ogrodowa
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże lekko kwaśne
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże kwaśne
Cechy
- Ozdobne liście lub igły
- Zwarty pokrój
- Głęboki system korzeniowy
Ostrzeżenia
- Wrażliwa na szkodniki
- Źle znosi przesadzanie
Zastosowanie
- Do dużych ogrodów
- Do parków
- Na skarpę
- Na szpalery
- Żywopłot zimozielony
care
- Dobrze znosi cięcie
- Znosi suszę
morphology
- Zimozielone liście
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Choroby i szkodniki
Roślina najczęściej atakowana jest przez przędziorka - pajęczaka, który powoduje brązowienie roślin.
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
