Świerk biały

Picea glauca Laurin

Miniaturowa roślina, która świetnie sprawdzi się w ogrodzie i na balkonie. Zwartość i stożkowaty kształt są idealne dla miłośników ogrodów formalnych.

Opis

Posadzony w odpowiednich warunkach świerk biały 'Laurin' nie jest trudny w uprawie, ale nie jest też „bezobsługowy”. Wymaga podlewania, nawożenia i czasami przycinania; pozostawiony bez opieki może być podatny na choroby.

Świerk biały Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

'Laurin' to miniaturowa odmiana świerka białego (pokrewna odmianie 'Conica'), przyjmująca bardzo wąski, zwarty stożkowaty kształt. Roczny przyrost jest niewielki — zaledwie 1,5–2 cm.

Przy tak wolnym tempie wzrostu roślina po 10 latach osiąga około 50 cm wysokości i 20 cm średnicy. W wieku około 20 lat ma mniej więcej 1 m wysokości.

Charakterystyczne dla tej grupy są miękkie igły — w przypadku 'Laurin' zielone z lekkim, srebrnym połyskiem — przypominające nieco liście wrzosu (stąd określenie „wrzosowate liście”).

Bardzo gęsty pokrój sprawia, że z daleka roślina przypomina małe, naturalnie wyglądające drzewko bożonarodzeniowe.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Świerki białe preferują stanowiska w pełnym słońcu, choć tolerują krótkotrwałe, częściowe zacienienie.

Podobnie jak inne świerki, nie są szczególnie wybredne względem gleby, ale najładniej rosną na żyznych, umiarkowanie wilgotnych podłożach.

Młode rośliny, z nierozwiniętym jeszcze systemem korzeniowym, potrzebują regularnego podlewania i stanowiska od umiarkowanie wilgotnego po wilgotne. Starsze egzemplarze mają głębszy system korzeniowy i lepiej radzą sobie na mniej żyznych lub nieco suchszych glebach.

Świerk biały najlepiej rośnie przy wilgotnym powietrzu i przy regularnym podlewaniu — wtedy jest też rzadziej atakowany przez szkodniki.

Na roślinie mogą pojawiać się przerośnięte pędy („rewersje”), wystające poza zarys bryły — warto je usuwać, aby nie zaburzały odmianowego pokroju.

Roślina dobrze znosi cięcie i formowanie oraz jest w pełni mrozoodporna.

Iglak narażony jest na wysychanie na wietrze w bezśnieżne, mroźne zimy — objawia się to wiosennym gubieniem igieł. Aby temu zapobiegać, w bezśnieżne dni z ostrym słońcem warto osłonić rośliny, zwłaszcza od strony południowej, lub sadzić je w miejscach osłoniętych.

Jak większość roślin zimozielonych, świerki białe mogą doznawać suszy fizjologicznej; nie zapominajmy o podlewaniu zimą i na przedwiośniu.

03 / 4

Zastosowanie

Dzięki niewielkim rozmiarom i naturalnie stożkowatemu pokrojowi roślina ma szerokie zastosowanie: od rabat mieszanych i wrzosowisk, przez kompozycje w skrzyniach balkonowych, skalniaki i alpinaria, po ogrody formalne oraz aranżacje w stylu japońskim czy nowoczesnym.

Niewielką rabatę w nowoczesnym stylu można stworzyć, łącząc 'Laurin' z takimi roślinami jak kostrzewa Gautiera, liatra kłosowa 'Alba' lub 'Floristan Violet', niskim czosnkiem karatawskim czy dekoracyjną turzycą włosowatą 'Frosted Curls'.

04 / 4

Uwaga!

Największym zagrożeniem dla regularnego, zwartego pokroju oraz miękkich igieł jest mocz psów. Powoduje on najpierw żółknięcie igieł, a po ich opadnięciu — widoczne ubytki w zwartej zieleni, która jest jednym z największych atutów rośliny.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
80 cm
Docelowa szerokość
40 cm
Wysokość po 10 latach
50 cm
Szerokość po 10 latach
20 cm
Rozstaw sadzenia
40 cm

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 4
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Klasa rozmiaru
Miniatura

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Geometryczne formy Kolumnowy
Prowadzenie
Forma pienna

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Preferowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysta Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne

Cechy

  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Przyjazna dzieciom
  • Głęboki system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Wrażliwa na szkodniki

Zastosowanie

  • Do pojemników
  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Do ogrodu żwirowego
  • Do tworzenia zielonych rzeźb
  • Na balkony i tarasy
  • Na rabaty mieszane
  • Na skarpę
  • Na wrzosowiska
  • Nad oczka wodne

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Dobrze znosi cięcie
  • Znosi suszę

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina najczęściej atakowana jest przez przędziorka - pajęczaka, który powoduje brązowienie roślin.

Zobacz pełny katalog