Ambrowiec amerykański

Liquidambar styraciflua

Ambrowiec to król jesieni — jedno z najładniej wybarwiających się drzew. Wymaga sporo miejsca, dlatego poleca się go do parków i ogrodów krajobrazowych, najlepiej jako soliter w widocznym miejscu.

Opis

Roślina posadzona na żyznym, wilgotnym podłożu nie jest trudna w uprawie; problemem bywa jednak niska mrozoodporność młodych okazów, które wymagają solidnego zimowego okrycia.

Ambrowiec amerykański Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

W ojczyźnie drzewo dorasta do 45 m wysokości (!). W Polsce zwykle nie przekracza 25 m wysokości i około 18 m średnicy korony, co i tak stanowi imponujący rozmiar.

W naszym klimacie ambrowiec rzadko zawiązuje owoce, bardzo podobne do tych spotykanych u platanów; pojawiają się pod koniec lata i często pozostają na drzewie przez całą zimę, przypominając ozdoby choinkowe.

Młode okazy mają wyraźnie stożkowatą koronę, która z czasem przechodzi w kształt owalny. Rośliny często przemarzające przyjmują formę krzaczastą, ponieważ gatunek dobrze odbija od korzeni (podobnie jak u tamaryszków drobnokwiatowych).

Najbardziej dekoracyjny jest jesienny wygląd—na jednym drzewie liście przybierają barwy od żółtej, przez pomarańczową i czerwoną, aż do bordowej i fioletowej, tworząc cieniowaną mozaikę kolorów.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Ambrowce preferują stanowiska słoneczne — tylko w takich warunkach liście jesienią wybarwią się w pełnej gamie kolorów. Egzemplarze posadzone w półcieniu są mniej atrakcyjne.

Warto sadzić je w miejscach osłoniętych od silnych wiatrów, co szczególnie chroni młode rośliny przed przemarzaniem.

Starsze drzewa są bardziej odporne na niekorzystne warunki i zwykle zimują bez problemu w zachodniej i centralnej części Polski. Młode okazy należy solidnie osłonić i zakopczykować, ponieważ przy bardzo niskich temperaturach górne partie mogą przemarznać — z ochronionych korzeni powinny jednak wiosną odbić młode pędy.

Rośliny preferują gleby żyzne, próchniczne i o wyższej wilgotności; nie nadają się na jałowe, piaszczyste podłoża, z których często wypadają.

W pielęgnacji ważne jest pH podłoża — powinno być lekko kwaśne lub ewentualnie obojętne; przy zbyt wysokim pH występuje ryzyko chlorozy.

Cięcie ogranicza się do zabiegów sanitarnych, polegających na usuwaniu martwych lub chorych gałęzi.

03 / 4

Zastosowanie

Z uwagi na duże rozmiary i wyjątkową dekoracyjność jesiennych liści ambrowiec doskonale sprawdza się jako soliter, ustawiony w widocznym miejscu, gdzie będzie mógł uwydatnić swoje piękno.

W parkach i ogrodach krajobrazowych można go sadzić w luźnych kompozycjach z innymi drzewami, np. buki pospolite w podstawowej formie lub odmianie 'Pendula', kaliną angielską, leszczyną pospolitą 'Aurea', cisem pośrednim 'Hicksii' lub sosnami: limbą czy czarną 'Green Rocket'.

04 / 4

Ciekawostki

Ambrowiec wytwarza duże ilości cennej żywicy (stąd druga nazwa: ambrowiec balsamiczny), która znalazła zastosowanie w medycynie, przemyśle kosmetycznym i spożywczym — na przykład jako składnik gum do żucia.

Ambrowce, obok klonów, są jednymi z niewielu drzew liściastych wykorzystywanych do tworzenia klasycznego bonsai.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Owocowanie
Owocowanie 30-48. tydz. lipiec - listopad
  • Brązowe
  • Zielone
Sadzenie
Krzewy kupowane w pojemnikach 8-14. tydz. luty - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Krzewy kupowane w pojemnikach 31-41. tydz. sierpień - październik zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Kompostowanie wiosną 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Wczesnowiosenne 9-33. tydz. luty - sierpień Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie letne 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Kompostowanie jesienią 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
25 m
Docelowa szerokość
18 m
Wysokość po 10 latach
10 m
Szerokość po 10 latach
5 m
Rozstaw sadzenia
9 m

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 6
Naturalny pokrój
Owalny
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Wolny wzrost

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba piaszczysto-ilasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne Podłoże obojętne

Cechy

  • Atrakcyjny pokrój
  • Przyjazna dzieciom
  • Atrakcyjna zimą
  • Jesienne wybarwienie
  • Głęboki system korzeniowy
  • Długowieczna

Ostrzeżenia

  • Młode rośliny mogą przemarzać

Zastosowanie

  • Soliter
  • Do dużych ogrodów
  • Do parków
  • Do zieleni miejskiej

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina zdrowa i odporna na szkodniki, jednak zbyt wysoki pH podłoża może powodować odbarwianie liści, które jest oznaka chlorozy.

Mączniak prawdziwy
Choroba

Mączniak prawdziwy

Mączniak prawdziwy to częsta choroba grzybowa roślin liściastych, objawiająca się białym, mączystym nalotem na liściach,

Plamistość liści
Choroba

Plamistość liści

Plamistość liści to częsta choroba grzybowa liściastych roślin, nasilająca się przy długotrwałej wilgoci.

Szkodnik

Przędziorek

Przędziorki atakują rośliny pozbawione wilgoci — w powietrzu i glebie, zwłaszcza podczas gorącej, suchej pogody. Charakt

Zobacz pełny katalog