Grusza drobnoowocowa

Pyrus calleryana Chanticleer

Kolumnowa odmiana obficie kwitnącej gruszy. Odporna, polecana do obsadzania ulic i na suche gleby.

Opis

Mało wymagające drzewa, preferujące ciepłe, luźne i wapienne gleby. Kwitną wiosną i atrakcyjnie wybarwiają się jesienią.

Grusza drobnoowocowa Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

Drzewo o wąskiej koronie i smukłym, długim pniu; początkowo przybiera owalny pokrój, a z wiekiem przechodzi w wyraźnie stożkowaty kształt. Dorosłe egzemplarze osiągają do 15 m wysokości przy około 5 m szerokości, dzięki czemu mieszczą się w niewielkich ogrodach i na ciasnych miejskich ulicach.

Wiosną grusza obsypana jest licznymi, pachnącymi, białymi kwiatami. Z początkiem maja pojawiają się drobne, srebrzyste liście, które następnie przybierają jasnozielony odcień aż do pierwszych jesiennych chłodów.

We wrześniu liście zaczynają się wybarwiać na żółto, pomarańczowo i czerwono. W sierpniu drzewo wytwarza drobne, kuliste owoce, często mało widoczne w gęstej koronie; pozostają na drzewie aż do zimy i są chętnie zjadane przez ptaki.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Grusza preferuje podłoże lekko wilgotne, lecz dobrze znosi okresowe susze oraz zanieczyszczenia miejskiego powietrza i sól drogową. Z tego powodu nadaje się do nasadzeń przy drogach i podjazdach.

Roślina dobrze rośnie na glebach żyznych, próchnicznych i przepuszczalnych, które dobrze się nagrzewają. Grusze korzystają z gleby zasobnej w wapń o wyższym pH, jednak ta odmiana radzi sobie także na podłożu o odczynie od zasadowego przez obojętne aż do lekko kwaśnego.

Drzewo przyzwyczaja się do przeciętnych i ubogich gleb ogrodowych; może mieć problemy na glebach ciężkich, gliniastych, zimnych i z zastojem wody.

Roślina dobrze reaguje na cięcia — zarówno sanitarne, jak i ograniczające rozrost.

Nie jest jednak w pełni mrozoodporna i może nie przezimować w najchłodniejszych regionach kraju — na Podhalu i Suwalszczyźnie.

03 / 4

Zastosowanie

Smukła, zdrowa i wytrzymała roślina ozdobna, idealna do obsadzania ulic, chodników, skwerów oraz terenów miejskich i wiejskich.

Wysoki pień i wąska korona pozwalają na dopuszczanie światła do podstawy rośliny, dzięki czemu pod drzewem można sadzić krzewy i byliny.

Dobrym towarzystwem dla 'Chanticleer' będą np. róże pomarszczone (odmiana 'Harnaś'), tamaryszek drobnokwiatowy czy berberysy Thunberga ('Red Pillar' lub 'Coronita'), a także pięciornik krzewiasty 'Abbotswood' lub pęcherznica kalinolistna.

Bardziej wymagającą rabatę można stworzyć z udziałem hortensji 'Dart's Little Dot', róży angielskiej 'Rosa Gertrude Jekyll' i klona jawora 'Simon Louis Freres'.

04 / 4

Warto wiedzieć

'Chanticleer' zawiązuje pojedyncze, małe, kuliste owoce, które chętnie zjadają ptaki, dlatego nie trzeba obawiać się, że będą zaśmiecać chodnik czy rabatę.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Kwitnienie
Kwitnienie 13-16. tydz. marzec - kwiecień
  • Białe
Owocowanie
Owocowanie 28-32. tydz. lipiec - sierpień
  • Brązowe
  • Zielone
Sadzenie
owocowe drzewka, owocowe ozdobne 10-15. tydz. marzec - kwiecień Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie Wczesnoletnie - porządkujące po zimie 20-22. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie
Kompostowanie wiosną 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Całosezonowe 9-33. tydz. luty - sierpień Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Kompostowanie jesienią 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Kwitnienie

Odkryj podobne terminy i kolory

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
12 m
Docelowa szerokość
5 m
Wysokość po 10 latach
4 m
Szerokość po 10 latach
2 m
Rozstaw sadzenia
2 m

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 6
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Siła wzrostu
Silny wzrost

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Suche stanowisko Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysta Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba uboga Gleba piaszczysto-ilasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko zasadowe
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże obojętne Podłoże zasadowe Podłoże lekko kwaśne

Cechy

  • Ozdobne kwiaty
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Przyjazna dzieciom
  • Jesienne wybarwienie
  • Wcześnie wypuszcza liście
  • Przyjazna ptakom
  • Roślina miododajna
  • Głęboki system korzeniowy
  • Jadalne owoce

Zastosowanie

  • Soliter
  • Do dużych ogrodów
  • Do małych ogrodów
  • Do parków
  • Do zieleni miejskiej
  • Na podjazd
  • Na rabaty mieszane
  • Na szpalery

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Znosi zasolenie gleby
  • Dobrze znosi cięcie
  • Znosi suszę

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina odporna na choroby i szkodniki, na glebach gliniastych i zimnych może być atakowana przez zarazę ogniową.

Mączniak prawdziwy
Choroba

Mączniak prawdziwy

Mączniak prawdziwy to częsta choroba grzybowa roślin liściastych, objawiająca się białym, mączystym nalotem na liściach,

Plamistość liści
Choroba

Plamistość liści

Plamistość liści to częsta choroba grzybowa liściastych roślin, nasilająca się przy długotrwałej wilgoci.

Szkodnik

Przędziorek

Przędziorki atakują rośliny pozbawione wilgoci — w powietrzu i glebie, zwłaszcza podczas gorącej, suchej pogody. Charakt

Zobacz pełny katalog