Sosna limba
Pinus cembra
Występująca naturalnie w Tatrach sosna, w ogrodzie sprawdza się jako wolno rosnące, gęste, stożkowate drzewo iglaste, efektowne już od nasady.
Limba jest wytrzymałym, długowiecznym drzewem iglastym, dobrze radzącym sobie na większości gleb ogrodowych. Duża odporność na szkodniki i naturalnie zwarty pokrój sprawiają, że limba będzie ładnym i mało problematycznym, srebrnozielonym akcentem w ogrodzie.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 4
Wygląd
Sosna limba to duże i długowieczne drzewo iglaste, dorastające do ok. 20 m wysokości. Rośnie wolno — po 10 latach osiąga zwykle około 1–1,5 m wysokości.
Początkowo ma regularny, stożkowaty pokrój; z wiekiem korona zaokrągla się i może przybrać kształt kopulasty lub jajowaty.
Przez długi czas (ok. 10–15 lat) limba zasłania pień od samej nasady dzięki gęsto rozmieszczonym, ku górze wygiętym konarom. Konary te noszą sztywne, średniej długości igły (6–8 cm) o srebrnozielonym odcieniu. Igły są zebrane po pięć w pęczku (sosna pięcioigielna).
Drzewo ma dobrze rozbudowany system korzeniowy, co sprawia, że pomimo sporych rozmiarów jest relatywnie odporne na przewracanie przez wiatr.
02 / 4
Stanowisko i uprawa
Roślina jest wybitnie światłożądna i najlepiej rośnie w pełnym słońcu. Preferuje miejsca o większej wilgotności powietrza, dlatego dobrze rozwija się w pobliżu zbiorników wodnych, gdzie parowanie zwiększa lokalną wilgotność.
Limba dobrze znosi zanieczyszczone powietrze miejskie. Należy jednak rozsądnie wybierać miejsce do sadzenia, ponieważ roślina źle znosi przesadzanie.
Jest tolerancyjna względem rodzaju podłoża i rośnie na glebach od zasadowych po kwaśne, lecz najlepiej czuje się na glebie lekko kwaśnej, wilgotnej, przepuszczalnej i żyznej.
Jest całkowicie mrozoodporna (także na zimowe wahania temperatur) i wykazuje odporność na choroby sosen pięcioigielnych, takie jak rdza wejmutkowo-porzeczkowa, oraz na niektóre szkodniki, np. mszyce.
03 / 4
Zastosowanie
Dzięki miłości do słońca i zwartemu pokrojowi limba doskonale prezentuje się jako soliter — równomierne nasłonecznienie pomaga zachować dolne gałęzie i atrakcyjny kształt korony.
W kompozycjach ogrodowych można ją łączyć z płożącymi jałowcami, np. łuskowatym ‘Holger’ czy rozesłanym ‘Bonin Isles’, z irgami (np. odmiany poziomej czy wczesnej) oraz z kwitnącymi wrzosami i wrzoścami.
04 / 4
Ciekawostki
Dorosłe i szczepione drzewa (w wieku ok. 60 lat) wytwarzają około 8 cm długości jajowate szyszki. Niedojrzałe szyszki mogą mieć odcień fioletowy lub purpurowy. Szyszki dojrzewają przez dwa lata, następnie brązowieją i opadają.
Z nasion wysypujących się ze szyszek, które są jadalne, chętnie korzystają wiewiórki. Roślina wytwarza także aromatyczną żywicę, która dawniej była używana do produkcji wonnych kadzidełek.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 20 m
- Docelowa szerokość
- 7 m
- Rozstaw sadzenia
- 3 m
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 2
- Naturalny pokrój
- Owalny
- Liście / igły
- Zimozielone liście / igły
- Siła wzrostu
- Wolny wzrost
Formowanie
Formowanie i prowadzenie
- Prowadzenie
- Żywopłot nieformowany
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Preferowana wilgotność gleby
- Wilgotne stanowisko
- Tolerowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
- Tolerowana gleba
- Gleba piaszczysta Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba uboga Przeciętna gleba ogrodowa
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże lekko kwaśne
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże kwaśne Podłoże obojętne Podłoże zasadowe Podłoże lekko zasadowe
Cechy
- Zwarty pokrój
- Głęboki system korzeniowy
Ostrzeżenia
- Źle znosi przesadzanie
Zastosowanie
- Soliter
- Do ogrodu skalnego
- Do parków
- Na skarpę
- Na szpalery
- Nad oczka wodne
care
- Znosi zanieczyszczenie powietrza
- Znosi suszę
morphology
- Zimozielone liście
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
