Judaszowiec kanadyjski

Cercis canadensis Forest Pansy

Judaszowiec to niewielkie, charakterystyczne drzewko o sercowatych, purpurowych liściach, ozdobnych kwiatach i efektownej, kolorowej szacie jesiennej.

Opis

Judaszowiec to drzewo nietuzinkowe pod każdym względem. Wiosną obserwujemy tu efekt niezwykły — drobne kwiaty wyrastają bezpośrednio z pnia i grubych gałęzi, co nadaje roślinie wyjątkowy, dekoracyjny charakter.

Judaszowiec kanadyjski Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

Roślina młoda zwykle przybiera formę rozłożystego krzewu o luźnej, zaokrąglonej koronie. Z wiekiem tworzy malowniczo powyginany pień i osiąga wysokość do około 5 m, przyjmując formę niewielkiego drzewka.

Judaszowce mają charakterystyczne, sercowate liście osadzone na krótkich, cienkich ogonkach. Odmiana ‘Forest Pansy’ wyróżnia się ciemną, purpurowoczerwoną barwą liści, która z czasem może przechodzić w odcień czekoladowy. Jesienią liście nierównomiernie przebarwiają się na odcienie czerwieni, pomarańczu i żółci, tworząc efektowną mozaikę.

Najbardziej dekoracyjnym momentem jest wiosna, gdy drzewo obsypane jest karminoworóżowymi, drobnymi kwiatami wyrastającymi bezpośrednio z pnia i konarów — zjawisko to nazywa się kauliflorią i występuje u wszystkich judaszowców. Kwiaty są jadalne i nadają się do dekoracji potraw, mają też delikatnie słodki smak.

Należy pamiętać, że wczesne kwitnienie (przełom kwietnia i maja) bywa narażone na uszkodzenia przez wiosenne przymrozki.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Drzewo nie jest w pełni mrozoodporne, dlatego w praktyce nadaje się do sadzenia głównie na zachód od Wisły (strefa 6B i cieplejsze). W mniej sprzyjających rejonach warto wybierać najcieplejsze, osłonięte miejsca w ogrodzie.

Preferuje stanowiska osłonięte od zimnych wiatrów, w słońcu lub półcieniu. Dobrze rozwija się w ciepłych fragmentach ogrodu.

Jest wymagający pod względem gleby — najlepiej rośnie w żyznych, świeżych, przepuszczalnych i umiarkowanie wilgotnych glebach. Toleruje szeroki zakres pH, od lekko kwaśnego po zasadowe, i może rosnąć na podłożu wapiennym. Źle znosi ciężkie, gliniaste gleby z tendencją do zastoju wody. Mimo upodobań do wilgoci, ma też zdolność radzenia sobie z okresowymi suszami i letnimi upałami.

Gałęzie judaszowca bywają dość kruche i zimą mogą łamać się pod ciężarem mokrego śniegu — warto w razie potrzeby delikatnie otrząsać konary. Młode egzemplarze mogą potrzebować ochrony w pierwszych latach uprawy; starsze rośliny zazwyczaj radzą sobie samodzielnie.

03 / 4

Zastosowanie

Judaszowiec doskonale sprawdza się jako soliter — przyciąga uwagę walorami dekoracyjnymi przez cały rok. Nadaje się do ogrodów przydomowych oraz zadbanych parków i terenów publicznych.

Pod koroną możemy sadzić rośliny dobrze znoszące cień i półcień, np. parzydło leśne, funkie (np. o dużych, szarych liściach funkia 'Big Daddy') czy berberys Thunberga 'Aurea'.

Judaszowiec można również komponować z wyższymi drzewami i krzewami, takimi jak cis pośredni 'Wojtek', klon jawor 'Brilliantissimum', kalina angielska czy wiąz holenderski 'Wredei'.

04 / 4

Ciekawostki

Nazwa rośliny tradycyjnie bywa kojarzona z Judaszem Iskariotą, który według podań miał się powiesić na drzewie tego gatunku. To popularna, choć historycznie niejednoznaczna interpretacja pochodzenia nazwy.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Kwitnienie
Kwitnienie 15-17. tydz. kwiecień
  • Różowe
Sadzenie
Krzewy kupowane w pojemnikach 8-14. tydz. luty - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Krzewy kupowane w pojemnikach 31-41. tydz. sierpień - październik zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Kompostowanie wiosną 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Całosezonowe 9-33. tydz. luty - sierpień Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Kompostowanie jesienią 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Kwitnienie

Odkryj podobne terminy i kolory

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
5 m
Docelowa szerokość
4 m
Wysokość po 10 latach
2 m
Szerokość po 10 latach
1,5 m
Rozstaw sadzenia
1,2 m

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 7
Naturalny pokrój
Rozłożysty
Siła wzrostu
Wolny wzrost

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba przepuszczalna Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysto-ilasta
Preferowany odczyn gleby
Podłoże obojętne Podłoże zasadowe Podłoże lekko zasadowe
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne

Cechy

  • Ozdobne kwiaty
  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Przyjazna dzieciom
  • Jesienne wybarwienie
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Jadalne kwiaty

Ostrzeżenia

  • Wymaga więcej uwagi
  • Młode rośliny mogą przemarzać

Zastosowanie

  • Soliter
  • Do dużych ogrodów
  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu żwirowego
  • Do parków
  • Na rabaty mieszane

care

  • Znosi suszę

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina odporna na choroby i szkodniki.

Mączniak prawdziwy
Choroba

Mączniak prawdziwy

Mączniak prawdziwy to częsta choroba grzybowa roślin liściastych, objawiająca się białym, mączystym nalotem na liściach,

Plamistość liści
Choroba

Plamistość liści

Plamistość liści to częsta choroba grzybowa liściastych roślin, nasilająca się przy długotrwałej wilgoci.

Szkodnik

Przędziorek

Przędziorki atakują rośliny pozbawione wilgoci — w powietrzu i glebie, zwłaszcza podczas gorącej, suchej pogody. Charakt

Zobacz pełny katalog