Świerk biały

Picea glauca Daisy's White

Mały iglak tworzący zwarte, dekoracyjne stożki. Najpiękniejszy na wiosnę, gdy obsypany jest kremowymi przyrostami.

Opis

Roślina posadzona w odpowiednich warunkach nie jest trudna w uprawie, lecz nie jest to iglak "bezobsługowy". Świerk biały 'Daisy's White' wymaga podlewania, nawożenia i okazjonalnego przycinania; pozostawiony bez opieki może chorować.

Świerk biały Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

Oryginalna, wolno rosnąca odmiana świerka białego wywodząca się od popularnej odmiany 'Conica', po której odziedziczyła stożkowaty, zwarty pokrój, ładnie prezentujący się na rabatach i w dużych donicach.

Charakterystyczne są wiosenne, jasnożółte (kremowe) młode przyrosty, które sprawiają, że cała roślina wydaje się „bielić”.

Z upływem czasu ilość chlorofilu w młodych igłach zwiększa się i roślina stopniowo zielenieje. Młode przyrosty mogą częściowo podsychać przy intensywnym, wiosennym słońcu — dlatego nie zaleca się zraszania rośliny w godzinach największego nasłonecznienia.

Iglak wyróżnia się powolnym wzrostem (wolniejszym niż 'Conica'); po około 10 latach osiąga ok. 80 cm wysokości i 40 cm średnicy.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Chociaż świerki białe dobrze rosną na pełnym słońcu, odmiana 'Daisy's White' lepiej udaje się w lekkim półcieniu — jej jasne przyrosty na silnym słońcu łatwo ulegają przypaleniu.

Podobnie jak inne świerki kłujące, nie jest bardzo wybredna względem gleby, ale najładniej i najzdrowiej rośnie na glebach żyznych i wilgotnych.

Młode rośliny z jeszcze nie w pełni rozwiniętym systemem korzeniowym wymagają regularnego podlewania i stanowisk od umiarkowanie wilgotnych po wilgotne. Starsze egzemplarze mają głęboki system korzeniowy i lepiej znoszą gorsze, nieco suchsze podłoża.

Świerk biały najlepiej rośnie przy umiarkowanej wilgotności powietrza i regularnym podlewaniu — wtedy rzadsze są ataki szkodników.

Na roślinie mogą pojawiać się wybujałe pędy (tzw. „rewersje”), wystające poza ogólny zarys bryły — warto je usuwać, by nie zaburzały charakterystycznego pokroju odmiany.

Roślina dobrze znosi cięcie i formowanie oraz jest mrozoodporna.

W miejscach nieosłoniętych, podczas bezśnieżnych i mroźnych zim, iglak może być wysuszany przez wiatr, co objawia się wiosennym zrzucaniem igieł. Aby temu zapobiec, zimą — gdy brak śniegu i świeci słońce — warto osłaniać rośliny zwłaszcza od strony południowej lub sadzić je w stanowiskach osłoniętych.

Świerki białe, jak większość roślin zimozielonych, są narażone na zjawisko suszy fizjologicznej, dlatego pamiętajmy o podlewaniu ich zimą i na przedwiośniu.

03 / 4

Zastosowanie

Małe rozmiary i naturalnie stożkowaty pokrój sprawiają, że roślina ma szerokie zastosowanie. Można ją stosować na rabatach mieszanych, wrzosowiskach, w kompozycjach w skrzyniach balkonowych, na skalniakach i alpinariach, a także w ogrodach formalnych, japońskich czy nowoczesnych.

Świerk dobrze prezentuje się na tarasie i balkonie, posadzony w dużej, kwadratowej lub prostokątnej skrzyni. U jego podnóża pasują pojedyncze wrzosy oraz turzyca 'Bronze Form'.

Wiosenną urodę odmiany warto wykorzystać na rabatach z roślinami cebulowymi (np. tulipanami) oraz z tiarellą sercolistną.

04 / 4

Uwaga!

Największym zagrożeniem dla regularnego pokroju oraz miękkich igieł jest psi mocz — od niego pierwsze żółkną igły, a po ich opadnięciu pozostają dziury w zwartej bryle, co znacząco obniża walory dekoracyjne rośliny.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
1 m
Docelowa szerokość
60 cm
Wysokość po 10 latach
80 cm
Szerokość po 10 latach
40 cm
Rozstaw sadzenia
50 cm

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 4
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Wolny wzrost

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Prowadzenie
Forma geometryczna

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Półcień
Tolerowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Preferowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Preferowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysta Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Przyjazna dzieciom
  • Głęboki system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Wrażliwa na szkodniki

Zastosowanie

  • Do pojemników
  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Do ogrodu żwirowego
  • Do tworzenia zielonych rzeźb
  • Na balkony i tarasy
  • Na rabaty mieszane
  • Na skarpę
  • Na wrzosowiska
  • Nad oczka wodne

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Dobrze znosi cięcie
  • Znosi suszę

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina najczęściej atakowana jest przez przędziorka - pajęczaka, który powoduje brązowienie roślin.

Zobacz pełny katalog