Świerk biały
Picea glauca Zuckerhut
Wąsko kolumnowa odmiana, która dzięki strzelistej formie i żywo zielonym igłom ładnie wyróżnia się na rabacie posadzona pojedynczo lub w niewielkich grupach.
Posadzony w odpowiednich warunkach świerk biały 'Zuckerhut' nie jest trudny w uprawie, ale nie należy do iglaków całkowicie „bezobsługowych”. Wymaga regularnego podlewania i nawożenia; pozostawiony bez opieki może być podatny na choroby.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 4
Wygląd
Karłowa odmiana świerka białego o wąskim, stożkowatym pokroju. Jak wiele roślin tego gatunku, 'Zuckerhut' rośnie bardzo wolno — przyrosty roczne wynoszą około 4–5 cm. Po 10 latach osiąga około 50 cm wysokości przy średnicy około 20–30 cm. Ostatecznie dorasta do około 120–150 cm wysokości, niewiele zwiększając średnicę.
Bryłę tworzy duża ilość charakterystycznych, miękkich, przypominających listki wrzosu, zielonych igieł ułożonych promieniście wokół krótkich pędów. Pędy są skierowane ukośnie ku górze, co dodatkowo podkreśla strzelisty kształt rośliny.
Przez całe życie iglak utrzymuje zwarty, stożkowaty pokrój, dlatego nie wymaga cięcia korekcyjnego.
02 / 4
Stanowisko i uprawa
Świerki białe preferują stanowiska w pełnym słońcu, ale tolerują krótkotrwałe, kilkugodzinne zacienienie, więc poradzą sobie także w lekkim półcieniu.
Pod względem gleby świerki białe nie są szczególnie wybredne, choć najładniej i najzdrowiej rosną na żyznych, wilgotnych podłożach.
Młode rośliny, z nierozwiniętym systemem korzeniowym, potrzebują regularnego podlewania i stanowiska od umiarkowanie wilgotnego do wilgotnego. Starsze egzemplarze, z głębszym i silniej rozwiniętym systemem korzeniowym, lepiej znoszą stanowiska suchsze i mniej żyzne.
Świerk biały najlepiej rośnie przy wilgotnym powietrzu i systematycznym podlewaniu — wtedy rzadziej bywa atakowany przez szkodniki.
Na roślinie mogą pojawiać się wybujałe pędy (tzw. rewersje), wystające poza ogólny zarys bryły — warto je usuwać, by nie zdominowały odmiany szlachetniej.
Roślina dobrze znosi cięcie i formowanie oraz jest w pełni mrozoodporna.
W wyeksponowanych, bezśnieżnych i mroźnych zimach iglak może ulec wysuszeniu przez wiatr, co objawia się późniejszym zrzucaniem igieł. Aby temu zapobiegać, w bezśnieżne, słoneczne dni zimą warto osłaniać rośliny, szczególnie od strony południowej, lub wybierać dla nich stanowiska bardziej osłonięte.
Świerki białe, jak inne rośliny zimozielone, są narażone na zjawisko suszy fizjologicznej; pamiętajmy o podlewaniu ich zimą i na przedwiośniu.
03 / 4
Zastosowanie
Małe wymiary i naturalnie stożkowaty pokrój sprawiają, że roślina ma szerokie zastosowanie: od rabat mieszanych i wrzosowisk, przez kompozycje w pojemnikach, aż po skalniaki, alpinaria oraz ogrody w stylu formalnym, japońskim czy nowoczesnym.
'Zuckerhut' dobrze sprawdzi się w ogrodach formalnych zestawiona z równo przyciętymi w kule bukszpanami wieczniezielonymi oraz niskimi obwódkami z cisa pośredniego, w towarzystwie róż, lawendy i mozgi trzcinowatej 'Variegata', nad którą mogą wystawać główki czosnku ozdobnego.
04 / 4
Uwaga!
Największym zagrożeniem dla regularnego pokroju oraz miękkich, czasem srebrzystych igieł jest psi mocz — igły żółkną, a po ich opadnięciu pozostają ubytki w zwartej bryle, co osłabia efekt dekoracyjny rośliny.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 1,5 m
- Docelowa szerokość
- 60 cm
- Wysokość po 10 latach
- 50 cm
- Szerokość po 10 latach
- 30 cm
- Rozstaw sadzenia
- 30 cm
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 4
- Naturalny pokrój
- Stożkowaty
- Liście / igły
- Zimozielone liście / igły
Formowanie
Formowanie i prowadzenie
- Prowadzenie
- Forma geometryczna
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Tolerowane nasłonecznienie
- Półcień
- Preferowana wilgotność gleby
- Wilgotne stanowisko
- Tolerowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
- Tolerowana gleba
- Gleba piaszczysta Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże kwaśne Podłoże lekko kwaśne
Cechy
- Atrakcyjny pokrój
- Zwarty pokrój
- Przyjazna dzieciom
- Głęboki system korzeniowy
Ostrzeżenia
- Wrażliwa na szkodniki
Zastosowanie
- Do pojemników
- Do małych ogrodów
- Do ogrodu skalnego
- Do ogrodu żwirowego
- Do tworzenia zielonych rzeźb
- Na balkony i tarasy
- Na rabaty mieszane
- Na skarpę
- Na wrzosowiska
- Nad oczka wodne
care
- Znosi zanieczyszczenie powietrza
- Dobrze znosi cięcie
- Znosi suszę
morphology
- Zimozielone liście
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Choroby i szkodniki
Roślina najczęściej atakowana jest przez przędziorka - pajęczaka, który powoduje brązowienie roślin.
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
