Świerk biały

Picea glauca Sander's Blue

'Sander's Blue' to niewielkich rozmiarów, srebrzysty stożek, który idealnie nadaje się do małych ogrodów. Łatwo wkomponować go w różne rabaty i style ogrodowe.

Opis

Roślina sadzona w odpowiednich warunkach nie jest trudna w uprawie, lecz nie jest też bezobsługowa. Świerk biały 'Sander's Blue' wymaga regularnego podlewania, nawożenia i okazjonalnego przycinania; zaniedbany może być podatny na choroby.

Świerk biały Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

Karłowa odmiana świerka białego o intensywnym, stalowosrebrnym wybarwieniu igieł. Igły są ułożone promieniście na krótkich, licznych pędach, które rosną ukośnie do góry.

Cechą charakterystyczną tej grupy są miękkie, srebrne igły, przypominające liście wrzosu — stąd opis „wrzosowate liście”.

Roślina tworzy . Czasami widoczne są zielone plamy — pojedyncze gałęzie, które nie wybarwiły się na srebrno. Nie jest to oznaka choroby, lecz naturalna cecha odmiany.

Świerk rośnie powoli: w wieku około 10 lat osiąga około 70 cm wysokości, a wysokość docelowa wynosi około 150 cm.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Lubi stanowiska w pełnym słońcu, lecz toleruje krótkotrwałe, częściowe zacienienie — może rosnąć w lekkim półcieniu.

Pod względem gleby nie jest bardzo wybredny, jednak najładniej rośnie na glebach żyznych i wilgotnych. Młode sadzonki, o niedojrzałym systemie korzeniowym, wymagają regularnego podlewania i najlepiej rosną na stanowiskach umiarkowanie wilgotnych do wilgotnych.

Starsze egzemplarze mają głęboki, silny system korzeniowy i lepiej znoszą gorsze, nieco suchsze gleby.

Świerk biały dobrze znosi wilgotne powietrze i regularne podlewanie — wtedy jest mniej podatny na ataki szkodników. Roślina dobrze znosi cięcie i formowanie oraz jest w pełni mrozoodporna.

Na odsłoniętych stanowiskach, w bezśnieżne i mroźne zimy, może dojść do wysuszenia przez wiatr, skutkującego gubieniem igieł wiosną. Aby temu zapobiec, zimą osłaniajmy rośliny zwłaszcza od strony południowej lub wybierajmy dla nich stanowiska osłonięte.

Jak większość zimozielonych, świerki białe są narażone na suszę fizjologiczną — pamiętajmy o podlewaniu również zimą i na przedwiośniu.

03 / 4

Zastosowanie

Małe rozmiary i naturalnie stożkowaty pokrój sprawiają, że roślina ma szerokie zastosowanie. Można ją wykorzystać w rabatach mieszanych, wrzosowiskach, kompozycjach w pojemnikach, skalniakach, alpinariach, a także w ogrodach formalnych, japońskich czy nowoczesnych.

Z udziałem 'Sander's Blue' można stworzyć niewielką, wiosenną rabatę: obok niej dobrze będą wyglądać tulipany, czosnek złocisty, azalie japońskie (np. 'Geisha Orange' i 'Melina') oraz ozdobna jabłoń 'Royal Beauty' o efektownym, płaczącym pokroju.

04 / 4

Uwaga!

Największym zagrożeniem dla zwartego pokroju i miękkich, srebrzystych igieł jest psi mocz. Powoduje najpierw żółknięcie igieł, a po ich opadnięciu pozostają ubytki w zwartej bryle — czyli tam, gdzie roślina ma największą wartość dekoracyjną.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
1,5 m
Docelowa szerokość
70 cm
Wysokość po 10 latach
70 cm
Szerokość po 10 latach
40 cm
Rozstaw sadzenia
50 cm

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 4
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Klasa rozmiaru
Miniatura

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Prowadzenie
Forma geometryczna

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Preferowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysta Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Przyjazna dzieciom
  • Głęboki system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Wrażliwa na szkodniki

Zastosowanie

  • Do pojemników
  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Do ogrodu żwirowego
  • Do tworzenia zielonych rzeźb
  • Na balkony i tarasy
  • Na rabaty mieszane
  • Na skarpę
  • Na wrzosowiska
  • Nad oczka wodne

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Dobrze znosi cięcie
  • Znosi suszę

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina najczęściej atakowana jest przez przędziorka - pajęczaka, który powoduje brązowienie roślin.

Zobacz pełny katalog