Świerk biały
Picea glauca Rainbow's End
Stożkowaty świerk biały 'Rainbow's End', który w połowie lata wypuszcza młode, żółte przyrosty. Ma atrakcyjny, naturalny stożkowaty pokrój i nie wymaga formowania.
Roślina posadzona w odpowiednich warunkach nie jest trudna w uprawie, lecz nie jest to iglak "bezobsługowy". Świerk biały 'Rainbow's End' wymaga podlewania, nawożenia i czasami przycinania; pozostawiony bez opieki może chorować.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 4
Wygląd
Roślina, w przeciwieństwie do większości odmian ozdobnych, posiada atrakcyjnie wybarwiony nie pierwszy, a drugi — letni przyrost młodych igieł. To wyróżniająca cecha, gdyż wiele odmian ma ozdobne przyrosty wiosenne.
Młode, miękkie igły, ułożone promieniście wokół krótkich pędów, są na początku zielone, natomiast przyrosty pojawiające się latem mają atrakcyjny żółty kolor, który zielenieje do zimy.
Cechą charakterystyczną tej grupy są miękkie igły przypominające liście wrzosu — stąd określenie „wrzosowate liście”. Liście te są ułożone promieniście dookoła krótkich, gęstych pędów.
Iglak ma naturalnie gęsty i zwarty stożkowaty pokrój. Wzrost jest bardzo powolny: po 10 latach osiąga około 100 cm wysokości i około 50 cm średnicy. Dorasta do około 2–3 m wysokości. Odmiana jest bardzo podobna do 'Conica'.
02 / 4
Stanowisko i uprawa
Świerki białe lubią stanowiska w pełnym słońcu, ale tolerują także niewielkie, parogodzinne zacienienie i mogą rosnąć w lekkim półcieniu.
Podobnie jak inne świerki, nie są wybredne wobec gleby, choć najlepiej rosną na żyznych, wilgotnych podłożach.
Młode rośliny, z nierozwiniętym systemem korzeniowym, wymagają częstszego podlewania i stanowiska od umiarkowanie wilgotnego po wilgotne. Starsze egzemplarze, z głębszym systemem korzeniowym, lepiej radzą sobie na suchszych i mniej żyznych glebach.
Świerk biały najlepiej udaje się przy wilgotnym powietrzu i regularnym podlewaniu — wtedy jest rzadziej atakowany przez szkodniki.
Na roślinie mogą pojawiać się wybujałe pędy („rewersje”), które wystają poza ogólny zarys bryły — należy je usunąć, aby nie zagłuszyły odmiany szlachetniejszej.
Roślina dobrze znosi cięcie i formowanie oraz jest w pełni mrozoodporna.
W miejscach nieosłoniętych, w bezśnieżne i mroźne zimy, iglak może być wysuszany przez wiatr, co powoduje wiosenne gubienie igieł. Aby temu zapobiec, w takich warunkach warto osłaniać rośliny, zwłaszcza od strony południowej, lub wybierać dla nich stanowiska osłonięte.
Świerki białe, podobnie jak większość zimozielonych roślin, są narażone na zjawisko suszy fizjologicznej, dlatego pamiętajmy o podlewaniu zimą i na przedwiośniu.
03 / 4
Zastosowanie
Małe rozmiary i naturalnie stożkowaty pokrój sprawiają, że roślina ma szerokie zastosowanie. Można ją stosować na rabatach mieszanych, wrzosowiskach, w kompozycjach w skrzyniach balkonowych, a także w skalniakach, alpinariach, ogrodach formalnych oraz w ogrodach w stylu japońskim lub nowoczesnym.
'Rainbow's End' będzie ciekawie prezentować się także na żwirowej rabacie, gdzie zielone i żółte igły ładnie kontrastują z jasnym kamieniem. Rośliny, które można zestawić z naszym świerkiem, to m.in. juki karolińskie (juka karolińska), rozplenice japońskie (np. 'Hameln'), bergenie sercowate (bergenia) oraz płonące wiosną i płożące się floksy szydlaste — te ostatnie preferują jednak suchsze stanowiska, dlatego system nawadniania powinien je omijać.
04 / 4
Uwaga!
Największym zagrożeniem dla regularnego pokroju oraz miękkich srebrnych igieł jest psi mocz. Od niego w pierwszej kolejności żółkną igły, a po ich opadnięciu pozostają dziury w zwartej bryle — traci ona wtedy swoją największą zaletę.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 3 m
- Docelowa szerokość
- 1,5 m
- Wysokość po 10 latach
- 1 m
- Szerokość po 10 latach
- 50 cm
- Rozstaw sadzenia
- 60 cm
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 4
- Naturalny pokrój
- Stożkowaty
- Liście / igły
- Zimozielone liście / igły
- Siła wzrostu
- Wolny wzrost
Formowanie
Formowanie i prowadzenie
- Nadaje się do formowania jako
- Geometryczne formy
- Prowadzenie
- Forma geometryczna
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Tolerowane nasłonecznienie
- Półcień
- Preferowana wilgotność gleby
- Wilgotne stanowisko
- Tolerowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
- Tolerowana gleba
- Gleba piaszczysta Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże lekko kwaśne
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże kwaśne
Cechy
- Ozdobne liście lub igły
- Atrakcyjny pokrój
- Zwarty pokrój
- Przyjazna dzieciom
- Głęboki system korzeniowy
Ostrzeżenia
- Wrażliwa na szkodniki
Zastosowanie
- Do pojemników
- Do małych ogrodów
- Do ogrodu skalnego
- Do ogrodu żwirowego
- Do tworzenia zielonych rzeźb
- Na balkony i tarasy
- Na rabaty kwiatowe
- Na skarpę
- Na wrzosowiska
- Nad oczka wodne
care
- Znosi zanieczyszczenie powietrza
- Dobrze znosi cięcie
- Znosi suszę
morphology
- Zimozielone liście
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Choroby i szkodniki
Roślina najczęściej atakowana jest przez przędziorka - pajęczaka, który powoduje brązowienie roślin.
Galeria
Galeria
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
