Świerk biały

Picea glauca Piccolo

Karłowa, stożkowata odmiana świerka białego o atrakcyjnym seledynowozielonym wybarwieniu igieł, grubszych niż u innych odmian.

Opis

Roślina posadzona w odpowiednich warunkach nie jest trudna w uprawie, ale nie należy jej traktować jako całkowicie "bezobsługowej". Świerk biały 'Piccolo' wymaga podlewania, nawożenia i czasem przycinania; pozostawiony bez opieki może być bardziej podatny na choroby.

Świerk biały Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

Piccolo to karłowa odmiana wywodząca się od popularnej 'Conica'. Odmiana ta wolniej rośnie i osiąga mniejsze rozmiary: 10-letnie rośliny osiągają około 80 cm wysokości.

Igiełki mają charakterystyczne, seledynowozielone wybarwienie — nieco chłodniejsze i głębsze niż u odmiany macierzystej. Same igły są miękkie, promieniście ułożone na krótkich pędach i zauważalnie grubsze niż u innych odmian.

Cechą cenioną przez ogrodników jest zwarta bryła zieleni o naturalnym, stożkowatym pokroju, którą zwykle osiąga bez konieczności korekcyjnego cięcia.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Świerki białe preferują stanowiska w pełnym słońcu, chociaż tolerują niewielkie, krótkotrwałe zacienienie i mogą rosnąć w lekkim półcieniu.

Podobnie jak inne świerki, nie są szczególnie wybredne co do gleby, choć najpiękniej i najzdrowiej rosną na żyznych, wilgotnych podłożach.

Młode egzemplarze z nierozwiniętym systemem korzeniowym wymagają regularnego podlewania i stanowiska od umiarkowanie wilgotnego po wilgotne. Starsze rośliny mają głęboki system korzeniowy i lepiej znoszą surowsze, mniej żyzne gleby.

Świerk biały najlepiej rośnie przy wilgotnym powietrzu i regularnym podlewaniu, co zmniejsza presję ze strony szkodników. Na roślinie mogą pojawiać się wybujałe pędy (tzw. "rewersje") wychodzące poza ogólny zarys — warto je usuwać, by nie zaburzyły formy odmiany.

Roślina dobrze znosi cięcie i formowanie oraz jest w pełni mrozoodporna. W miejscach odsłoniętych, podczas bezśnieżnych i mroźnych zim, może dojść do wysuszania igieł przez wiatr, co objawia się ich wiosennym brązowieniem i opadem. Aby temu zapobiec, zimą — gdy brak śniegu i świeci słońce — warto osłaniać rośliny, zwłaszcza od strony południowej, albo wybierać dla nich bardziej osłonięte stanowiska.

Świerki białe, jak większość roślin zimozielonych, są narażone na zjawisko suszy fizjologicznej, dlatego pamiętajmy o podlewaniu ich również zimą i na przedwiośniu.

03 / 4

Zastosowanie

Małe rozmiary i naturalny, stożkowaty pokrój czynią odmianę uniwersalną w ogrodzie. Można ją stosować na rabatach mieszanych, wrzosowiskach, w kompozycjach balkonowych i skrzyniowych oraz w skalniakach, alpinariach czy ogrodach formalnych i nowoczesnych.

Roślina dobrze prezentuje się w kompozycjach o orientalnym charakterze, na przykład posadzona obok dorodnych rododendronów typu 'Brigitte' czy BUSUKI 'Hachbusk', z klonem palmowym 'Butterfly' lub 'Dissecetum', a także w zestawieniach z jałowcami i sosnami formowanymi na ogrodowe bonsai.

04 / 4

Uwaga!

Największym zagrożeniem dla regularnego pokroju oraz miękkich, seledynowych igieł jest psi mocz. W pierwszej kolejności powoduje on żółknięcie igieł, a po ich opadnięciu pozostają ubytki w zwartej bryle rośliny — utracie tej cechy należy zapobiegać.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
1 m
Docelowa szerokość
50 cm
Wysokość po 10 latach
80 cm
Szerokość po 10 latach
40 cm
Rozstaw sadzenia
50 cm

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 4
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Klasa rozmiaru
Miniatura

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Geometryczne formy
Prowadzenie
Forma geometryczna

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Preferowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysta Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne Podłoże lekko kwaśne

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Przyjazna dzieciom
  • Głęboki system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Wrażliwa na szkodniki

Zastosowanie

  • Do pojemników
  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Do ogrodu żwirowego
  • Do tworzenia zielonych rzeźb
  • Na balkony i tarasy
  • Na rabaty mieszane
  • Na skarpę
  • Na wrzosowiska
  • Nad oczka wodne

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Dobrze znosi cięcie
  • Znosi suszę

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina najczęściej atakowana jest przez przędziorka - pajęczaka, który powoduje brązowienie roślin.

Zobacz pełny katalog