Świerk biały

Picea glauca Blue Wonder

Iglak tworzący regularne, białosrebrzyste stożki o miękkich igłach; karłowa forma zmieści się na rabatach i balkonach. Dobrze sprawdza się w zestawieniach kolorystycznych z innymi krzewami.

Opis

Roślina posadzona w odpowiednich warunkach nie jest trudna w uprawie, lecz nie należy do iglaków "bezobsługowych". Świerk biały 'Blue Wonder' wymaga podlewania i nawożenia; pozostawiony bez opieki może być podatny na choroby.

Świerk biały Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

To karłowa odmiana świerka białego o jasnym, intensywnym, srebrzystym wybarwieniu igieł. Roślina tworzy regularne, niewielkie stożki, eleganckie w formie i stosunkowo zwarte.

Świerk rośnie powoli: w wieku 10 lat osiąga około 70 cm wysokości i około 40 cm średnicy. Pokrój jest więc wyraźnie wyższy niż szeroki.

Igły są miękkie, krótkie i promieniście osadzone wokół pędów, z tendencją do uniesienia ku górze; pędy rosną gęsto, przez co najczęściej widoczne są tylko ich zakończenia.

'Blue Wonder' utrzymuje srebrne wybarwienie przez cały rok, a stożkowaty kształt zwykle nie wymaga corocznego cięcia korekcyjnego.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Świerki białe preferują stanowiska w pełnym słońcu, choć tolerują krótkotrwałe, kilkugodzinne zacienienie i mogą rosnąć w lekkim półcieniu.

Podobnie jak inne świerki, nie są wybredne względem gleby, lecz najładniej i najzdrowiej wyglądają na żyznych, wilgotnych podłożach.

Młode rośliny, z jeszcze słabo rozwiniętym systemem korzeniowym, potrzebują podlewania i stanowiska o umiarkowanej do zwiększonej wilgotności. Starsze egzemplarze, mające głęboki system korzeniowy, znoszą lepiej gorsze i nieco suchsze gleby.

Świerk biały najlepiej się rozwija przy wilgotnym powietrzu i regularnym podlewaniu; wtedy rzadziej atakują go szkodniki.

Na roślinie mogą pojawić się wybujałe pędy (tzw. "rewersje") wystające poza ogólny zarys; warto je usuwać, aby nie zaburzały szlachetnego pokroju odmiany.

Roślina dobrze znosi cięcie i formowanie oraz jest w pełni mrozoodporna.

W miejscach odsłoniętych, podczas bezśnieżnych i mroźnych zim, iglaki mogą być wysuszane przez wiatr, co prowadzi do wiosennego opadania igieł. Aby temu zapobiec, w takich zimach osłaniajmy rośliny zwłaszcza od strony południowej lub sadźmy je w miejscach osłoniętych.

Świerki białe, podobnie jak wiele roślin zimozielonych, są narażone na suszę fizjologiczną; pamiętajmy o podlewaniu także zimą i na przedwiośniu.

03 / 4

Zastosowanie

Małe rozmiary i naturalny, stożkowaty pokrój sprawiają, że roślina ma szerokie zastosowanie: od rabat mieszanych i wrzosowisk, przez kompozycje w skrzyniach balkonowych, po skalniaki, alpinaria oraz ogrody formalne, japońskie i nowoczesne.

'Blue Wonder' dobrze prezentuje się w towarzystwie purpurowych berberysów Thunberga — na przykład niższej, rozłożystej odmiany 'Red Carpet', zwartej 'Atropurpurea Nana' lub miniaturowej 'Bagatelle'.

Inny kontrast kolorystyczny uzyskamy, łącząc świerk z żółtymi tawułami, np. 'Golden Carpet' czy 'Golden Princess'. Wykończeniem barwnej rabaty mogą być iglaki o ciemnozielonym wybarwieniu, takie jak jodła koreańska 'Cis', cyprysik nutkajski 'Klippert' o pokroju płaczącym czy rosnące w cieniu cisy.

04 / 4

Uwaga!

Największym zagrożeniem dla zwartego, srebrnego pokroju oraz miękkich igieł jest psi mocz. W pierwszej kolejności powoduje on żółknięcie igieł, a po ich opadnięciu pozostają ubytki w zwartej bryle — tracimy wtedy jedną z najcenniejszych cech rośliny.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Rośliny kwasolubne 12-28. tydz. marzec - lipiec Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
1 m
Docelowa szerokość
60 cm
Wysokość po 10 latach
70 cm
Szerokość po 10 latach
40 cm
Rozstaw sadzenia
50 cm

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 4
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Prowadzenie
Forma geometryczna

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Preferowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysta Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Przyjazna dzieciom
  • Głęboki system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Wrażliwa na szkodniki

Zastosowanie

  • Do pojemników
  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Do ogrodu żwirowego
  • Do tworzenia zielonych rzeźb
  • Na balkony i tarasy
  • Na rabaty mieszane
  • Na skarpę
  • Na wrzosowiska
  • Nad oczka wodne

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Dobrze znosi cięcie
  • Znosi suszę

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina najczęściej atakowana jest przez przędziorka - pajęczaka, który powoduje brązowienie roślin.

Zobacz pełny katalog