Ognik szkarłatny

Pyracantha coccinea Red Column

Średniej wielkości, ciernisty krzew; najefektowniej prezentuje się jesienią, obsypany intensywnie czerwonymi owocami, które długo utrzymują się na roślinie.

Opis

Ciekawa roślina wymagająca nieco uwagi. W wilgotne lata bywa podatna na choroby, a w surowe zimy może przemarzać.

Ognik szkarłatny Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

Ognik szkarłatny to wolno rosnący, ciernisty krzew o ciemnozielonych, błyszczących liściach. Liście zrzuca późno — w łagodniejsze zimy część z nich może utrzymywać się na krzewie przez cały rok.

Po wielu latach roślina może osiągać około 2 m wysokości przy około 1 m szerokości. Zwarty pokrój zawdzięcza sztywnym, prostym pędom, na których występują dość duże, ~2 cm ciernie.

W maju krzew obsypuje się licznymi, niewielkimi, mało dekoracyjnymi kwiatami, chętnie odwiedzanymi przez pszczoły (roślina miododajna). Po zapyleniu szybko tworzą się owoce, które dojrzewają pod koniec sierpnia i przybierają intensywnie czerwony kolor.

Owoce przypominają jarzębinę i niemal zakrywają cały krzew. Mają cierpko-gorzki smak; w większej ilości są lekko trujące.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Ogniki są dość wrażliwe na niskie temperatury, dlatego najlepiej sadzić je w miejscach osłoniętych od zimnych, porywistych wiatrów.

Preferują stanowiska słoneczne i cięższe gleby z domieszką gliny, które dobrze zatrzymują wilgoć. Dobrze rosną na podłożach średnio zasobnych w składniki pokarmowe, dlatego intensywne nawożenie nie jest wskazane.

Choć rośliny lubią słońce, lepiej zimują na stanowiskach półcienistych. Częściowo zimozielone liście w słoneczne zimowe dni wymagają dużo wody, której roślina często nie ma dostępnej — zobacz: zjawisko suszy fizjologicznej.

Ogniki dobrze znoszą cięcie, także silniejsze; po usunięciu zdrewniałych gałęzi potrafią ładnie odbijać nawet z podstawy.

Miejsce dla krzewu należy wybierać rozważnie: ciernistą roślinę trudno przesadzać, a ogniki zwykle źle znoszą zmianę stanowiska i mogą się nie przyjąć w nowym miejscu.

03 / 3

Zastosowanie

Ogniki grają pierwsze skrzypce na jesiennych rabatach, gdy dzięki owocom stają się bardzo dekoracyjne. Dobrze komponują się z judaszowcem kanadyjskim 'Forest Pansy', miskantem chińskim 'Gracillimus' oraz barwnymi berberysami Thunberga — 'Powwow' i 'Orange Rocket'. Jasny akcent może stworzyć cyprysik groszkowy 'Filifera Aurea Nana'.

W cieplejszych częściach kraju krzewy nadają się do sadzenia wzdłuż siatek i ogrodzeń, tworząc zimozielony, ciernisty żywopłot, który jesienią ugina się pod masą czerwonych owoców.

Ogniki atrakcyjnie wyglądają też prowadzone płasko przy ścianach, dobrze wkomponowując się w miejskie ogrody oraz architekturę o śródziemnomorskim charakterze.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Kwitnienie
Kwitnienie 16-18. tydz. kwiecień - maj
  • Białe
Owocowanie
Owocowanie 30-42. tydz. lipiec - październik
  • Czerwone
Sadzenie
Krzewy kupowane w pojemnikach 8-14. tydz. luty - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Krzewy kupowane w pojemnikach 31-41. tydz. sierpień - październik zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Kompostowanie wiosną 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Całosezonowe 9-33. tydz. luty - sierpień Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Kompostowanie jesienią 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Kwitnienie

Odkryj podobne terminy i kolory

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
2 m
Docelowa szerokość
1 m
Wysokość po 10 latach
1 m
Szerokość po 10 latach
50 cm
Rozstaw sadzenia
50 cm
Sztuk na m²
4 szt./m2

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 7
Naturalny pokrój
Wzniesiony
Siła wzrostu
Wolny wzrost

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Żywopłot
Prowadzenie
Żywopłot formowany

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Suche stanowisko Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba piaszczysto-gliniasta
Tolerowana gleba
Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-ilasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże obojętne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże zasadowe Podłoże lekko kwaśne

Cechy

  • Ozdobne owoce
  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Atrakcyjna zimą
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Wcześnie wypuszcza liście
  • Przyjazna ptakom
  • Roślina miododajna

Ostrzeżenia

  • Ciernie lub kolce
  • Może przemarzać
  • Młode rośliny mogą przemarzać
  • Źle znosi przesadzanie

Zastosowanie

  • Do dużych ogrodów
  • Do małych ogrodów
  • Na pergole, trejaże, siatki
  • Na podjazd
  • Na rabaty mieszane
  • Żywopłot obronny

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Dobrze znosi cięcie
  • Znosi suszę

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina może być atakowana przez zarazę ogniową i parch jabłoni.

Zobacz pełny katalog