Ognik szkarłatny

Pyracantha coccinea Kuntayi

Średniej wielkości krzew, który swoje prawdziwe piękno ukazuje jesienią, gdy obsypuje się intensywnie czerwonymi owocami, długo pozostającymi na roślinie.

Opis

Ciekawa roślina, która wymaga nieco więcej uwagi. W mokre lata bywa podatna na choroby, a w surowsze zimy może przemarzać — choć ta odmiana posiada podwyższoną wytrzymałość na mróz.

Ognik szkarłatny Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

Ognik szkarłatny to wolno rosnący, ciernisty krzew pokryty ciemnozielonymi, błyszczącymi liśćmi. Liście te opadają późno, a w łagodne zimy pozostają na krzewie przez cały sezon zimowy.

Roślina po wielu latach może osiągać około 1 m wysokości i szerokości. Zwarty pokrój ognik zawdzięcza sztywnym, prostym pędom, które porastają spore — około 2 cm — ciernie.

W maju krzew pokrywa się licznymi, mało dekoracyjnymi kwiatami, które chętnie odwiedzają pszczoły (roślina miododajna). Kwiaty po zapyleniu szybko przekształcają się w owoce, które pod koniec sierpnia dojrzewają i przybierają intensywnie czerwoną barwę.

Owoce przypominają jarzębinę i niemal zakrywają cały krzew. Mają cierpki, gorzki smak; w większej ilości są lekko trujące.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Ogniki bywają podatne na niskie temperatury, dlatego warto sadzić je w zacisznych miejscach, osłoniętych od silnych, mroźnych wiatrów.

Krzewy preferują słoneczne stanowiska i cięższe gleby z domieszką gliny, które dobrze utrzymują wilgoć. Roślina dobrze rośnie na średnio zasobnych w składniki pokarmowe podłożach, dlatego intensywne nawożenie nie jest wskazane.

Choć rośliny lubią słońce, lepiej zimują na stanowiskach półcienistych, gdyż ich częściowo zimozielone liście w słoneczne zimowe dni potrzebują dużo wody, która bywa niedostępna — zjawisko suszy fizjologicznej.

Ogniki dobrze reagują na cięcie, również silne; po usunięciu martwych pędów często ładnie odbijają, czasem nawet od poziomu gruntu.

Miejsce dla krzewu należy wybierać rozważnie: po pierwsze rozrośniętej, ciernistej rośliny trudno przesadzać, a po drugie ogniki źle znoszą przesadzanie i w nowym miejscu mogą mieć kłopoty z przyjęciem się.

03 / 3

Zastosowanie

Ogniki grają pierwsze skrzypce na jesiennych rabatach, świetnie prezentując się w towarzystwie tawliny jarzębolistnej 'Sem', miskanta chińskiego 'Gracillimus' oraz barwnych berberysów Thunberga - 'Powwow' i 'Orange Rocket'. Ciekawy zielony akcent stworzy cyprysik groszkowy 'Filifera Nana'.

Innym ciekawym, kolorowym towarzystwem mogą być berberysy, np. 'Maria' o wzniesionych pędach czy rozłożyste 'Red Carpet' i 'Green Carpet'. Kolorowo przebarwiające się krzewy ładnie kontrastują z chłodnym odcieniem świerków, np. karłową 'Glauca Globosa'.

Krzewy świetnie nadają się do sadzenia wzdłuż siatek i ogrodzeń, tworząc niski, zimozielony, ciernisty żywopłot, który jesienią ugina się pod masą czerwonych owoców.

Rośliny bardzo atrakcyjnie wyglądają prowadzone płasko przy ścianach, dobrze wkomponowując się w miejskie ogrody lub te o śródziemnomorskim charakterze.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Kwitnienie
Kwitnienie 16-18. tydz. kwiecień - maj
  • Białe
Owocowanie
Owocowanie 30-42. tydz. lipiec - październik
  • Czerwone
Sadzenie
Krzewy kupowane w pojemnikach 8-14. tydz. luty - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Krzewy kupowane w pojemnikach 31-41. tydz. sierpień - październik zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Kompostowanie wiosną 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Całosezonowe 9-33. tydz. luty - sierpień Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Kompostowanie jesienią 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Kwitnienie

Odkryj podobne terminy i kolory

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
1 m
Docelowa szerokość
1 m
Wysokość po 10 latach
1 m
Szerokość po 10 latach
1 m
Rozstaw sadzenia
50 cm
Sztuk na m²
4 szt./m2

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 6
Naturalny pokrój
Kopulasty
Siła wzrostu
Wolny wzrost

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Żywopłot
Prowadzenie
Niski żywopłot lub obwódka

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Suche stanowisko Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba piaszczysto-gliniasta
Tolerowana gleba
Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-ilasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże obojętne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne Podłoże lekko zasadowe

Cechy

  • Ozdobne owoce
  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Atrakcyjna zimą
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Wcześnie wypuszcza liście
  • Przyjazna ptakom
  • Roślina miododajna
  • Długowieczna

Ostrzeżenia

  • Ciernie lub kolce
  • Wrażliwa na szkodniki
  • Źle znosi przesadzanie

Zastosowanie

  • Do małych ogrodów
  • Na pergole, trejaże, siatki
  • Na podjazd
  • Na rabaty mieszane
  • Żywopłot obronny

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Dobrze znosi cięcie
  • Znosi suszę

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina może być atakowana przez zarazę ogniową i parch jabłoni.

Zobacz pełny katalog