Ognik szkarłatny

Pyracantha coccinea Teton

Średniej wielkości krzew, który jesienią obsypuje się jasnopomarańczowymi owocami długo zdobiącymi roślinę.

Opis

Interesująca roślina, wymagająca nieco większej uwagi. W wilgotne lata bywa porażana przez choroby — chociaż ta odmiana ma podwyższoną odporność, w bardzo surowe zimy może przemarzać.

Ognik szkarłatny Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

Ognik szkarłatny to wolno rosnący, ciernisty krzew pokryty ciemnozielonymi, błyszczącymi liśćmi. Liście zrzuca późno; w łagodniejsze zimy bywają częściowo zimozielone i pozostają na roślinie przez cały rok.

Po wielu latach krzew może osiągać około 2 m wysokości i podobną szerokość. Zwarty pokrój wynika ze sztywnych, prostych pędów porastających liczne, do około 2 cm ciernie.

W maju roślina zakwita drobnymi, mało dekoracyjnymi kwiatami, chętnie odwiedzanymi przez pszczoły (roślina miododajna). Po zapyleniu kwiaty przekształcają się w owoce, które pod koniec sierpnia dojrzewają i przybierają jasnopomarańczową barwę.

Owoce przypominają jarzębinę i często niemal zakrywają cały krzew; są cierpkie i gorzkawe w smaku, a w większej ilości mogą mieć lekko trujące działanie.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Ogniki są dość wrażliwe na niskie temperatury, dlatego warto sadzić je w miejscach osłoniętych od silnych, mroźnych wiatrów.

Preferują stanowiska słoneczne oraz cięższe gleby z domieszką gliny, które dobrze zatrzymują wilgoć. Dobrze radzą sobie na podłożach o średniej zasobności, dlatego intensywne nawożenie nie jest konieczne.

Mimo że rośliny lubią słońce, lepiej zimują na stanowiskach półcienistych — częściowo zimozielone liście w słoneczne, zimowe dni potrzebują dużo wody, która bywa w tym okresie ograniczona (zjawisko suszy fizjologicznej).

Ogniki dobrze znoszą cięcie, także silniejsze — po usunięciu martwych gałęzi ładnie odbijają nawet od poziomu gruntu.

Miejsce dla krzewu należy wybierać rozważnie: po pierwsze, ciernista roślina jest trudna do przesadzenia, a po drugie ogniki nie lubią przenoszenia i w nowym miejscu mogą się nie przyjąć.

03 / 3

Zastosowanie

Ogniki dobrze wypadają na jesiennych rabatach, kontrastując z roślinami takimi jak dereń biały 'Aurea', miskant chiński 'Gracillimus' oraz barwne berberysy Thunberga — 'Powwow' i 'Orange Rocket'. Ciekawy zielony akcent da cyprysik groszkowy 'Filifera Nana'.

Innym interesującym zestawieniem może być berberys 'Maria' o wzniesionych pędach lub rozłożyste odmiany, np. 'Red Carpet' i 'Green Carpet'. Kolorowe przebarwienia dobrze skomponują się z chłodnym odcieniem świerków, np. karłową odmianą 'Glauca Globosa'.

W cieplejszych częściach kraju krzewy świetnie nadają się do sadzenia wzdłuż siatek i ogrodzeń, tworząc zimozielony, ciernisty żywopłot, który jesienią ugina się pod masą pomarańczowych owoców.

Ogniki ciekawie prezentują się również prowadzone płasko przy ścianach, dobrze wkomponowując się w miejskie ogrody lub te o śródziemnomorskim charakterze.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Kwitnienie
Kwitnienie 16-18. tydz. kwiecień - maj
  • Białe
Owocowanie
Owocowanie 30-42. tydz. lipiec - październik
  • Pomarańczowe
Sadzenie
Krzewy kupowane w pojemnikach 8-14. tydz. luty - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Krzewy kupowane w pojemnikach 31-41. tydz. sierpień - październik zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Kompostowanie wiosną 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Całosezonowe 9-33. tydz. luty - sierpień Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Kompostowanie jesienią 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Kwitnienie

Odkryj podobne terminy i kolory

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
2 m
Docelowa szerokość
2 m
Wysokość po 10 latach
1 m
Szerokość po 10 latach
1 m
Rozstaw sadzenia
1 m

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 7
Naturalny pokrój
Wzniesiony
Siła wzrostu
Wolny wzrost

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Żywopłot
Prowadzenie
Żywopłot formowany

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Suche stanowisko Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba piaszczysto-gliniasta
Tolerowana gleba
Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-ilasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże obojętne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne

Cechy

  • Ozdobne owoce
  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Atrakcyjna zimą
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Wcześnie wypuszcza liście
  • Przyjazna ptakom
  • Roślina miododajna
  • Długowieczna

Ostrzeżenia

  • Ciernie lub kolce
  • Wrażliwa na szkodniki
  • Źle znosi przesadzanie

Zastosowanie

  • Do dużych ogrodów
  • Do małych ogrodów
  • Na pergole, trejaże, siatki
  • Na podjazd
  • Na rabaty mieszane
  • Żywopłot obronny

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Dobrze znosi cięcie
  • Znosi suszę

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina może być atakowana przez zarazę ogniową i parch jabłoni.

Zobacz pełny katalog