Trzęślica modra
Molinia caerulea Moorhexe
Zwarta odmiana trzęślicy tworząca około 40 cm kępy niebieskozielonych liści.
Trzęślice to rodzime trawy ozdobne, które warto wprowadzić do ogrodu ze względu na zwarty, fontannowy pokrój i wysokie, sztywne pędy kwiatostanowe. Są proste w uprawie, odporne na choroby i szkodniki oraz w pełni mrozoodporne. 'Moorhexe' to odmiana kompaktowa, polecana na mniejsze rabaty.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 3
Wygląd
'Moorhexe' tworzy zwarte, około 40 cm kępy liści w butelkowym odcieniu zieleni. W sierpniu z kępy wyrastają sztywne pędy sięgające około 70 cm. Wąskie kwiatostany są początkowo jasnej barwy, a wraz z dojrzewaniem przebarwiają się na ciemniejszy, purpurowy odcień.
Jesienią cała kępa przybiera bursztynowe tony, co dodatkowo zdobi ogród nawet zimą.
02 / 3
Stanowisko i uprawa
Trzęślice lubią wilgotne i słoneczne stanowiska. Mogą też rosnąć w półcieniu, gdzie łatwiej utrzymać wilgotne podłoże. Najlepiej rosną na glebie żyznej, próchniczej, o kwaśnym do obojętnego odczynie. Mogą również rozwijać się w podłożu podmokłym, bagiennym.
Jako rodzimy gatunek trzęślice są w naszych warunkach całkowicie mrozoodporne. Nie wykazują dużej podatności na choroby czy ataki szkodników.
Pielęgnacja ogranicza się głównie do wiosennego usuwania zeszłorocznych pędów kwiatostanowych.
03 / 3
Zastosowanie
Trzęślica modra 'Moorhexe' posadzona w większych grupach stworzy naturalistyczny zakątek. Szczególnie polecana jest na podmokłe tereny, które wymagają atrakcyjnego, odpornego obsadzenia.
'Moorhexe' dobrze uzupełnia wrzosowiska i komponuje się między azaliami, rododendronami czy kalmiami.
Na słonecznych stanowiskach ciemna, butelkowa zieleń liści 'Moorhexe' ładnie kontrastuje z żółtolistnymi tawułami japońskimi ('Golden Princess', 'Goldmound') oraz z berberysami ('Maria', 'Tiny Gold').
Na rabatach bylinowych w towarzystwie jeżówek, rudbekii i słoneczniczka szorstkiego podkreśli urodę sezonowych kwiatów. Na wilgotniejszych stanowiskach można ją zestawić z późno kwitnącymi języczkami — pomarańczowymi i Przewalskiego.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
- Purpurowe
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Kwitnienie
Odkryj podobne terminy i kolory
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 40 cm
- Docelowa szerokość
- 40 cm
- Rozstaw sadzenia
- 40 cm
- Sztuk na m²
- 3 szt./m2
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 2
- Naturalny pokrój
- Kępiasty
- Siła wzrostu
- Silny wzrost
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Tolerowane nasłonecznienie
- Półcień
- Preferowana wilgotność gleby
- Wilgotne stanowisko Mokre stanowisko
- Tolerowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko
- Tolerowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba żyzna
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże lekko kwaśne
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże kwaśne Podłoże obojętne
Cechy
- Ozdobne kwiaty
- Ozdobne liście lub igły
- Atrakcyjny pokrój
- Atrakcyjna zimą
- Jesienne wybarwienie
- Atrakcyjna przez cały sezon
- Łatwa do rozmnażania
Ostrzeżenia
- Wymaga cięcia
Zastosowanie
- Soliter
- Do małych ogrodów
- Do zieleni miejskiej
- Na rabaty kwiatowe
- Na rabaty mieszane
- Na teren podmokły
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.