Języczka Przewalskiego

Ligularia przewalskii (Senecio przewalskii)

Oryginalna bylina o efektownych liściach i długich, nawet 70 cm, żółtych kwiatostanach.

Opis

Piękna roślina, która wymaga odpowiednich warunków — dlatego najlepiej sadzić ją nad brzegiem zbiornika wodnego.

Języczka Przewalskiego Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

Główną ozdobą rośliny są pionowe kwiaty przypominające żółte świece.

Liście są ciemnozielone, „palmowo” powcinane i dość duże — mają znaczną wartość dekoracyjną. Jesienią dodatkowo przebarwiają się na czerwono.

Żółte kłosowate kwiaty pojawiają się w lipcu i sierpniu ponad kępą liści na brązowo wybarwionych pędach.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

To nie jest najprostsza bylina w uprawie — ma specyficzne wymagania i jest często atakowana przez ślimaki, szczególnie młode egzemplarze mogą zostać przez nie zniszczone.

Języczka jest jednocześnie żarłoczna i spragniona. Warunkiem uprawy jest wilgotna gleba, nawet mokra, bagienna, bogata w składniki pokarmowe i żyzna; odpowiednia będzie gleba gliniasta.

Łatwiej utrzymać ją na stanowisku półcienistym, gdzie łatwiej zachować wysoką wilgotność podłoża. Przy obfitym podlewaniu może rosnąć także w słońcu.

Preferuje chłodniejsze stanowiska — nie lubi suszy ani upałów. Jest opisywana jako całkowicie mrozoodporna i tolerancyjna względem pH gleby.

03 / 3

Zastosowanie

Warto sadzić ją na glebach mokrych ze stojącą wodą oraz przy obsadzaniu oczek wodnych.

Razem z krwawnicą — z którą łączy ją pionowy kształt kwiatostanów — nadaje się do obsadzania brzegów zbiorników wodnych. Utworzą ładne, kontrastowe zestawienie. Podobny efekt da połączenie z liatrą kłosową.

Okazały wzrost i wymagania wilgotnościowe łączą ją również z miskantem chińskim (ten jednak preferuje glebę przepuszczalną). Dobrą odmianą będą 'Zebrinus' lub 'Apache' — ich żółte paski dobrze skomponują się z żółtymi kwiatami języczki.

Nad wodą w półcieniu będzie się dobrze prezentować z bergenią, funkiją, rodgersją i języczką pomarańczową. Zestawienie roślin o solidnych liściach urozmaici dodanie traw, np. hakonechloa lub turzyc.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Byliny bez bulwiastych korzeni 12-34. tydz. marzec - sierpień Czytaj więcej
Cięcie
Jesienne usuwanie zaschniętych bylin 38-42. tydz. wrzesień - październik Czytaj więcej
Nawożenie
Wiosenne Kompostowanie 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-11. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 16. tydz. kwiecień Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 16-22. tydz. kwiecień - maj Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Jesienne Kompostowanie 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
1,5 m
Docelowa szerokość
60 cm
Rozstaw sadzenia
50 cm
Sztuk na m²
3 szt./m2

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 2
Naturalny pokrój
Kępiasty
Siła wzrostu
Silny wzrost

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Półcień
Tolerowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Preferowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko Mokre stanowisko
Preferowana gleba
Gleba gliniasta Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne Podłoże obojętne Podłoże zasadowe Podłoże lekko kwaśne Podłoże lekko zasadowe

Cechy

  • Ozdobne kwiaty
  • Ozdobne liście lub igły

Ostrzeżenia

  • Wymaga więcej uwagi
  • Wrażliwa na szkodniki

Zastosowanie

  • Do małych ogrodów
  • Do parków
  • Do zieleni miejskiej
  • Na rabaty kwiatowe
  • Na rabaty mieszane
  • Na teren podmokły
  • Nad oczka wodne

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina niestety jest lubiana przez ślimaki.

Zobacz pełny katalog