Trzęślica modra
Molinia caerulea Edith Dudszus
Niższa odmiana trzęślicy tworząca zwarte kępy.
Trzęślice to rodzime trawy ozdobne o fontannowym, zwartym pokroju i sztywnych, sztywnych pędach kwiatostanowych. Są proste w uprawie, odporne na choroby i szkodniki oraz w pełni mrozoodporne. Odmiana 'Edith Dudszus' ma efektowne, lecz niezbyt przytłaczające kwiatostany, dzięki czemu można ją sadzić także w mniejszych ogrodach i donicach.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 3
Wygląd
'Heidebraut' tworzy zwarte, około 40 cm kępy liści w butelkowozielonym odcieniu. W lipcu z kępy wyrastają sztywne pędy kwiatostanowe, sięgające do około 110 cm — znacznie przewyższające liście. Wąskie wiechowate kwiatostany mają ciemnofioletową barwę, ale nie są przytłaczające.
Jesienią cała kępa przybiera bursztynowe odcienie i utrzymuje dekoracyjny wygląd także zimą.
02 / 3
Stanowisko i uprawa
Trzęślice preferują wilgotne i słoneczne stanowiska. Mogą rosnąć również w półcieniu, gdzie łatwiej utrzymać wilgotne podłoże. Najlepsze efekty daje gleba żyzna, próchniczna o kwaśnym do obojętnego odczynie. Roślina może rosnąć także w podłożu podmokłym lub bagiennym.
Jako rodzima trawa w naszych warunkach jest całkowicie mrozoodporna. Nie jest podatna na choroby i ataki szkodników.
Pielęgnacja ogranicza się głównie do wiosennego usuwania zeszłorocznych pędów kwiatostanowych.
03 / 3
Zastosowanie
Trzęślica modra 'Edith Dudszus' posadzona w większych grupach tworzy naturalistyczny zakątek.
Dobrze uzupełnia wrzosowiska i komponuje się między azaliami, rododendronami czy kalmiami.
Na słonecznych stanowiskach ciemna butelkowozielona barwa liści 'Edith Dudszus' ładnie kontrastuje z żółtolistnymi tawułami japońskimi ('Golden Princess', 'Goldmound') oraz berberysami ('Maria', 'Tiny Gold').
Na rabatach bylinowych, razem z jeżówkami i rudbekiami oraz słoneczniczkiem szorstkim, trzęślica podkreśli urodę przemijających kwiatów. Na wilgotnych stanowiskach można ją zestawić z późno kwitnącymi języczkami — pomarańczową i Przewalskiego.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
- Fioletowe
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Kwitnienie
Odkryj podobne terminy i kolory
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 1,1 m
- Docelowa szerokość
- 60 cm
- Rozstaw sadzenia
- 50 cm
- Sztuk na m²
- 3 szt./m2
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 3
- Naturalny pokrój
- Kępiasty
- Siła wzrostu
- Silny wzrost
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Tolerowane nasłonecznienie
- Półcień
- Preferowana wilgotność gleby
- Wilgotne stanowisko
- Tolerowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna
- Tolerowana gleba
- Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba żyzna Przeciętna gleba ogrodowa
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże kwaśne Podłoże lekko kwaśne
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże obojętne
Cechy
- Ozdobne kwiaty
- Ozdobne liście lub igły
- Atrakcyjny pokrój
- Zwarty pokrój
- Atrakcyjna zimą
- Jesienne wybarwienie
- Atrakcyjna przez cały sezon
- Długie kwitnienie
Zastosowanie
- Soliter
- Do dużych ogrodów
- Do małych ogrodów
- Do ogrodu żwirowego
- Do parków
- Na rabaty kwiatowe
- Na rabaty mieszane
- Na wrzosowiska
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.