Świerk kłujący

Picea pungens Brynek

'Brynek' to ciekawa odmiana tworząca niemal idealne kule z drobnych igieł. Szczególnie atrakcyjna jako egzemplarz szczepiony na pniu.

Opis

Ta mała, srebrna, zimozielona kuleczka zmieści się w każdym ogrodzie. Urozmaici rabatę, sprawdzi się na wrzosowisku i znacznie ożywi balkonową donicę. Roślina najlepiej rozwija się w stanowisku słonecznym.

Świerk kłujący Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

'Brynek' to karłowa odmiana świerka białego o gęstym, regularnym i kulistym pokroju.

Roślina wytwarza liczne pędy boczne, gęsto pokryte drobnymi, srebrzystymi igłami. Igły ułożone są promieniście i tworzą zwartą, szarozieloną zasłonę, która przysłania wnętrze rośliny.

Swój niebieskozielony kolor, utrzymujący się przez cały sezon, roślina zawdzięcza woskowemu nalotowi.

Iglak cechuje się powolnym wzrostem — roczny przyrost wynosi około 3–4 cm, więc po 20 latach tworzy zwarte kule nieprzekraczające średnicy ok. 80 cm.

Na rynku dostępne są także okazy sztukowane na pniu, które tworzą dekoracyjne wysokie „kulki” i ciekawie prezentują się w kompozycjach ogrodowych.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Roślina dobrze znosi zarówno suchsze powietrze, jak i ubogie gleby, choć najładniejszy pokrój zachowuje na stanowisku umiarkowanie wilgotnym.

Świerk to gatunek wybitnie światłolubny, dlatego należy sadzić go w miejscach o pełnym nasłonecznieniu. W takich warunkach roślina nie traci dolnych gałęzi, które osłaniają pień i utrzymują zwarty, regularny pokrój.

Mimo że może rosnąć na suchszym, jałowym i piaszczystym podłożu, najlepiej rozwija się na glebach żyznych, głębokich i bogatych w próchnicę (rozłożone substancje organiczne: liście, gałęzie, korzenie) o umiarkowanej wilgotności — zwłaszcza w młodym okresie wzrostu. Po 2–3 latach, gdy wytworzy solidny system korzeniowy sięgający głębszych warstw, podlewanie staje się mniej istotne.

Świerk preferuje gleby lekko kwaśne, ale toleruje też podłoża zasadowe.

Roślina jest odporna na zanieczyszczone powietrze miejskie i nadaje się do nasadzeń w warunkach miejskich. Jest także całkowicie mrozoodporna.

03 / 4

Zastosowanie

Dzięki niewielkim rozmiarom i naturalnie kulistemu pokrojowi roślina ma szerokie zastosowanie. Sprawdzi się na rabatach mieszanych, wrzosowiskach, w skalniakach, alpinariach, w ogrodach formalnych oraz w stylistyce nowoczesnej.

'Brynek' doskonale prezentuje się w ogrodzie formalnym w towarzystwie przyciętych żywotników, grabowych szpalerów i niskich obwódek z bukszpanu wieczniezielonego, wypełnionych jasnym żwirkiem, różami, szałwią omszoną czy jeżówkami lub przegorzanem kulistym.

Na słonecznych stanowiskach można zestawiać ją z innymi karłowymi iglakami, tworząc kontrastowe kompozycje, np. z jasnozieloną sosną bośniacką 'Schmidtii' czy ciemnozieloną kosówką 'Kissen' lub 'Lilliput'. Można też łączyć ją z odmianami przebarwiającymi się zimą, np. 'Winter Gold'.

04 / 4

Warto wiedzieć

Najintensywniejsze, srebrne odcienie wśród iglaków mają właśnie świerki kłujące. Szczególnie interesujące są odmiany karłowe tworzące zwarte kule i półkule, także te szczepione na pniu — te ostatnie warto rozważyć zwłaszcza właściciele psów.

Oprócz odmiany 'Brynek' w ofercie spotkamy także 'Śleszyn', 'Waldbrunn' czy 'Hermann Naue', przy czym ta ostatnia dodatkowo zdobią liczne szyszki.

Nie potrzeba dużej przestrzeni, by cieszyć się srebrzystymi igłami świerków — konieczne jest jednak zapewnienie im słonecznej wystawy.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Kompostowanie wiosną 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Całosezonowe 9-33. tydz. luty - sierpień Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Kompostowanie jesienią 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
1 m
Docelowa szerokość
1 m
Wysokość po 10 latach
40 cm
Szerokość po 10 latach
50 cm
Rozstaw sadzenia
80 cm

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 2
Naturalny pokrój
Kulisty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Klasa rozmiaru
Miniatura

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Preferowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Suche stanowisko Świeże stanowisko
Preferowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysta Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba uboga Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne Podłoże obojętne Podłoże lekko zasadowe

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Głęboki system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Wrażliwa na szkodniki

Zastosowanie

  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Do ogrodu żwirowego
  • Na rabaty mieszane
  • Na skarpę
  • Na wrzosowiska

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Znosi suszę

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina bywa atakowana przez szereg szkodników: najczęściej przez mszyce, świerkowce lub przędziorki.

Zobacz pełny katalog