Świerk kłujący

Picea pungens

Świerk kłujący to duża, srebrzysta choinka, chętnie stosowana jako dekoracyjny element ogrodu lub drzewko bożonarodzeniowe.

Opis

Świerki kłujące, w odróżnieniu od świerków pospolitych, mają niewielkie wymagania glebowe i dotyczące wilgotności. Zarówno forma podstawowa, jak i liczne odmiany wyróżniają się intensywnym, srebrzystym zabarwieniem igieł — stąd potoczne nazwy „świerki srebrzyste” lub „świerki srebrne”.

Świerk kłujący
Świerk kłujący Zdjęcie główne
Świerk kłujący

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 5

Wygląd

Drzewo zwykle osiąga ok. 10 m wysokości, choć czasami dorasta do 15 m. Wzrost jest powolny — 10‑letnie egzemplarze mają przeważnie 3–4 m.

Roślina ma regularny, stożkowaty pokrój z szeroką, mocną podstawą i wyraźnymi, poziomymi "piętrami" gałęzi.

Wytwarza grube, sztywne, kłujące igły długości 2–3 cm, gęsto osadzone wokół pędów pod kątem prostym, przez co drzewko wygląda nieco "nastroszone".

Srebrny kolor igieł wynika z grubej warstwy wosku pokrywającej ich powierzchnię.

W sierpniu i wrześniu pojawiają się podłużne, jasnobrązowe szyszki do około 10 cm długości, zwykle zwisające z najwyższych gałęzi.

02 / 5

Stanowisko i uprawa

Roślina dobrze znosi zarówno suchsze powietrze, jak i suchsze podłoże, choć najlepszy, zwarty pokrój osiąga na stanowiskach o umiarkowanej wilgotności.

Świerk to gatunek światłolubny — należy sadzić go w pełnym słońcu. W pełnym oświetleniu nie traci dolnych gałęzi, co pozwala zachować zwartą sylwetkę z pniem widocznym od podstawy.

Może rosnąć na jałowych, piaszczystych glebach, lecz preferuje gleby żyzne, głębokie i bogate w próchnicę (rozłożone substancje organiczne) o wyższej wilgotności, zwłaszcza w początkowym okresie wzrostu. Po 2–3 latach, gdy rozwinie solidny system korzeniowy sięgający głębszych warstw, podlewanie staje się mniej istotne.

Najlepiej rośnie na glebach lekko kwaśnych, ale radzi sobie też na podłożu zasadowym.

Jest odporny na zanieczyszczenia powietrza, dlatego nadaje się do zieleni miejskiej. Roślina jest również mrozoodporna.

03 / 5

Zastosowanie

Z uwagi na rozmiar i preferencję do silnego nasłonecznienia, najlepiej sprawdza się w większych ogrodach, gdzie ma miejsce na swobodny rozwój, lub w luźnych kompozycjach z innymi drzewami.

Najefektowniej prezentuje się jako soliter, np. nad oczkiem wodnym, gdzie jego sylwetka może odbijać się w tafli wody.

Z formy podstawowej można też formować luźny żywopłot, pod warunkiem że będzie on dobrze nasłoneczniony.

Można sadzić drzewo w grupach z innymi roślinami o interesującym pokroju. Przykłady podane w praktycznych kompozycjach to: buk pospolity ‘Pendula’, jodłę koreańską ‘Archer's Dwarf' — preferującą kwaśniejsze podłoże — oraz perukowiec podolski, np. odmiana ‘Royal Purple’, której purpurowe liście ładnie kontrastują z chłodnym odcieniem igieł świerka.

04 / 5

Warto wiedzieć

Istnieje wiele srebrnych odmian świerka kłującego, różniących się siłą wzrostu i pokrojem. W mniejszych ogrodach można z powodzeniem sadzić odmiany karłowe, np. 'Brynek', 'Hermann Naue' czy 'Śleszyn'.

05 / 5

Ciekawostki

Szyszki świerka kłującego zimą przyciągają wiewiórki, które chętnie będą je obgryzać.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Owocowanie
Owocowanie 33-47. tydz. sierpień - listopad
  • Brązowe
Sadzenie
Rośliny kwasolubne 12-28. tydz. marzec - lipiec Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Kompostowanie wiosną 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Całosezonowe 9-33. tydz. luty - sierpień Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Kompostowanie jesienią 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
15 m
Docelowa szerokość
8 m
Rozstaw sadzenia
5 m

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 3
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Silny wzrost

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Żywopłot
Prowadzenie
Żywopłot formowany

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Preferowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Suche stanowisko Świeże stanowisko
Preferowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysta Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba uboga Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne Podłoże obojętne Podłoże lekko zasadowe

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Głęboki system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Wrażliwa na szkodniki
  • Źle znosi przycinanie

Zastosowanie

  • Soliter
  • Do parków
  • Do zieleni miejskiej
  • Nad oczka wodne

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Dobrze znosi cięcie
  • Znosi suszę

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina bywa atakowana przez kilka szkodników (mszyce, świerkowce i przędziorki).

Zobacz pełny katalog

Galeria

Galeria

Świerk kłujący
Świerk kłujący 01