Świerk kłujący

Picea pungens Glauca

Atrakcyjna przez cały sezon roślina o intensywnym srebrnym wybarwieniu igieł. Młode osobniki potrzebują więcej wilgoci w podłożu, zaś starsze są bezobsługowe i zdrowe.

Opis

Jest to jedna z najczęściej spotykanych odmian świerka kłującego o wyraźnie srebrzystym wybarwieniu igieł. Roślina nie jest szczególnie wymagająca, a jej srebrzysty stożek ładnie kontrastuje z ciemniejszą zielenią sąsiednich roślin.

Świerk kłujący Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

Świerk kłujący 'Glauca' to spore drzewo, które powoli dorasta do ok. 20 m wysokości i ok. 8 m szerokości, tworząc zwarty, regularny stożek w chłodnym, stalowym odcieniu.

Roślina nie osiąga takich rozmiarów w ciągu kilku pierwszych lat — 10‑letnie okazy zwykle mają 2–3 m wysokości. Dlatego warto przewidzieć odpowiednio dużo miejsca w ogrodzie.

Posadzone w pełnym słońcu osobniki wytwarzają gęste gałęzie od podstawy, przez co pień długo pozostaje zasłonięty. Gałęzie układają się w wyraźne, poziome piętra i są szczelnie obsadzone srebrnymi, grubymi, kłującymi igłami.

Drzewo wytwarza także szyszki, początkowo czerwonobordowe i wyraźnie widoczne na tle igieł; w miarę dojrzewania stają się podłużne, walcowate i brązowieją.

Szyszki zimą mogą przyciągać wiewiórki, których obserwacja jest dodatkową atrakcją w ogrodzie.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Świerk to gatunek wybitnie światłolubny, dlatego najlepiej sadzić go w miejscach o pełnym nasłonecznieniu. W takim stanowisku roślina nie traci dolnych gałęzi i utrzymuje zwarty, regularny pokrój.

Drzewo może rosnąć także na suchszym, jałowym i piaszczystym podłożu, jednak najlepiej rozwija się na glebach żyznych, głębokich i bogatych w próchnicę (rozłożone substancje organiczne) o umiarkowanej do znacznej wilgotności — dotyczy to zwłaszcza młodych roślin. Po 2–3 latach, gdy wytworzy solidny system korzeniowy sięgający głębszych warstw, podlewanie staje się mniej istotne.

Świerk preferuje gleby lekko kwaśne, ale dobrze radzi sobie także na glebach zasadowych.

Roślina jest odporna na zanieczyszczenia powietrza typowe dla terenów miejskich i jest mrozoodporna.

03 / 4

Zastosowanie

Iglak dobrze prezentuje się posadzony pojedynczo jako soliter, ale także w towarzystwie innych roślin w barwnych kompozycjach.

Przy planowaniu rabaty warto wybierać rośliny o wyraźnych, kolorowych liściach — dzięki temu uzyskamy efektowną, a przy tym stosunkowo niewymagającą w uprawie kompozycję.

Do dobrego zestawienia ze świerkiem pasują m.in. żółte berberysy: 'Maria', 'Aurea', a także przebarwiające się jesienią na pomarańczowo odmiany typu 'Erecta' czy 'Green Carpet' — na tle srebrnego świerka wyglądają szczególnie efektownie.

Można też użyć krzewuszki cudownej MONET 'Verweig' o pstrych liściach, złotolistnej kaliny koralowej 'Park Harvest' lub intensywnie bordowego – niemal czarnego – bez czarny 'Eva'.

04 / 4

Warto wiedzieć

Roślina osiąga duże rozmiary, a niechęć do zacienienia — także bocznego — oznacza, że w bardzo małych ogrodach może się źle czuć i sprawiać problemy.

W niewielkich nasadzeniach lepiej sięgnąć po mniejsze odmiany, np. świerka kłującego 'Glauca Globosa', który po 30 latach osiąga około 2–3 m wysokości.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Owocowanie
Owocowanie 33-47. tydz. sierpień - listopad
  • Brązowe
Sadzenie
Rośliny kwasolubne 12-28. tydz. marzec - lipiec Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Kompostowanie wiosną 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Całosezonowe 9-33. tydz. luty - sierpień Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Kompostowanie jesienią 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
20 m
Docelowa szerokość
8 m
Rozstaw sadzenia
5 m

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 3
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Wolny wzrost

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Suche stanowisko Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysta Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba uboga Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne Podłoże obojętne Podłoże lekko zasadowe

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Zwarty pokrój
  • Głęboki system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Wrażliwa na szkodniki

Zastosowanie

  • Soliter
  • Do parków
  • Na rabaty mieszane
  • Nad oczka wodne

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Znosi suszę

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina bywa atakowana przez szereg szkodników: najczęściej przez mszyce, świerkowce lub przędziorki.

Zobacz pełny katalog