Lawenda wąskolistna
Lavandula angustifolia
Lubiana krzewinka o zwartym pokroju, drobnych kwiatach i charakterystycznym silnym zapachu.
Znana i ceniona roślina, która najlepiej rośnie na ubogich, piaszczystych i suchych glebach.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 4
Wygląd
Lawenda wąskolistna to atrakcyjna roślina o wielu zaletach. Przy właściwym cięciu tworzy zwarty pokrój.
Zalicza się do krzewinek: z wiekiem ulistniona część przybiera postać zdrewniałej bazy. Podstawowa wysokość, poniżej której nie powinno się jej ciąć, wynosi ok. 30 cm.
Z nadziemnych, zielnych pędów w polskich warunkach roślina dorasta do około 60 cm wysokości. W lipcu z tych pędów wyrastają długie, bezlistne łodyżki zakończone cenionymi fioletowymi kwiatami, które pojawiają się przez całe lato i przyciągają wzrok oraz zapachem.
Srebrne ulistnienie utrzymuje się przez cały rok, a fioletowe kwiaty pojawiają się i zdobią roślinę przez całe lato.
Wszystkie części rośliny zawierają olejki eteryczne — nadają one intensywny zapach oraz działają odstraszająco na niektóre owady, np. komary i mole.
02 / 4
Stanowisko i uprawa
Lawenda pochodzi z rejonów Morza Śródziemnego, dlatego w naszych warunkach najlepiej zapewnić jej podobne warunki: suche i ciepłe stanowisko. W chłodniejszych regionach warto okryć rośliny na zimę (wyjątkiem są obszary Pomorza i południowo‑zachodniej Polski, gdzie okrycie może nie być konieczne).
Sadzimy ją na południowej wystawie, by miała dużo słońca. Gleba powinna być dobrze przepuszczalna; lawenda preferuje podłoża o podwyższonym pH.
Jeśli gleba w ogrodzie jest ciężka lub kwaśna, można ją zwapnować i wymieszać z piaskiem oraz wykonać drenaż, aby poprawić przepuszczalność.
Regularne cięcie jest istotne dla utrzymania zwartego pokroju. Lawendę tniemy wiosną około 0,5–1 cm nad zdrewniałą częścią rośliny, co pobudza krzewienie. Nie wolno jej ścinać poniżej poziomu zdrewniałej podstawy (ok. 30 cm), ponieważ z tej części nie wyrosną nowe pędy.
Zaletą tej rośliny jest dobre znoszenie suszy, co jest przydatne przy coraz częstszych okresach suchych latem. Lawenda nie lubi intensywnego nawożenia; nadmiar azotu lub wilgoci może osłabić kwitnienie.
Dzięki niewielkim wymaganiom i preferencji dla naturalnych metod podlewania (np. deszczówka) jest odpowiednia do prowadzenia ekologicznego ogrodu. W warunkach bez stosowania środków chemicznych roślina zwykle dobrze się sprawdza i ogranicza obecność niektórych dokuczliwych owadów.
03 / 4
Zastosowanie
Lawendę warto sadzić w większych grupach, tworząc malownicze łany — to prosty sposób, by uzyskać w ogrodzie „małą Prowansję”. Kumulacja roślin wzmacnia intensywność aromatu.
Ze względu na właściwości odstraszające część owadów, dobrą praktyką jest sadzenie lawendy w pobliżu miejsc wypoczynku.
Sprawdza się także w kompozycjach bylinowych; dobrze komponuje się z szałwią omszoną, czyśćcem wełnistym czy rozchodnikiem ogrodowym.
Jest popularna do tworzenia dekoracyjnych obwódek, podobnie jak bukszpan. Często sadzi się ją u podstawy róż — te ostatnie bywają u dołu "gołe", więc lawenda dobrze maskuje ich łodygi. Połączenie lawendy i róż to klasyka, przydatna w wielu ogrodach.
Coraz częściej znajduje zastosowanie w zieleni miejskiej — przy ścieżkach i tarasach, gdzie przechodnie lub ciepłe powietrze uwalniają olejki zapachowe.
Zawarte w niej olejki eteryczne mają różne zastosowania (np. zapachowe).
04 / 4
Informacje ekstra
Jeżeli zbieramy kwiaty do suchych bukietów lub aromatycznych woreczków, wybierajmy kwiatostany jeszcze nie w pełni rozwinięte. Tniemy je u podstawy bezlistnej łodyżki i suszymy w całości — łodyżka przechowuje olejki tak jak kwiaty i liście. Zapach lawendy efektywnie odstrasza mole.
Kwiaty lawendy można też wykorzystywać w kuchni, na przykład do aromatyzowania wypieków, takich jak kruche ciasteczka.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
- Fioletowe
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Kwitnienie
Odkryj podobne terminy i kolory
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 80 cm
- Docelowa szerokość
- 80 cm
- Rozstaw sadzenia
- 40 cm
- Sztuk na m²
- 4 szt./m2
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 7
- Naturalny pokrój
- Poduszkowaty
- Siła wzrostu
- Wolny wzrost
Formowanie
Formowanie i prowadzenie
- Prowadzenie
- Niski żywopłot lub obwódka
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Preferowana wilgotność gleby
- Suche stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba przepuszczalna
- Tolerowana gleba
- Gleba piaszczysta Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba uboga Przeciętna gleba ogrodowa
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże zasadowe
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże lekko zasadowe
Cechy
- Atrakcyjna zimą
Ostrzeżenia
- Wymaga cięcia
- Może przemarzać
Zastosowanie
- Do pojemników
- Do małych ogrodów
- Do ogrodu żwirowego
- Na balkony i tarasy
- Na rabaty kwiatowe
- Obwódka
morphology
- Zimozielone liście
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Galeria
Galeria
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
