Jodły

Dwa białe paski

Cechą charakterystyczną jodeł są dwa białe paski na spodniej stronie miękkich, zaokrąglonych igieł. Wyjątkiem jest jodła kalifornijska, która ma obustronnie szarozielone igły – stąd nazwa jodła jednobarwna. Igły po ścięciu długo utrzymują się na gałązkach. Z tego powodu jodły są chętnie wykorzystywane we florystyce do stroików świątecznych i jako stroisz do osłaniania roślin na zimę.

Duże wymagania

W porównaniu z innymi iglakami jodły mają większe wymagania wilgotnościowe, klimatyczne i powietrzne. Mogą rosnąć w miejscach lekko ocienionych; zwłaszcza młode okazy lepiej się tam czują. Nie tolerują suszy ani suchego, zanieczyszczonego powietrza. Dlatego warto sadzić je w pobliżu zbiornika wodnego, gdzie panują dla nich korzystne warunki wilgotnościowe. Najlepsze podłoże to wilgotne (nie mokre), żyzne gleby o kwaśnym odczynie.

Ciekawe odmiany

Jodły występują w wielu odmianach ozdobnych. Są odmiany karłowe, nieprzekraczające 50 cm (np. j. balsamiczna 'Piccolo' czy j. koreańska 'Cis'), formy stożkowe (j. koreańska 'Blauer Pfiff') oraz okazy monumentalne, ponad 15-metrowe, jak jodła górska czy jodła kalifornijska.

Najwięcej ozdobnych odmian ma jodła koreańska. Najprostsza w uprawie jest jodła jednobarwna. Godne uwagi są też odmiany jodły górskiej — nie są nadmiernie wymagające i tworzą interesujące formy.

Nad wodę

Duża oferta odmian szczepionych na pniu pozwala stworzyć kolekcję jodłową nad oczkiem wodnym. Można je zestawić z azaliami, klonami palmowymi, tawułkami czy tojeścią kropkowaną. Jodły sprawdzą się też na wrzosowisku, o ile wybierzemy miejsce o wyższej wilgotności.