Jodła pospolita
Abies alba
Rodzime duże drzewo do założeń krajobrazowych w dużych ogrodach i parkach.
Mimo że jodła pospolita to drzewo naturalnie rosnące w Polsce, wymaga specyficznych warunków uprawy. Nie toleruje zanieczyszczeń powietrza i najlepiej rośnie w stanowiskach zacisznych o odpowiedniej wilgotności gleby i powietrza.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 3
Wygląd
Jodła pospolita to duże drzewo iglaste o klasycznym, stożkowatym pokroju — stąd bywa sprzedawana jako drzewko bożonarodzeniowe. W młodości rośnie wolniej, później tempo przyspiesza; w wieku około 30 lat osiąga około 15 m wysokości.
Posiada ciemnozielone, błyszczące igły. Są one płaskie, z wyraźnymi dwoma białymi paskami od spodu.
02 / 3
Stanowisko i uprawa
Jodła szlachetna występuje w Polsce w Górach Świętokrzyskich, Karpatach i Sudetach oraz na Roztoczu; w naszym kraju przebiega północna granica jej naturalnego zasięgu. Ma dość wysokie wymagania uprawowe — wymaga miejsc zacisznych, nie znosi mroźnych, wysuszających wiatrów oraz źle reaguje na zanieczyszczenia powietrza i suszę.
Potrzebuje dużej wilgotności powietrza i gleby. Najlepsze są podłoża przepuszczalne, kwaśne i żyzne; nie nadają się gleby suche, ubogie i piaszczyste ani zbyt zwięzłe, nieprzepuszczalne gliny.
Jodła dobrze znosi lekki półcień lub miejsca, gdzie słońce operuje jedynie rano lub późnym popołudniem. W młodości może rosnąć w warunkach większego cienia.
Roślina jest generalnie mrozoodporna, lecz źle znosi duże wahania temperatur oraz późne przymrozki. Najlepiej rośnie na stanowiskach osłoniętych; preferuje wilgotny klimat (morski lub górski).
Jodła szlachetna wytwarza głęboki, palowy system korzeniowy, co warto uwzględnić przy planowaniu nasadzeń.
03 / 3
Zastosowanie
To wysokie drzewo nadaje się przede wszystkim do większych ogrodów oraz parków — sprawdzi się szczególnie w pasie nadmorskim lub w rejonach górskich. W dużych założeniach krajobrazowych warto sadzić jodły w grupach, łączyć je z drzewami liściastymi o wyraźnych barwach, np. z wiązem 'Wredei', bukiem pospolitym 'Purpurea Tricolor' czy klonem jesionolistnym 'Flamingo'.
Jodłę można podsadzać łatwymi w uprawie, kolorowymi krzewami liściastymi. Na lekkim półcieniu i kwaśnej glebie dobrymi towarzyszami będą niewymagające krzewy, takie jak berberysy Thunberga ('Admiration', 'Aurea', 'Helmond Pillar'), tawuły japońskie (np. 'Anthony Waterer', 'Genpei', 'Golden Princess') oraz efektownie kwitnące hortensje bukietowe: 'Limelight', 'Phantom', 'Bobo' i 'Bombshell'.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 30 m
- Docelowa szerokość
- 40 m
- Rozstaw sadzenia
- 3 m
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 5
- Naturalny pokrój
- Stożkowaty
- Liście / igły
- Zimozielone liście / igły
- Siła wzrostu
- Średnia siła wzrostu
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Półcień
- Tolerowane nasłonecznienie
- Pełne słońce Cień
- Preferowana wilgotność gleby
- Wilgotne stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
- Tolerowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże kwaśne Podłoże lekko kwaśne
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże obojętne
Cechy
- Atrakcyjny pokrój
- Atrakcyjna zimą
- Atrakcyjna przez cały sezon
- Głęboki system korzeniowy
- Długowieczna
Ostrzeżenia
- Wymaga miejsca lub cięcia formującego
- Może przemarzać
- Źle znosi zanieczyszczenie powietrza
- Źle znosi przesadzanie
Zastosowanie
- Soliter
- Do dużych ogrodów
- Do parków
care
- Dobrze znosi cięcie
morphology
- Zimozielone liście
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.