Cyprysik tępołuskowy

Chamaecyparis obtusa Gracilis

Średniowysokie, stożkowate drzewo iglaste o dekoracyjnych, falistych i błyszczących łuskach.

Opis

Cyprysiki tępołuskowe, nazywane również (ze względu na pochodzenie) japońskimi, to wolno rosnące orientalne iglaki przeznaczone do zacisznych stanowisk ze względu na niepełną mrozoodporność. Odmiana 'Gracilis' wyróżnia się szybszym tempem wzrostu (w porównaniu z innymi cyprysikami japońskimi) oraz charakterystycznymi "muszlowatymi" poskręcanymi łuskami — to ich największa ozdoba.

Cyprysik tępołuskowy Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

'Gracilis' ma stożkowaty zarys, jest gęsty i zwarty, a igły/łuski mają ciemnozielony kolor. W porównaniu z innymi cyprysikami japońskimi wyróżnia się dość szybkim tempem wzrostu – roczny przyrost to około 10–15 cm; 10-letnie okazy osiągają około 1,5 m wysokości, docelowo do 4 m.

Najbardziej dekoracyjną cechą odmiany są oryginalne, muszlowate, błyszczące łuski, gęsto ułożone na rozgałęzieniach, zachodzące na siebie i częściowo poskręcane, co nadaje roślinie wyraźnie orientalny charakter.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Cyprysiki tępołuskowe są stosunkowo wymagające: z powodu ograniczonej mrozoodporności najlepiej rosną w zacisznych, osłoniętych od wiatru miejscach. Preferują wilgotne, przepuszczalne i żyzne podłoże oraz środowisko kwaśne lub lekko kwaśne (pH od kwaśnego do lekko kwaśnego). Na przeciętnej, niepiaszczystej glebie roślina może rosnąć, ale jej wygląd może być gorszy.

Młode okazy mogą przemarzać i warto je chronić. Ogólnie rzecz biorąc, na zachód od Wisły rośliny mają łatwiejsze warunki.

Cyprysiki dobrze rosną zarówno w słońcu, jak i w półcieniu. Na mocnym nasłonecznieniu należy zadbać o większą wilgotność podłoża. Bliskość zbiornika wodnego (oczko, staw, kaskada) sprzyja uprawie. Rośliny nie tolerują przesuszenia, co jest szczególnie istotne podczas bezśnieżnych zim, gdy grozi im susza fizjologiczna.

Mimo pewnej odporności na zanieczyszczenia miejskie cyprysiki nie lubią suchego powietrza, upałów ani zasolonego podłoża (np. przy chodnikach i drogach).

03 / 4

Zastosowanie

Odmiana 'Gracilis', ze względu na szybszy wzrost i dekoracyjną fakturę łusek, może być ciekawą soliterą w niewielkim ogrodzie nowoczesnym. Sprawdzi się także jako materiał na bonsai. Jej orientalny wygląd dobrze wpisuje się w kompozycję ogrodu japońskiego – obok azalii japońskich, host, tawułek japońskich, klonu palmowego czy sosny drobnokwiatowej.

'Gracilis' o ciekawej fakturze i strukturze będzie też wartościowym uzupełnieniem mieszanych kompozycji z roślin iglastych: jałowców, sosen górskich, jodeł balsamicznych i świerków białych. Ciemna zieleń iglaka tworzy dobre tło dla roślin kwitnących, np. hortensji ogrodowej 'Bodensee', hortensji bukietowej 'Renhy', naparstnic czy odętki wirginijskiej 'Bouquet Rose'. Dodatkowym akcentem mogą być rośliny przyciągające motyle, np. budleja Dawida.

04 / 4

Ciekawostki

Cyprysik tępołuskowy (japoński) uważany jest za jedno z pięciu świętych drzew Japonii. Pozostałe to sosna parasolowata, drzewo sakaki (Cleyera japonica), cedr i miłorząb.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
4 m
Docelowa szerokość
1,2 m
Wysokość po 10 latach
1,5 m
Szerokość po 10 latach
60 cm
Rozstaw sadzenia
80 cm

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 7
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Silny wzrost

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Geometryczne formy
Prowadzenie
Forma pienna

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne

Cechy

  • Ozdobny kształt pędów
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Atrakcyjna zimą
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Zwarty system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Może przemarzać

Zastosowanie

  • Soliter
  • Do dużych ogrodów
  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Do ogrodu żwirowego
  • Do tworzenia zielonych rzeźb
  • Na rabaty mieszane
  • Na skarpę
  • Na szpalery
  • Na wrzosowiska
  • Nad oczka wodne
  • Żywopłot nieformowany
  • Żywopłot zimozielony

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Dobrze znosi cięcie

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Dobrze uprawianą roślinę rzadko dopadają choroby. Najczęściej brązowieją jej igły z powody suszy fizjologicznej. Najgroźniejsza natomiast jest fytoftoroza.

Zobacz pełny katalog