Cyprysik tępołuskowy

Chamaecyparis obtusa Coralliformis

Wolno rosnąca odmiana cyprysika tępołuskowego, która tworzy zabawne, płaskokuliste zielone kopczyki z poskręcanych nitkowatych pędów. Doskonale nadaje się do ogrodów japońskich i nad oczka wodne.

Opis

Cyprysiki tępołuskowe, zwane też japońskimi ze względu na pochodzenie, to wolno rosnące, orientalne iglaki przeznaczone do zacisznych stanowisk — z uwagi na niepełną mrozoodporność lepiej uprawiać je osłonięte od wiatru.

Cyprysik tępołuskowy Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

'Coralliformis' to kopczykowata odmiana cyprysika o nieregularnym, szerokostożkowym pokroju, tworzonym przez powyginane, sznurkowate ciemnozielone pędy, wyrastające we wszystkich kierunkach. Nitkowate pędy nadają roślinie ażurowego charakteru.

Jest to wolno rosnąca odmiana — średnie tempo wzrostu wynosi ok. 7 cm rocznie. Po 10 latach osiąga zaledwie 70 cm wysokości, z docelowych około 2 m.

Iglak ma dość zwarty pokrój i przypomina pofalowaną wersję cyprysika groszkowego 'Filifera Nana'.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Cyprysiki tępołuskowe są dość wymagające: z uwagi na niepełną mrozoodporność wymagają zacisznych (osłoniętych od wiatru) stanowisk oraz wilgotnej, przepuszczalnej i żyznej gleby. Preferują podłoże kwaśne lub lekko kwaśne (są kwasolubne). Na bardzo przeciętnej, piaszczystej glebie roślina będzie mniej efektowna.

Młode okazy mogą przemarzać — warto je osłaniać. Na zachód od Wisły zwykle radzą sobie lepiej.

Mogą rosnąć i w słońcu, i w półcieniu. Na mocnym nasłonecznieniu należy zapewnić więcej wilgoci. Uprawie sprzyja bliskość zbiornika wodnego (oczka, stawu, kaskady), ponieważ cyprysiki wyraźnie nie tolerują przesuszania — to istotne zwłaszcza podczas bezśnieżnej zimy, kiedy grozi im susza fizjologiczna.

Mimo że gatunek jest często stosowany w miastach i wykazuje znaczną odporność na miejskie zanieczyszczenia, nie lubi suchego powietrza, upałów ani zasolonego podłoża (np. w pobliżu chodników i dróg).

03 / 4

Zastosowanie

Cyprysiki japońskie są jednymi z charakterystycznych roślin ogrodu japońskiego. Odmiana 'Coralliformis', dzięki wolnemu wzrostowi, sprawdzi się zarówno w mniejszych, jak i większych ogrodach przydomowych.

Z uwagi na preferencje wilgotnościowe, może być sadzona nad oczkiem wodnym. Ażurowy wygląd dobrze komponuje się na rabacie mieszanej — z kolorowymi krzewami i bylinami. Stanowi także ciekawe urozmaicenie rabaty złożonej z samych roślin iglastych (np. sosen górskich, kolumnowych i płożących jałowców, jodeł koreańskich i kalifornijskich).

Iglak będzie dobrym uzupełnieniem wrzosowiska. Malowniczo prezentuje się też na skalniaku, gdzie ciemna barwa łusek ładnie kontrastuje z jasnym kamieniem. 'Coralliformis' na skalnej rabacie będzie współgrał z kwitnącymi goryczkami, floksami szydlastymi oraz zawciągami nadmorskimi. Do takiej rabaty można dodać np. janowiec indyjski o żółtych kwiatach, czerwonego różanecznika Forresta 'Scarlet Wonder' oraz jałowiec płożący.

04 / 4

Ciekawostki

Cyprysik tępołuskowy (japońskie) to jedno z pięciu świętych drzew Japonii — obok sosny parasolowatej, drzewa sakaki (Cleyera japonica), cedru i miłorzębu.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
2 m
Docelowa szerokość
1 m
Wysokość po 10 latach
70 cm
Szerokość po 10 latach
50 cm
Rozstaw sadzenia
50 cm

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 7
Naturalny pokrój
Kopulasty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Wolny wzrost

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Geometryczne formy
Prowadzenie
Forma pienna

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Atrakcyjna zimą
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Zwarty system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Może przemarzać

Zastosowanie

  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Do ogrodu żwirowego
  • Na rabaty mieszane
  • Na skarpę
  • Na wrzosowiska
  • Nad oczka wodne

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Dobrze znosi cięcie
  • Dobrze znosi przesadzanie

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Dobrze uprawianą roślinę rzadko dopadają choroby. Najczęściej brązowieją jej igły z powody suszy fizjologicznej. Najgroźniejsza natomiast jest fytoftoroza.

Zobacz pełny katalog