Cyprysik tępołuskowy

Chamaecyparis obtusa Aurora

Karłowy orientalny cyprysik w złocistym wybarwieniu — o muszlowatych pędach i dekoracyjnym, gęstym, lecz nieregularnym pokroju.

Opis
Cyprysiki tępołuskowe, zwane także japońskimi (od miejsca pochodzenia), to niewielkie iglaki przeznaczone do zacisznych stanowisk ze względu na niepełną mrozoodporność.
Cyprysik tępołuskowy Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

'Aurora' to odmiana o stożkowatym zarysie i nieregularnym, zwartym pokroju, formowanym przez spłaszczone, wachlarzowato wygięte, poskręcane pędy. Pędy zbudowane są z złocistych, grubych łusek, które mocno przylegają do gałązek. Intensywne złociste wybarwienie jest szczególnie widoczne na młodych, wiosennych przyrostach; latem kolor stopniowo zielenieje.

Jest to wolno rosnąca odmiana — średnie tempo wzrostu wynosi ok. 8 cm rocznie. W praktyce 10‑letnie egzemplarze osiągają około 80 cm wysokości, podczas gdy potencjalna wysokość docelowa to ok. 2 m.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Cyprysiki tępołuskowe bywają wymagające. Z uwagi na niepełną mrozoodporność najlepiej rosną na zacisznych, osłoniętych od wiatru stanowiskach. Preferują wilgotne, przepuszczalne i żyzne podłoże oraz kwaśny lub lekko kwaśny odczyn gleby (są kwasolubne). Na cięższej, przeciętnej glebie roślina może gorzej się prezentować.

Młode okazy bywają podatne na przemarzanie — warto je osłaniać. Ogólnie lepiej znoszą warunki na zachód od Wisły. Cyprysiki mogą rosnąć zarówno w pełnym słońcu, jak i w półcieniu; przy silnym nasłonecznieniu wymagają regularniejszego podlewania. Uprawie sprzyja położenie w pobliżu zbiornika wodnego (oczko, staw, kaskada), ponieważ roślina zdecydowanie nie toleruje przesuszenia, co jest szczególnie niebezpieczne podczas bezśnieżnych zim — ryzyko zjawiska suszy fizjologicznej.

Choć gatunek wykazuje znaczną odporność na miejskie zanieczyszczenia, nie lubi suchego powietrza, upałów ani zasolonego podłoża (np. przy chodnikach i drogach).

03 / 4

Zastosowanie

Dzięki niewielkim rozmiarom i wolnemu wzrostowi 'Aurora' dobrze sprawdza się w małych i dużych ogrodach oraz w donicach na tarasach i balkonach.

Ze względu na preferencje wilgotnościowe znakomicie nadaje się do nasadzeń przy oczku wodnym, w towarzystwie takich roślin jak bergenia sercowata, tojeść rozesłana 'Aurea' czy obficie kwitnący kosaćiec syberyjski.

Iglak bardzo pasuje do ogrodów japońskich; sąsiedztwo tworzyć mogą karłowy miłorząb ('Mariken'), azalie japońskie oraz kwitnące wiśnie, np. kolumnowa 'Amanogawa'.

Dobrym tłem będą też rabaty mieszane z kolorowymi krzewami — niskimi berberysami: 'Kobold', 'Tiny Gold' czy 'Bagatelle' — oraz kompozycje w ogrodzie żwirowym, skalnym czy nowoczesnym.

04 / 4

Ciekawostki

Cyprysik tępołuskowy (japoński) bywa zaliczany do pięciu świętych drzew Japonii — obok sosny parasolowatej, drzewa sakaki (Cleyera japonica), cedru i miłorzębu.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 21. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 24. tydz. czerwiec Czytaj więcej
Nawożenie Późnoletnie 24. tydz. czerwiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
2 m
Docelowa szerokość
1 m
Wysokość po 10 latach
80 cm
Szerokość po 10 latach
60 cm
Rozstaw sadzenia
90 cm

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 7
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Wolny wzrost

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Geometryczne formy Obwódka Żywopłot
Prowadzenie
Forma geometryczna Forma pienna Żywopłot formowany Żywopłot nieformowany Niski żywopłot lub obwódka

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne

Cechy

  • Ozdobny kształt pędów
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Atrakcyjna zimą
  • Zwarty system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Może przemarzać

Zastosowanie

  • Do pojemników
  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Do ogrodu żwirowego
  • Do tworzenia zielonych rzeźb
  • Na rabaty mieszane
  • Na wrzosowiska
  • Nad oczka wodne
  • Niski żywopłot
  • Obwódka
  • Żywopłot nieformowany

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Dobrze znosi cięcie
  • Dobrze znosi przesadzanie

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Dobrze uprawianą roślinę rzadko dopadają choroby. Najczęściej brązowieją jej igły z powody suszy fizjologicznej. Najgroźniejsza natomiast jest fytoftoroza.

Zobacz pełny katalog