Cyprysik tępołuskowy

Chamaecyparis obtusa Aurea

Żółty, dość duży jak na tę grupę roślin cyprysik, który sprawdzi się jako barwny akcent, soliter lub nieregularny, zimozielony szpaler.

Opis

Cyprysiki tępołuskowe, zwane często japońskimi ze względu na pochodzenie, to orientalne iglaki przeznaczone do stanowisk osłoniętych — ich mrozoodporność jest niepełna. Odmiana 'Aurea' wyróżnia się stosunkowo szybkim wzrostem i dekoracyjną, żółtozieloną ulistnieniem.

Cyprysik tępołuskowy Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

Odmiana 'Aurea' ma szeroko stożkowaty pokrój, początkowo dość gęsty i zwarty, z wiekiem rozluźniający się — u starszych egzemplarzy wyraźnie widać poszczególne "piętra". Koronę tworzą gęsto rozmieszczone pędy, zwłaszcza u nasady, z pędami poziomymi i lekko przewieszającymi się na końcach.

Jest to odmiana o dość szybkim tempie wzrostu; średni roczny przyrost wynosi około 20 cm. 10-letnie egzemplarze osiągają do 2 m wysokości, zaś potencjalna wysokość w dobrych warunkach może sięgać około 10 m.

Łuski są drobne, żółtozielone i błyszczące, silnie przylegające, układają się w płaskie wachlarze charakterystyczne dla cyprysików. Na spodniej stronie występuje biały nalot. Roślina utrzymuje żółtozieloną barwę przez cały rok, co jest szczególnie cenne zimą.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Cyprysiki tępołuskowe są dość wymagające. Ze względu na niepełną mrozoodporność najlepiej sadzić je na zacisznych, osłoniętych od wiatru stanowiskach, w glebie wilgotnej, przepuszczalnej i żyznej. Preferują podłoże kwaśne lub lekko kwaśne (kwasolubne). Na przeciętnej, niepiaszczystej glebie roślina przeżyje, lecz może mniej atrakcyjnie wyglądać.

Młode rośliny mogą przemarzać i warto je osłaniać. W Polsce lepiej radzą sobie w cieplejszych rejonach (na zachód od Wisły).

Cyprysiki rosną zarówno w pełnym słońcu, jak i w półcieniu; na mocnym nasłonecznieniu wymagają bardziej stałej wilgotności podłoża. Uprawie sprzyja bliskość zbiornika wodnego (oczko, staw, kaskada). Roślina bardzo nie lubi przesuszania, co jest szczególnie istotne podczas bezśnieżnej zimy, gdy grozi jej susza fizjologiczna.

Mimo że gatunek często stosowany jest w miastach i wykazuje znaczną odporność na miejskie zanieczyszczenia, nie toleruje suchego powietrza, upałów ani zasolonego podłoża w sąsiedztwie chodników i dróg.

03 / 4

Zastosowanie

Ze względu na większe rozmiary odmiana nadaje się do ogrodów średnich i dużych oraz do parków w cieplejszych częściach kraju.

Złoty cyprysik 'Aurea' można stosować jako element większych, kontrastowych kompozycji z roślinami o purpurowych liściach, takimi jak perukowiec podolski 'Royal Purple', pęcherznica kalinolistna 'Diabolo' czy bez czarny 'Eva', a także w sąsiedztwie kwitnących bzów, np. koreańskiego 'Miss Kim' czy 'Sensation'.

Ze względu na rozluźnioną koronę w starszym wieku nie nadaje się na szczelne żywopłoty, lecz świetnie sprawdzi się jako lekko ażurowy szpaler o ciepłej, radosnej barwie. Duże rozmiary odmiany pozwalają też wykorzystać ją jako efektowny soliter na trawniku.

04 / 4

Ciekawostki

Cyprysik tępołuskowy (japoński) jest jednym z pięciu świętych drzew Japonii. Pozostałe to sosna parasolowata, drzewo sakaki (Cleyera japonica), cedr i miłorząb.

W naturalnych warunkach w Japonii roślina może dorastać do 20 m wysokości; w Polsce zwykle nie przekracza 10 m.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
10 m
Docelowa szerokość
8 m
Wysokość po 10 latach
2 m
Szerokość po 10 latach
1 m
Rozstaw sadzenia
1 m

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 7
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Średnia siła wzrostu

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Stożkowaty
Prowadzenie
Żywopłot nieformowany

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne Podłoże lekko kwaśne

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Atrakcyjna zimą
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Zwarty system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Może przemarzać

Zastosowanie

  • Soliter
  • Do dużych ogrodów
  • Do parków
  • Na rabaty mieszane
  • Na szpalery
  • Nad oczka wodne

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Dobrze znosi cięcie

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Dobrze uprawianą roślinę rzadko dopadają choroby. Najczęściej brązowieją jej igły z powody suszy fizjologicznej. Najgroźniejsza natomiast jest fytoftoroza.

Zobacz pełny katalog