Cyprysik Lawsona

Chamaecyparis lawsoniana Kelleris Gold

Stożkowa odmiana 'Kelleris Gold', atrakcyjna jako soliter lub zimozielony, żółty żywopłot. Dobra do barwnych kompozycji jako silny akcent kolorystyczny.

Opis

Cyprysiki Lawsona to popularne i często stosowane rośliny, bywa że mylone z podobnymi tujami (żywotnikami). W odróżnieniu od tuj cyprysiki preferują bardziej zaciszne stanowiska — są nieco mniej mrozoodporne.

Cyprysik Lawsona Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

'Kelleris Gold' to stożkowa odmiana cyprysika, rosnąca dość wolno. Średnie tempo wzrostu wynosi około 15 cm rocznie, dlatego 10-letnie egzemplarze osiągają około 1,5 m wysokości wobec docelowych 5 m.

Młode rośliny mają naturalnie zwarty, stożkowaty pokrój, który z wiekiem staje się szeroko kolumnowy. Smukłą sylwetkę tworzą pędy wyrastające ku górze, lekko przewieszające się na końcach.

Wybarwienie pędów daje efekt cieniowania: nasada jest szarozielona, natomiast młode przyrosty mają cytrynowożółty odcień, który przechodzi w soczystą zieleń u nasady.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Cyprysik — wbrew powszechnej opinii — jest dość wymagającą rośliną: preferuje osłonięte od wiatru, dobrej ekspozycji miejsca oraz wilgotne, przepuszczalne i żyzne podłoże. Odczyn gleby może się wahać od obojętnego po lekko kwaśny.

Mimo popularności w mieście, gatunek nie przepada za suchym, zanieczyszczonym powietrzem ani za zasolonym podłożem przy chodnikach i drogach.

Roślina poradzi sobie także na przeciętnej (nie piaszczystej) glebie ogrodowej oraz w półcieniu, ale w takich warunkach będzie wolniej rosnąć i może gubić igły.

Cyprysik wyraźnie nie toleruje przesuszania, co ma znaczenie zwłaszcza przy bezśnieżnej zimie, gdy grozi mu zjawisko suszy fizjologicznej. Roślina jest mrozoodporna na zachód od Wisły.

03 / 3

Zastosowanie

Cyprysiki Lawsona 'Kelleris Gold' są chętnie stosowane do tworzenia zimozielonych, zarówno nieformowanych, jak i formowanych żywopłotów, a także dobrze wpisują się w większe kompozycje ogrodowe.

Polecamy wykorzystanie ich do barwnych zestawień z innymi drzewami i krzewami. 'Kelleris Gold' pełni rolę silnego akcentu kolorystycznego — żółtą barwę łusek można skontrastować ze srebrnymi igłami świerka 'Glauca' i 'Glauca Globosa' oraz zielonymi cisami pośrednimi 'Wojtek' lub 'Hicksii'.

Ciekawym dodatkiem może być wierzba iwa 'Curly Locks' z długimi, zwisającymi pędami, wiosną pokrytymi srebrnymi baziami. Na pierwszym planie można też posadzić niską odmianę buka pospolitego 'Torturosa Purpurea', o intensywnie bordowych liściach i zwartej, rozłożystej koronie.

Jako uzupełnienie rabat mieszanych sprawdzą się także berberysy i tawuły, które obficie kwitną latem i często wybarwiają się jesienią na ciepłe żółcie, pomarańcze i czerwienie.

Iglak ten doskonale nadaje się także do kompozycji składających się wyłącznie z roślin iglastych; formowany w trójkąty, kule lub stożki będzie trwałym, zimozielonym elementem ogrodów formalnych.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
5 m
Docelowa szerokość
1,5 m
Wysokość po 10 latach
1,5 m
Szerokość po 10 latach
90 cm
Rozstaw sadzenia
1 m

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 7
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Wolny wzrost

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Geometryczne formy Kolumnowy Stożkowaty Żywopłot
Prowadzenie
Forma geometryczna Forma pienna Żywopłot formowany Żywopłot nieformowany

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże obojętne

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Atrakcyjna zimą
  • Płytki system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Może przemarzać
  • Źle znosi zanieczyszczenie powietrza

Zastosowanie

  • Soliter
  • Do małych ogrodów
  • Do tworzenia zielonych rzeźb
  • Na szpalery
  • Nad oczka wodne
  • Żywopłot nieformowany
  • Żywopłot zimozielony

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

W sprzyjających warunkach uprawowych rośliny są dość odporne. Najgroźniejszą z chorób jest fytoftoroza.

Zobacz pełny katalog