Cyprysik Lawsona

Chamaecyparis lawsoniana Blue Surprise

Niewielki, srebrzysty zimozielony stożek, idealny do małych przedogródków i wrzosowisk.

Opis

Cyprysiki Lawsona są popularnymi roślinami ozdobnymi, często mylonymi z tujami (żywotnikami). Odmiana 'Blue Surprise' wyróżnia się tym, że zamiast spłaszczonych łusek ma krótkie, ostre igiełki, przez co bardziej przypomina jałowiec. Tworzy wolno rosnący, niebieskawy, zwarty stożek, który najlepiej rośnie na ciepłych, osłoniętych stanowiskach.

Cyprysik Lawsona Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

'Blue Surprise' to stożkowata odmiana cyprysika o zdecydowanie wolniejszym wzroście. Średnie tempo przyrostu wynosi około 10 cm rocznie, więc 10-letnie egzemplarze osiągają około 1 m wysokości, co stanowi blisko połowę ich docelowej wielkości.

Roślina ma naturalnie zwarty pokrój, tworzony przez gęsto i ukośnie rosnące gałęzie szczelnie pokryte srebrzystym igliwiem. 'Blue Surprise' nie tworzy spłaszczonych łusek charakterystycznych dla tuj, lecz krótkie igiełki (ok. 6 mm), co zbliża jej wygląd do jałowca.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Cyprysik — wbrew powszechnej opinii — jest rośliną dość wymagającą: preferuje osłonięte od wiatru, dobrze oświetlone miejsca oraz wilgotne, przepuszczalne i żyzne gleby.

Odmiana 'Blue Surprise' ma niską mrozoodporność i wymaga zacisznych stanowisk oraz zabezpieczenia na zimę. Według obserwacji mrozoodporna jest jedynie wzdłuż zachodniej granicy kraju i na Pomorzu.

pH podłoża może być obojętne do lekko kwaśnego.

Mimo że gatunek bywa stosowany w środowisku miejskim, nie odpowiada mu suche, zanieczyszczone powietrze ani zasolone podłoże przy chodnikach i drogach.

Na przeciętnej, niezbyt piaszczystej glebie cyprysik poradzi sobie nawet w półcieniu, ale wtedy rośnie wolniej, może nie osiągać maksymalnych wymiarów i wykazywać częściowe gubienie igieł.

Cyprysik wybitnie nie lubi przesuszania, co ma szczególne znaczenie podczas bezśnieżnej zimy, gdy może wystąpić zjawisko suszy fizjologicznej.

03 / 4

Zastosowanie

Odmianę można stosować do niskich, zimozielonych żywopłotów, ale równie dobrze sprawdzi się na rabatach i w kompozycjach z kolorowymi krzewami i drzewami.

Na tle niebieskich igieł atrakcyjnie będą kontrastować żółte liście berberysów ('Maria', 'Aurea') oraz tawuły japońskie ('Golden Princess', 'Goldmound'). Dobre zestawienia stworzą też z 'Orange Rocket' czy 'Green Carpet'.

Niebo‑le niebieskie igiełki 'Blue Surprise' stanowią ładne tło dla miedzianych wiosennych przyrostów tawuły 'Goldflame', 'Firelight' czy 'Magic Carpet'.

Niewielki, srebrzysty iglak dobrze prezentuje się na wrzosowisku w towarzystwie wrzosów, azalii i miskantów (np. odmiany 'Variegata').

Dzięki kompaktowym rozmiarom roślina łatwo wkomponowuje się do ogrodu skalnego, gdzie obok np. sosen górskich 'Gnom' czy 'Kissen' stanowi całoroczną dominantę na tle floksów szydlastych, bergenii, rojników, zawciągów, dzwonków i żagwinu ogrodowego.

04 / 4

Ciekawostka

W okresie świątecznym 'Blue Surprise' bywa sprzedawana jako gotowe, często dodatkowo ozdobione, miniaturowe drzewko dostępne w marketach budowlanych i spożywczych.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
3 m
Docelowa szerokość
70 cm
Rozstaw sadzenia
70 cm

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 8
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Klasa rozmiaru
Miniatura

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Prowadzenie
Forma geometryczna Forma pienna Żywopłot nieformowany Niski żywopłot lub obwódka

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Preferowana gleba
Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże obojętne

Cechy

  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Płytki system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Może przemarzać
  • Źle znosi zanieczyszczenie powietrza

Zastosowanie

  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Do ogrodu żwirowego
  • Na rabaty mieszane
  • Na wrzosowiska
  • Nad oczka wodne
  • Niski żywopłot
  • Żywopłot nieformowany
  • Żywopłot zimozielony

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Dobrze uprawianą roślinę rzadko dopadają choroby. Najczęściej brązowieją jej igły z powody suszy fizjologicznej. Najgroźniejsza natomiast jest fytoftoroza.

Zobacz pełny katalog