Cyprysik Lawsona

Chamaecyparis lawsoniana Ivonne

Odporna na niższe temperatury odmiana cyprysika, odpowiednia do sadzenia z kolorowymi drzewami i krzewami oraz do tworzenia barwnych rzeźb ogrodowych i średniowysokich, żółtych żywopłotów.

Opis

Cyprysiki Lawsona to popularne rośliny często mylone z podobnymi tujami (żywotnikami). Większość cyprysików jest mniej mrozoodporna niż tuje i woli stanowiska osłonięte od wiatru — odmiana 'Ivonne' wykazuje jednak większą tolerancję na niższe temperatury.

Cyprysik Lawsona Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

'Ivonne' to stożkowa odmiana cyprysika, silnie rosnąca. Jej średnie tempo wzrostu sięga do 20 cm na rok, dlatego 10-letnie egzemplarze osiągają już około 2 m wysokości, przy docelowych około 3 m. Iglak ma naturalnie zwarty, wyprostowany pokrój.

Wybarwienie pędów daje efekt cieniowania: nasada jest zielona, natomiast na końcach pojawia się żółty kolor, utrzymujący się przez cały rok.

Pierzaste wachlarze pędów nadają roślinie lekkość — początkowo rosną ukośnie ku górze, z wiekiem prostują się, a na końcach lekko się przewieszają.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Cyprysik to, wbrew powszechnej opinii, roślina dość wymagająca: preferuje osłonięte od wiatru, dobrze oświetlone stanowiska oraz wilgotne, przepuszczalne i żyzne podłoże. Odczyn gleby może być obojętny lub lekko kwaśny.

Mimo że gatunek bywa stosowany w miastach, nie przepada za suchym, zanieczyszczonym powietrzem oraz zasolonym podłożem (np. przy chodnikach i drogach).

Poradzi sobie też na przeciętnej (nie piaszczystej) glebie ogrodowej, także w półcieniu, ale wtedy wzrost może być wolniejszy, a roślina może częściowo zrzucać igły.

Cyprysik nie toleruje przesuszania, co ma szczególne znaczenie w bezśnieżne zimy, gdy może wystąpić zjawisko suszy fizjologicznej.

Roślina jest mrozoodporna na terenie większości kraju, z wyjątkiem Suwalszczyzny i Podhala.

03 / 3

Zastosowanie

Cyprysiki Lawsona 'Ivonne' są chętnie stosowane do tworzenia zimozielonych, nieformowanych i formowanych żywopłotów oraz dobrze sprawdzają się w większych kompozycjach ogrodowych.

Żółty cyprysik ładnie kontrastuje z purpurowymi i czerwonymi berberysami Thunberga — można wybrać niższą, rozłożystą odmianę 'Red Carpet' lub zwartą, spłaszczoną kulę 'Atropurpurea Nana'. Srebrny akcent zapewnią świerki, np. 'Śleszyn' lub 'Glauca', a niskie obramowanie — np. czyściec wełnisty czy bylica luizjańska 'Silver Queen'.

Dopełnieniem barwnej rabaty mogą być iglaki o ciemnym wybarwieniu, jak jodła koreańska 'Cis', cyprysik nutkajski 'Klippert' o płaczącym pokroju, bukszpan wieczniezielony, ostrokrzew czy cisy rosnące w cieniu.

Roślina ładnie wygląda jako całoroczna ozdoba nad oczkiem wodnym, posadzona z innymi gatunkami tolerującymi wilgoć w powietrzu lub glebie. Do takiej rabaty pasują: rododendrony, języczka pomarańczowa, tojeść rozesłana czy naparstnica zwyczajna.

'Stewartii' możemy też wybrać na wrzosowisko. Dobrymi towarzyszami na takiej rabacie będą kolorowe wrzosy, wrzośce, kamelia wielolistna i płożąca, golteria pełzająca oraz azalie japońskie: karminowa 'Melina', różowa 'Kermesina Rose' czy rododendron 'Princess Anne'.

Iglak nadaje się również do kompozycji składających się wyłącznie z roślin iglastych. Strzyżony w równe figury (kule, stożki) stanie się trwałym, zimozielonym elementem ogrodów formalnych.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
3 m
Docelowa szerokość
1,5 m
Wysokość po 10 latach
2 m
Szerokość po 10 latach
90 cm
Rozstaw sadzenia
1 m

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 5
Naturalny pokrój
Stożkowaty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Średnia siła wzrostu

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Geometryczne formy Stożkowaty Żywopłot
Prowadzenie
Forma geometryczna Forma pienna Żywopłot formowany Żywopłot nieformowany

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Preferowana gleba
Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże obojętne

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Atrakcyjna zimą
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Płytki system korzeniowy

Ostrzeżenia

  • Źle znosi zanieczyszczenie powietrza

Zastosowanie

  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu żwirowego
  • Do tworzenia zielonych rzeźb
  • Na rabaty mieszane
  • Na szpalery
  • Na wrzosowiska
  • Żywopłot nieformowany
  • Żywopłot zimozielony

care

  • Dobrze znosi cięcie

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

W sprzyjających warunkach uprawowych rośliny są dość odporne. Najgroźniejszą z chorób jest fytoftoroza.

Zobacz pełny katalog