Cis pospolity
Taxus baccata David
Gęsty okaz o zwartym, kolumnowym pokroju i zielono‑żółtych, miękkich igłach. Sylwetka i jasne zabarwienie czynią go widocznym akcentem w ogrodzie.
Zimozielona roślina — wolno rosnąca — o żywym żółto‑zielonym zabarwieniu igieł. Ze względu na niewielkie rozmiary dobrze sprawdza się w małych ogrodach przydomowych oraz jako element rabat i obwódek.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 3
Wygląd
'David' to niska, kolumnowa odmiana — liczne, sztywne gałęzie układają się pionowo, więc roślina nie rozrasta się silnie na boki.
Od początku prezentuje elegancki, kolumnowy pokrój, który utrzymuje bez większych zabiegów pielęgnacyjnych. Kształt może zaburzyć jedynie ciężki, mokry śnieg wyginający gałęzie — aby temu zapobiec, warto jesienią niezbyt ciasno owinąć roślinę zieloną stalową siatką, typu stosowanego na krety. Roślina w ciągu 1–2 lat całkowicie zarośnie siatkę, która zabezpieczy gałęzie przed wyłamaniem.
Miękkie, dość długie (2–3 cm) igły cisa pospolitego 'David' mają charakterystyczne żółto‑zielone zabarwienie — szeroki, żółty margines okalający każdą igłę jest szczególnie widoczny na młodych przyrostach.
Z czasem intensywny żółty kolor może nieco blaknąć, ale igły pozostają dwubarwne — okaz zwykle wydaje się wtedy bardziej jasnozielony niż intensywnie żółto‑zielony.
Cisy są roślinami dwupiennymi; odmiana 'David' jest formą męską, dlatego nie wytwarza ozdobnych, czerwonych owoców, które pojawiają się na egzemplarzach żeńskich.
Jest to roślina wolno rosnąca — roczny przyrost wynosi około 10 cm, a po 10 latach osiąga zwykle 1,5–2 m wysokości.
02 / 3
Stanowisko i uprawa
Cisy dobrze adaptują się do warunków większości ogrodów i bez trudu znoszą zanieczyszczone miejskie powietrze.
Najlepiej rosną na glebie bogatej w wapń (zasadowej), żyznej, próchnicznej, przepuszczalnej i stale umiarkowanie wilgotnej.
Nie lubią skrajności; gorzej znoszą stagnującą wodę niż okresowe przesuszenie podłoża. Wysoka wilgotność powietrza im sprzyja — warto sadzić je w pobliżu zbiorników wodnych.
Preferują półcień, ale znoszą też całkowite zacienienie. Przy bardzo małej ilości słońca młode, atrakcyjne przyrosty mogą jednak nie wybarwić się na żółto. Z kolei na pełnym słońcu, zwłaszcza na ubogiej glebie, wymagają obfitszego podlewania i zraszania (najlepiej rano lub wieczorem), a w pierwszych latach uprawy — osłaniania zimą.
Na trudnych stanowiskach roślina może być stresowana, a to zwiększa podatność na choroby i szkodniki.
Kilk lat po posadzeniu (5–7) są kluczowe dla ukorzenienia i odporności młodego egzemplarza. Dlatego nowy okaz lepiej sadzić w dobrym podłożu ogrodniczym i podlewać regularnie w okresach bez opadów (co 10–12 dni, w upalne lata nawet co 5–7 dni).
W późniejszych latach cisy są niewymagające i mało absorbujące w pielęgnacji.
Cisa pospolitego 'David', podobnie jak inne cisy, — jako jedne z nielicznych roślin iglastych — można intensywnie ciąć i formować, a w razie potrzeby również odmłodzić po uszkodzeniach mrozowych czy mechanicznych. Należy jednak pamiętać, że psi mocz szkodzi tym roślinom, powodując brązowe plamy i ubytki w koronach.
Odmiana 'David' ma wyższą mrozoodporność niż forma typowa i może być sadzona w większości regionów kraju, z wyjątkiem okolic Suwalszczyzny, gdzie zalecane jest okrywanie na zimę.
Zimą warto pamiętać o cisa i innych zimozielonych roślinach — są narażone na suszę fizjologiczną.
03 / 3
Zastosowanie
Cis pospolity 'David' ma szerokie zastosowanie w ogrodzie: sprawdzi się jako niski, kolorowy żywopłot, obwódka lub jako element tworzący zimozielone rzeźby ogrodowe. Żółto‑zielone igły dobrze komponują się z kolorowymi krzewami na rabatach i mogą stanowić całoroczne tło dla innych roślin.
Wiosenne, żółte akcenty kolumnowego cisa będą ładnie współgrały z niskimi, rozłożystymi purpurowymi roślinami, takimi jak berberys pośredni 'Red Jewel' czy buk pospolity 'Tortuosa Purpurea', oraz ze srebrno‑zielonymi jałowcami płożącymi 'Ice Blue' i 'Glacier'.
Dopełnieniem kolorowej rabaty mogą być fantazyjnie powyginane formy, np. świerk serbski 'Pendula Kuck' lub zwarty, kulisty 'Pimoko' o ciemnozielonej barwie.
Atrakcyjnym uzupełnieniem rabat z roślinami iglastymi są cebulowe — np. tulipany — sadzone w przestrzeniach między krzewami. Można je zestawić z jeżówką purpurową, czosnkami ozdobnymi i zimowitem jesiennym — roślinami kolorowymi, które urozmaicą rabatę bez zwiększania nakładu pracy.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 2 m
- Docelowa szerokość
- 90 cm
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 6
- Naturalny pokrój
- Kolumnowy
- Liście / igły
- Zimozielone liście / igły
- Siła wzrostu
- Wolny wzrost
Formowanie
Formowanie i prowadzenie
- Prowadzenie
- Żywopłot formowany Żywopłot nieformowany Niski żywopłot lub obwódka
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Półcień
- Tolerowane nasłonecznienie
- Pełne słońce Cień
- Preferowana wilgotność gleby
- Wilgotne stanowisko
- Tolerowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba żyzna
- Tolerowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże lekko zasadowe
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże obojętne
Cechy
- Zwarty pokrój
- Atrakcyjna przez cały sezon
Zastosowanie
- Żywopłot
- Do małych ogrodów
- Do tworzenia zielonych rzeźb
- Nad oczka wodne
- Obwódka
morphology
- Zimozielone liście
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Galeria
Galeria
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
