Żywotnik zachodni

Thuja occidentalis Little Dorit

Ciemnozielona, niewielka kuleczka, bardzo prosta w uprawie — na małe rabaty, do kompozycji pokrojowych, pojemników, na wrzosowiska i skalniaki.

Opis

Żywotniki to rośliny odporne i niezawodne, przydatne w wielu częściach ogrodu. Odmiana 'Little Dorit' to karłowy kultivar o wyraźnie kulistym pokroju i ciemnozielonej barwie igieł.

Żywotnik zachodni Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

Odmiana 'Little Dorit' charakteryzuje się powolnym wzrostem i regularnym, kulistym pokrojem. W wieku około 10 lat osiąga około 50 cm wysokości. Pędy są krótkie, wachlarzykowato ułożone i sztywno osadzone na roślinie. Igły mają ciemnozielony kolor, który jesienią może nieznacznie przybrać brunatny odcień.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Żywotniki mają przeciętne wymagania glebowe, a do zdrowego rozwoju niezbędna bywa stosunkowo duża wilgotność podłoża. Na suchych glebach rosną słabiej, korona krzewów staje się luźniejsza, a rośliny są bardziej podatne na choroby. Preferują podłoże przepuszczalne, żyzne, wapienne oraz piaszczysto-gliniaste. Również wilgotność powietrza ma znaczenie — im wyższa, tym lepiej dla żywotników.

Odpowiada im stanowisko słoneczne lub lekki półcień. Dość dobrze znoszą zanieczyszczenia powietrza, dlatego sprawdzają się w dużych parkach i zieleni miejskiej.

Żywotniki są odporne na mrozy, jednak źle znoszą wysuszające, mroźne wiatry i bardzo otwarte, wystawne stanowiska. Młode rośliny rzadko przemarzają. Wytwarzają płytki system korzeniowy, dlatego nie najlepiej znoszą suszę — warto je wówczas podlewać. Zalegający zimą ciężki śnieg może odkształcać zwartą bryłę krzewów; najlepiej strząsać go z roślin.

Dobrze znoszą przycinanie i formowanie. Krzewy te nie wymagają nadmiernej pielęgnacji i rzadko bywają atakowane przez szkodniki. Dla zdrowego rozwoju warto ściółkować rośliny — wzbogaci to glebę w próchnicę i pomoże utrzymać równomierną wilgotność podłoża.

03 / 3

Zastosowanie

Żywotnik zachodni 'Little Dorit' to karłowa, kulista odmiana idealna do kompozycji pokrojowych. Nadaje się na obwódki przy chodnikach i alejkach oraz na frontowe części rabat i reprezentacyjne, niskie szpalery.

Odmiana dobrze sprawdza się w strukturalnych założeniach z innymi iglakami; w połączeniu ze stożkowymi i kolumnowymi roślinami porządkuje przestrzeń. Wyeksponowana na trawniku, przy murkach czy ścieżkach przyciąga formą i nadaje kompozycjom wyrazisty charakter.

Ładnie komponuje się z funkami — np. odmianą 'Patriot' z białym obrzeżeniem liści lub 'Aureomarginata' z żółtym brzegiem. Dobrze współgra także z ozdobnymi trawami, np. z kostrzewą siną i turzycą 'Frosted Curls', oraz z rozplenicą japońską ('Hameln', 'Herbstzauber'), tworząc proste, atrakcyjne rabaty.

Warto użyć tej odmiany także w kompozycjach z krzewami liściastymi — np. ciemnymi berberysami Thunberga 'Bagatelle' i strzyżonymi kulami trzmieliny 'Emerald Gaiety' (można dodać kilka sztuk form szczepionych na pniu).

'Little Dorit' dobrze łączy się z iglakami o pokroju stożkowym, np. jałowcem chińskim 'Stricta' czy świerkami białymi 'Conica' i 'Laurin'. W takich kompozycjach warto wprowadzić cebulowe: tulipany, narcyzy i niskie krokusy, które wiosną dodadzą kontrastu.

Odmiana nadaje się także do nasadzeń w pojemnikach na tarasach i balkonach lub przed wejściem. Jest praktyczną, niskonakładową alternatywą dla strzyżonych kul z bukszpanu w donicach.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 10-16. tydz. marzec - kwiecień zalecane Czytaj więcej
Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie 31-38. tydz. sierpień - wrzesień zalecane Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 28. tydz. lipiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
60 cm
Docelowa szerokość
60 cm
Wysokość po 10 latach
50 cm
Szerokość po 10 latach
50 cm
Rozstaw sadzenia
40 cm
Sztuk na m²
4 szt./m2

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 5
Naturalny pokrój
Kulisty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Klasa rozmiaru
Miniatura

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Nadaje się do formowania jako
Obwódka
Prowadzenie
Niski żywopłot lub obwódka

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Preferowana gleba
Gleba przepuszczalna Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-ilasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Atrakcyjna zimą
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Długie kwitnienie
  • Płytki system korzeniowy

Zastosowanie

  • Roślina okrywowa
  • Do pojemników
  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Do ogrodu żwirowego
  • Na rabaty kwiatowe
  • Na rabaty mieszane
  • Na wrzosowiska
  • Obwódka

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Dobrze znosi cięcie

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Żywotniki są z reguły dość odporne na choroby i szkodniki. Często brązowiejące końcówki są przyczyną błędów w uprawie. Bywają atakowane głównie przez grzyby np. fuzariozę, która powoduje żółknięcie i zasychanie pędów. Sporadycznie może pojawić się również plamistość łusek lub szara pleśń

Zobacz pełny katalog