Zawilec japoński

Anemone hybrida Pamina

Różowo kwitnąca bylina do półcienistych, wilgotnych stanowisk; ożywia ogród późnym latem i jesienią.

Opis

Jest to piękna, późno kwitnąca bylina przeznaczona na stanowiska półcieniste o stałej, dużej wilgotności. Doskonale sprawdzi się w ogrodach naturalistycznych, wiejskich oraz nowoczesnych kompozycjach przydomowych.

Zawilec japoński Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

Anemony pojawiają się stosunkowo wcześnie — już w połowie kwietnia — wypuszczając ciemnozielone, ząbkowane liście, które w ciągu miesiąca tworzą zwartą kępę rozet.

Bylina szybko powiększa swoją objętość: do końca czerwca liście tworzą kępę o średnicy około 50–70 cm. Pod koniec lipca i na początku sierpnia z roślin wyrastają wyprostowane, często rozgałęzione łodygi sięgające około 90 cm, zakończone pąkami kwiatowymi.

Kwiaty są dość duże, o średnicy około 7 cm, złożone z okrągłych różowych płatków ułożonych w podwójnym rzędzie wokół jasnożółtego środka. Roślina nie wymaga systematycznego usuwania przekwitłych kwiatostanów i powtarza kwitnienie przez minimum pięć tygodni, a w sprzyjających warunkach nawet do końca października.

W listopadzie liście zawilca zaczynają żółknąć i roślina stopniowo przechodzi w stan spoczynku przed zimą.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Zawilce japońskie najlepiej rosną na stanowiskach półcienistych z żyznym, próchnicznym podłożem o stałej, umiarkowanej wilgotności. Dobrze sprawdza się dodatek gliny, który pomaga utrzymać wilgoć przez dłuższy czas. W takich warunkach roślina kwitnie najobficiej i najdłużej.

W warunkach mniej sprzyjających — na pełnym słońcu lub w gęstym cieniu — wzrost i kwitnienie mogą być słabsze, a delikatne liście narażone na poparzenia.

Zawilce nie tolerują przesuszenia, dlatego należy dbać o równomierne nawodnienie. Rośliny są natomiast stosunkowo tolerancyjne względem pH podłoża i rosną na glebach od lekko zasadowych do lekko kwaśnych.

Niedopuszczalne są natomiast bardzo zimne i stojąco wilgotne (ciężkie, ilaste) gleby — w takich warunkach podziemne kłącza mogą gnić.

Zabiegi pielęgnacyjne obejmują wiosenne ściółkowanie kompostem oraz jesienne obcinanie żółknących łodyg. Warto rozważyć zabezpieczenie roślin na zimę — szczególnie młodszych egzemplarzy — mimo ogólnie dobrej mrozoodporności gatunku.

03 / 3

Zastosowanie

Na półcienistej, wilgotnej rabacie różowy 'Pamina' będzie się ładnie komponował z kwitnącą pluskwicą groniastą 'White Pearls', kokoryczą żółtą oraz z bzem czarnym 'Madonna', który może osłaniać zawilce przed bezpośrednim słońcem.

Roślina nadaje się do tworzenia naturalistycznych, luźnych kompozycji razem z hortensją krzewiastą 'Dardom', wietlicą samczą, języcznikiem zwyczajnym czy jarzmianką większą.

Różowe kwiaty anemony doskonale dekorują nasady wyższych traw ozdobnych, które rzucają na nie ażurowy cień. 'Pamina' pasuje do romantycznych, angielskich aranżacji w towarzystwie miskanta chińskiego 'Apache' lub 'Ghana' oraz jeżówki purpurowej 'Alba'.

W bardziej nowoczesnych zestawieniach można łączyć zawilce z turzycą 'Variegata', trzmieliną Fortune'a 'Silver Queen' oraz z silnie ciętym lub szczepionym na pniu klonem jesionolistnym 'Flamingo', który wprowadza kremowo-różowe akcenty.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Sadzenie
Byliny z delikatnymi, bulwiastymi korzeniami 12-34. tydz. marzec - sierpień Czytaj więcej
Cięcie
Jesienne usuwanie bylin 35-37. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej
Nawożenie
Kompostowanie wiosną 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Całosezonowe 9-33. tydz. luty - sierpień Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie letnie 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Kompostowanie jesienią 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
90 cm
Docelowa szerokość
70 cm
Rozstaw sadzenia
35 cm
Sztuk na m²
5 szt./m2

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 5
Naturalny pokrój
Kępiasty
Siła wzrostu
Średnia siła wzrostu

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Tolerowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysto-ilasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże obojętne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne Podłoże lekko zasadowe

Cechy

  • Ozdobne kwiaty
  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Wcześnie wypuszcza liście
  • Długie kwitnienie
  • Nadaje się do wazonu
  • Łatwa do rozmnażania
  • Długowieczna

Ostrzeżenia

  • Młode rośliny mogą przemarzać

Zastosowanie

  • Do pojemników
  • Do dużych ogrodów
  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu skalnego
  • Na balkony i tarasy
  • Na rabaty mieszane
  • Nad oczka wodne

care

  • Znosi zanieczyszczenie powietrza
  • Dobrze znosi cięcie
  • Dobrze znosi przesadzanie

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Roślina odporna na choroby i szkodniki.

Zobacz pełny katalog