Wierzba całolistna
Salix integra Hakuro-nishiki
Ciekawy krzew liściasty o rzadko spotykanym wybarwieniu młodych przyrostów: kremowo‑różowo‑zielone barwy ożywiają rabaty od wiosny do początku lata.
Roślina nie jest trudna w uprawie i można ją polecić także początkującym ogrodnikom. Silny wzrost, kulisty pokrój, dekoracyjne wybarwienie liści oraz tolerancja na typowe błędy uprawowe sprawiają, że warto mieć ją w ogrodzie.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 3
Wygląd
Jest to silnie rosnący krzew, często sprzedawany w formie piennej, o kulistym, gęstym pokroju, wynikającym z licznych, smukłych gałązek wyrastających u nasady rośliny. Pędy są gładkie, słabo rozgałęzione i mają brązowoczerwony kolor, dzięki czemu roślina jest atrakcyjna także poza sezonem wegetacyjnym.
Największą ozdobą odmiany jest wybarwienie młodych przyrostów. Drobne, lancetowate liście wiosną mają różowo‑biało‑zieloną kolorystykę. W miarę sezonu róż i biel ustępują miejsca coraz większej ilości zieleni, która dominuje pod koniec lata. Efekt kolorystyczny można częściowo odświeżyć przez przycięcie rośliny w połowie czerwca, co pobudza wypuszczenie nowych, kolorowych pędów.
Odmiana 'Hakuro-nishiki' dostępna jest nie tylko w formie piennej, lecz także jako niski krzew — niecięty dorasta do około 100–120 cm wysokości i szerokości. Rośliny szczepione na pniu zwykle osiągają 100–170 cm wysokości.
02 / 3
Stanowisko i uprawa
Wierzba całolistna 'Hakuro-nishiki' jest ekspansywna i wymaga cięcia. Potrzebuje również dużej ilości światła słonecznego oraz stale wilgotnej gleby. W warunkach niesprzyjających (suchość, zacienienie, zaniechanie nawożenia) roślina staje się podatna na choroby grzybowe oraz atak szkodników, np. przędziorków czy mszyc.
Krzew może rosnąć na różnych typach gleby o zróżnicowanym pH, jednak nie toleruje przesuszenia. Podobnie jak inne wierzby, lubi wilgotne warunki i w okresach suszy wymaga częstego, obfitego podlewania. Może być sadzona na podmokłym podłożu, gdzie jej transpiracja przyczynia się do odwodnienia terenu.
Roślina najlepiej się wybarwia i rozwija na pełnym słońcu. Stanowiska półcieniste i cieniste prowadzą do utraty intensywności barw, a także mogą powodować zasychanie końcówek liści. W złych warunkach wzrasta ryzyko chorób grzybowych i porażeń przez szkodniki.
Odmiana jest w dużej mierze mrozoodporna, z wyłączeniem najzimniejszych części kraju — Suwalszczyzny i Podhala. Młode egzemplarze szczepione na pniu warto osłaniać w miejscu szczepienia przez pierwsze 2–3 lata uprawy.
Roślina wymaga przynajmniej dwukrotnego cięcia w sezonie. Pierwsze, bardzo silne cięcie wykonuje się przed rozpoczęciem wegetacji (przedwiośnie), a kolejne w trakcie sezonu, aby ograniczyć ekspansywny wzrost. Drugie cięcie stymuluje wypuszczenie dekoracyjnie wybarwionych, choć zwykle mniej intensywnych, przyrostów.
03 / 3
Zastosowanie
'Hakuro-nishiki' dzięki efektownemu wybarwieniu i kulistemu pokrojowi doskonale sprawdzi się jako okaz soliterowy, wyróżniający się na tle trawnika. Z uwagi na zamiłowanie do wilgoci dobrze rośnie w sąsiedztwie zbiorników wodnych, gdzie woda paruje z powierzchni gleby.
Formowane w kształtne kule egzemplarze nadają się wzdłuż podjazdów i ścieżek, wprowadzając rytm i reprezentacyjny charakter kompozycji.
Szczepioną na pniu 'Hakuro-nishiki' warto zestawiać z roślinami atrakcyjnymi wiosną — podsadzić np. azalie, cebulowe (tulipany) oraz zimozielone trzmieliny 'Silver Queen'.
Odmiana dobrze wpisuje się w stonowaną, białą rabatę. Można ją łączyć z tawułą wczesną lub van Houtte'a, derenia białego 'Ivory Halo', berberysem Thunberga 'Kelleris' oraz srebrzystymi iglakami, np. cyprysikami groszkowymi: 'Boulevard' lub 'Baby Blue', a także świerkiem 'Hermann Naue'.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 2 m
- Docelowa szerokość
- 2 m
- Wysokość po 10 latach
- 1,2 m
- Szerokość po 10 latach
- 1,2 m
- Rozstaw sadzenia
- 70 cm
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 6
- Naturalny pokrój
- Kulisty
- Siła wzrostu
- Średnia siła wzrostu
Formowanie
Formowanie i prowadzenie
- Nadaje się do formowania jako
- Geometryczne formy Kulisty Stożkowaty
- Prowadzenie
- Forma geometryczna
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Preferowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko Wilgotne stanowisko
- Tolerowana wilgotność gleby
- Mokre stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba żyzna
- Tolerowana gleba
- Gleba gliniasta Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba piaszczysto-ilasta Przeciętna gleba ogrodowa
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże obojętne Podłoże lekko kwaśne Podłoże lekko zasadowe
Cechy
- Ozdobne liście lub igły
- Ozdobne pędy
- Atrakcyjny pokrój
- Zwarty pokrój
- Przyjazna dzieciom
- Atrakcyjna zimą
Ostrzeżenia
- Może być ekspansywna
- Wymaga cięcia
- Wymaga miejsca lub cięcia formującego
- Wrażliwa na szkodniki
- Podatna na choroby
- Młode rośliny mogą przemarzać
Zastosowanie
- Do pojemników
- Soliter
- Do małych ogrodów
- Do ogrodu skalnego
- Do ogrodu żwirowego
- Do tworzenia zielonych rzeźb
- Na balkony i tarasy
- Na podjazd
- Na teren podmokły
- Nad oczka wodne
care
- Znosi zanieczyszczenie powietrza
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Choroby i szkodniki
Przy wilgotnej pogodzie roślina bywa atakowana przez choroby grzybowe: parcha i plamistość liści.
Galeria
Galeria
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
