Trzęślica modra

Molinia caerulea

Kępiasta, niewysoka trawa pochodząca z naszych łąk.

Opis

Trzęślice to rodzime trawy ozdobne o zwartym, fontannowym pokroju i wysokich, sztywnych pędach kwiatostanowych. Są proste w uprawie, odporne na choroby i szkodniki oraz w pełni mrozoodporne.

Trzęślica modra Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 3

Wygląd

Trzęślica modra tworzy zwarte, około 40 cm kępy liści w butelkowej zieleni. W sierpniu z kępy wyrastają sztywne pędy kwiatostanowe sięgające do 70 cm, znacznie przewyższające liście. Wąskie, wiechowate kwiatostany są początkowo jaśniejsze, a w miarę dojrzewania przybierają ciemnofioletowy odcień.

Jesienią cała kępa przybiera bursztynowe barwy i zdobi ogród także zimą.

02 / 3

Stanowisko i uprawa

Trzęślice lubią wilgotne i słoneczne stanowiska. Mogą rosnąć także w półcieniu, gdzie łatwiej utrzymać wilgotne podłoże. Najlepiej rosną na glebie żyznej, próchnicznej o kwaśnym odczynie (aż do odczynu obojętnego).

Jako rodzime trawy są w naszych warunkach całkowicie mrozoodporne. Nie są podatne na istotne choroby i szkodniki.

Pielęgnację ogranicza się do wiosennego usuwania zeszłorocznych pędów kwiatostanowych.

03 / 3

Zastosowanie

Posadzona w większych grupach trzęślica modra stworzy naturalistyczny zakątek; sprawdza się szczególnie nad wodą. Pięknie uzupełnia wrzosowiska i dobrze prezentuje się między azaliami, rododendronami czy kalmiami. Jest też dobrą rośliną do sadzenia na podmokłych terenach (wspomniana razem z manną mielec).

Na słonecznych stanowiskach ciemna butelkowa zieleń liści ładnie kontrastuje z żółtolistnymi tawułami japońskimi ('Golden Princess', 'Goldmound') oraz berberysami ('Maria', 'Tiny Gold').

Na rabatach bylinowych, zestawiona z jeżówkami, rudbekiami i słoneczniczkiem szorstkim, podkreśli urodę przemijających kwiatów. Na wilgotnym stanowisku można ją łączyć z późno kwitnącymi języczkami — pomarańczowymi i Przewalskiego.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Kwitnienie
Kwitnienie 29-39. tydz. lipiec - wrzesień
  • Fioletowe
Sadzenie
Rośliny kwasolubne 12-16. tydz. marzec - kwiecień Czytaj więcej
Rośliny kwasolubne 31-38. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wiosenne 13-15. tydz. marzec - kwiecień Czytaj więcej
Nawożenie
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Wiosenne 12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 20. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie Letnie 21. tydz. maj Czytaj więcej
Nawożenie późnoletnie 24. tydz. czerwiec Czytaj więcej
Nawożenie Późnoletnie 24. tydz. czerwiec Czytaj więcej
Nawożenie Jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
70 cm
Docelowa szerokość
40 cm
Rozstaw sadzenia
40 cm
Sztuk na m²
6 szt./m2

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 4
Naturalny pokrój
Kępiasty
Siła wzrostu
Silny wzrost

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Tolerowane nasłonecznienie
Półcień
Preferowana wilgotność gleby
Wilgotne stanowisko
Preferowana gleba
Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże kwaśne Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże obojętne

Cechy

  • Ozdobne kwiaty
  • Ozdobne liście lub igły
  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Atrakcyjna zimą
  • Jesienne wybarwienie
  • Atrakcyjna przez cały sezon
  • Długie kwitnienie

Zastosowanie

  • Soliter
  • Do małych ogrodów
  • Do ogrodu żwirowego
  • Na rabaty kwiatowe
  • Na rabaty mieszane
  • Na teren podmokły
  • Na wrzosowiska
  • Nad oczka wodne

Grupy roślin