Sosna himalajska
Pinus wallichiana
Oryginalna, dziko rosnąca w Himalajach sosna, słynąca z długich — do 20 cm — miękkich, szarozielonych igieł.
Choć w stanie naturalnym rośnie nawet na 4 000 m n.p.m. w najwyższym łańcuchu górskim na Ziemi, w naszym klimacie potrafi przemarzać. Zaleca się sadzenie rośliny na zachód od Wisły i na stanowiskach osłoniętych od wiatru.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 3
Wygląd
Roślina od młodości ma dość luźny, stożkowy pokrój, tworzony przez szeroko rozpostarte konary z lekko wzniesionymi końcówkami. Takie wygięcie gałęzi sprawia, że igły na ich końcach układają się w charakterystyczne „miotełki”.
Igły początkowo są dość sztywne i proste, z czasem miękną i ładnie falują na wietrze. Ich długość dochodzi do 20 cm, mają szarozielony kolor i rosną po 5 w pęczku (sosna 5-igielna).
W stanie naturalnym gatunek może osiągać 50 m wysokości; w Europie rzadko dorasta do 25 m. W ogrodach zwykle nie przekracza 15 m wysokości, a przy średnim tempie wzrostu po 10 latach osiąga około 3 m.
Dodatkowym walorem starszych okazów są długie (ok. 30 cm), żywicowe szyszki, początkowo oliwkowe, później brązowiejące, zwykle wyrastające po kilka na długich szypułkach.
02 / 3
Stanowisko i uprawa
Sosna himalajska preferuje miejsca osłonięte od wiatru, ciepłe i usytuowane w pełnym słońcu.
Jej wymagania glebowe i wilgotnościowe są niewielkie — rośnie na przeciętnych, przepuszczalnych glebach, umiarkowanie wilgotnych. Nie toleruje gleb mokrych i ciężkich (gliniastych). Najlepsze będzie podłoże lekko kwaśne lub kwaśne.
Roślina wykazuje niepełną mrozoodporność — może przemarzać we wschodniej Polsce. Niską mrozoodporność rekompensuje natomiast dobrą odpornością na niektóre choroby, m.in. rdzę wejmutkowo-porzeczkową, dlatego w cieplejszych rejonach Polski uprawa zwykle nie sprawia problemów.
03 / 3
Zastosowanie
Ze względu na efektowny wygląd polecamy sadzić ją jako soliter na jasnym tle budynków lub pośrodku trawnika.
Do kompozycji dobierajmy rośliny o podobnych wymaganiach — lubiące stanowiska ciepłe i osłonięte od wiatru. Mogą to być klony palmowe, np. purpurowy ‘Bloodgood’ lub zielony ‘Butterfly’, które dobrze znoszą półcień pod koroną sosny.
Inne propozycje to magnolie, np. magnolia ‘Gold star’ (żółte kwiaty), ‘Ricki’ (różowe) lub magnolia gwiaździsta ‘Royal Star’ (śnieżnobiałe kwiaty).
Wśród niskich krzewów warto sięgnąć po budleje Dawida, przyciągające motyle i obficie kwitnące. Na zachodzie Polski dobrze zimują odmiany ‘Black Knight’, ‘Ile de France’ oraz ‘Santana’.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 15 m
- Docelowa szerokość
- 5 m
- Wysokość po 10 latach
- 3 m
- Rozstaw sadzenia
- 3 m
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 7
- Naturalny pokrój
- Stożkowaty
- Siła wzrostu
- Silny wzrost
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Preferowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba przepuszczalna
- Tolerowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Gleba żyzna Przeciętna gleba ogrodowa
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże lekko kwaśne
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże kwaśne
Cechy
- Ozdobne liście lub igły
- Atrakcyjna przez cały sezon
Ostrzeżenia
- Może przemarzać
Zastosowanie
- Soliter
- Do ogrodu skalnego
- Do parków
- Na rabaty mieszane
- Na wrzosowiska
care
- Znosi zanieczyszczenie powietrza
- Dobrze znosi cięcie
- Znosi suszę
morphology
- Zimozielone liście
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Galeria
Galeria
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
