Sosna gęstokwiatowa

Pinus densiflora Umbraculifera

Gęsta, kulista sosenka; wiosną ma atrakcyjne fioletowe szyszki.

Opis

Roślina dostępna w wariancie szczepionym na pniu lub na własnym korzeniu, która samodzielnie utrzymuje zwarty pokrój. Formowana na ogrodowe bonsai wnosi do ogrodu powiew orientu.

Sosna gęstokwiatowa Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

Sosna gęstokwiatowa 'Umbraculifera' to wolno rosnące drzewo (czasem traktowane jako krzew) iglaste, które po około 10 latach osiąga około 1 m wysokości i 1,5 m średnicy.

Cechą charakterystyczną jest gęsta, jasnozielona korona o spłaszczonym, kopulastym kształcie.

Igle są stosunkowo miękkie, liczne i ułożone gęsto; ich długość wynosi około 5–8 cm. Dodatkowym walorem ozdobnym są męskie, młode szyszki pojawiające się wiosną w intensywnym fioletowo-purpurowym kolorze, ładnie kontrastującym z jasną barwą igieł.

W zależności od formy — szczepionej na pniu (zazwyczaj na niskim pniu 30–40 cm), na podkładce z krajowej sosny pospolitej, lub rosnącej na własnym korzeniu — roślina może prezentować dwa różne oblicza.

Sosna szczepiona na pniu przyjmuje formę typowego, niskiego „lizaczka”: zwartą koronę osadzono na prostym, nierozgałęziającym się pniu. W wersji na własnym korzeniu roślina ma tendencję do tworzenia wielu lekko powyginanych, rozgałęziających się u nasady pni pędów, co nadaje jej wygląd zbliżony do krzewu. Taka wielopienność i gęsta korona sprawiają, że często wykorzystuje się ją w ogrodach japońskich oraz przerabia na ogrodowe bonsai.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Sosna gęstokwiatowa 'Umbraculifera' wymaga dobrze nasłonecznionego stanowiska. W cieniu ma skłonność do wydłużania i przerzedzania pędów, tracąc dekoracyjny kształt.

Pochodząca z Japonii forma ma nieco większe wymagania glebowe i wilgotnościowe niż wiele innych sosen uprawianych u nas, ale toleruje gleby od lekko zasadowych po lekko kwaśne.

Preferuje umiarkowanie, stale wilgotne i przepuszczalne podłoże. Lepiej rośnie na lekkim piasku niż na ciężkiej glinie, na której może gorzej się rozwijać i chorować.

Podobnie jak cisy, dobrze znosi otoczenie zbiorników wodnych lub wilgotnych skalniaków, ponieważ lubi wilgotne powietrze.

Roślina ma nieco niższą mrozoodporność niż większość sosen; bez dodatkowych zabiegów zaleca się jej sadzenie głównie na zachód od Wisły.

03 / 4

Zastosowanie

Sosnę można polecić do ogrodów w stylu japońskim, gdzie formowana na ogrodowe bonsai w otoczeniu wody, rododendronów, żwiru i bambusa (lub innych traw ozdobnych) doda miejsca charakteru i autentyczności.

Ciekawy, zwarty pokrój najlepiej zaprezentuje się na większym skalniaku, gdzie drzewo będzie dobrze widoczne z każdej strony i stanie się stałym, całorocznym elementem kompozycji.

Przy zakładaniu rabaty z udziałem sosny gęstokwiatowej 'Umbraculifera' dobierajmy rośliny o podobnych wymaganiach siedliskowych i wilgotnościowych. W mniej nasłonecznionych miejscach można łączyć ją z cisami pospolitymi (np. kolumnowym 'Fastigiata' czy 'Fastigiata Aurea') oraz z choinami. W pełnym słońcu warto zestawić ją z cisami pośrednimi (np. 'Wojtek' i 'Hicksii'), z złotokapem Waterera lub z niższymi wrzosami i wrzoścami.

04 / 4

Alternatywa

Jeśli zależy nam przede wszystkim na kopulastej, zwartej koronie, jasnozielonych igłach i ozdobnych, wiosennych szyszkach — a nie na rozgałęzionym pniu — warto wybrać egzemplarz szczepiony na podkładce z sosny pospolitej.

Takie drzewo ma zwykle (umiarkowanie wilgotne podłoże z tolerancją lekkiego przesychania) i lepiej zimuje. Należy jednak unikać rejonów o strefie mrozoodporności poniżej 6A, np. Suwalszczyzny.

Fenologia

Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych

Fenologia rośliny

Owocowanie
Owocowanie 17-18. tydz. kwiecień - maj
  • Fioletowe
Sadzenie
Rośliny kwasolubne 12-28. tydz. marzec - lipiec Czytaj więcej
Cięcie
Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie 6-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie
Kompostowanie wiosną 8-10. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Wczesnowiosenne 9-33. tydz. luty - sierpień Czytaj więcej
Całosezonowe 9-13. tydz. luty - marzec Czytaj więcej
Nawożenie wiosenne 10-12. tydz. marzec Czytaj więcej
Nawożenie letne 26-28. tydz. czerwiec - lipiec Czytaj więcej
Nawożenie jesienne 30-37. tydz. lipiec - wrzesień Czytaj więcej
Kompostowanie jesienią 34-36. tydz. sierpień - wrzesień Czytaj więcej

Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.

Rozmiary

Rozmiary i wzrost

Docelowa wysokość
3 m
Docelowa szerokość
3 m
Rozstaw sadzenia
2 m

Cechy

Cechy rośliny

Strefa mrozoodporności
Strefa mrozoodporności 7
Naturalny pokrój
Kopulasty
Liście / igły
Zimozielone liście / igły
Siła wzrostu
Wolny wzrost

Formowanie

Formowanie i prowadzenie

Prowadzenie
Forma geometryczna Żywopłot nieformowany

Cechy

Cechy i zastosowanie

Stanowisko

Preferowane nasłonecznienie
Pełne słońce
Preferowana wilgotność gleby
Świeże stanowisko
Preferowana gleba
Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
Tolerowana gleba
Gleba piaszczysta Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
Preferowany odczyn gleby
Podłoże lekko kwaśne
Tolerowany odczyn gleby
Podłoże obojętne Podłoże lekko zasadowe

Cechy

  • Ozdobne liście lub igły
  • Zwarty pokrój
  • Atrakcyjna przez cały sezon

Ostrzeżenia

  • Podatna na choroby

Zastosowanie

  • Do ogrodu skalnego
  • Na wrzosowiska
  • Nad oczka wodne

care

  • Dobrze znosi cięcie
  • Znosi suszę

morphology

  • Zimozielone liście

Grupy roślin

Przeglądaj grupy roślin

Choroby i szkodniki

Choroby i szkodniki

Jest podatna na zgniliznę korzeni i osutkę.

Zobacz pełny katalog