Jodła koreańska
Abies koreana
Dość wolno rosnące drzewo iglaste o ozdobnych igłach i szyszkach, polecane do niewielkich ogrodów przydomowych.
Jodły koreańskie — obok jodeł kalifornijskich — należą do najlepszych jodeł do uprawy w naszym klimacie.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 3
Wygląd
Jodła koreańska to gatunek dość wolno rosnący jak na drzewo iglaste. Młode egzemplarze początkowo rosną nieco nieregularnie, natomiast starsze przyjmują ładny, szeroko stożkowaty pokrój.
Roślina rośnie powoli: po 10 latach osiąga około 1,5 m wysokości, a w dojrzałym wieku może dorastać do około 10 m. Pędy mają kremową barwę i są pokryte krótkimi, błyszczącymi zielonymi igłami, które od spodu są białe.
Najbardziej charakterystyczne dla tej grupy jodeł są szyszki o zjawiskowym fioletowoniebieskim kolorze, widoczne, gdy są jeszcze niedojrzałe. Pojawiają się już na około 6-letnich egzemplarzach i występują nie tylko na wyższych, ale też na niższych pędach.
02 / 3
Stanowisko i uprawa
Roślina najlepiej rośnie na wilgotnych, żyznych i przepuszczalnych glebach w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu. Jodła koreańska do prawidłowego wzrostu i funkcjonowania potrzebuje kwaśnych lub lekko kwaśnych stanowisk o pH między 4 a 6,5, choć toleruje także odczyn obojętny i lekko zasadowy.
Nie jest jednak zadowolona z gleb piaszczystych, cięższych gliniastych ani stale podmokłych oraz nie lubi przeciągów i nagłych skoków temperatur.
Gatunek jest odporny na mróz i może być sadzony na terenie całego kraju, ale młode przyrosty bywają wrażliwe i mogą nadmarzać. Aby ograniczyć to ryzyko, warto wybierać stanowiska bardziej osłonięte, unikać wczesnej wegetacji rozbudzanej przez ciepłe wystawy i w rejonach o wczesnej wiośnie rozważyć sadzenie na wystawie północnej lub w chłodniejszych rejonach kraju.
Roślina wykazuje niewielką tolerancję na zanieczyszczone miejskie powietrze, lecz pod jego wpływem może chorować lub słabiej rosnąć. Dobrze znosi formowanie.
03 / 3
Zastosowanie
Jodły koreańskie, jako rośliny kwasolubne, stanowią ciekawe urozmaicenie wrzosowisk. Ich kompaktowe rozmiary sprawiają, że doskonale nadają się do niewielkich ogrodów przydomowych.
Roślina idealnie nadaje się do ogrodów orientalnych: posadzona w ażurowym półcieniu miłorzębu japońskiego będzie komponować się z roślinami takimi jak rodgersja kasztanowcolistna, kokoryczki i funkie.
W miejscach o silniejszym nasłonecznieniu japoński charakter ogrodu można podkreślić formowanymi jałowcami (jałowce), klonami palmowymi (klony palmowe), sosnami górskimi (sosny górskie) oraz kwitnącymi wiśniami ozdobnymi, np. 'Kiku-shidare-zakura', 'Amanodawa' czy 'Fugenzo'.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 10 m
- Docelowa szerokość
- 4 m
- Rozstaw sadzenia
- 3 m
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 4
- Naturalny pokrój
- Stożkowaty
- Liście / igły
- Zimozielone liście / igły
- Siła wzrostu
- Wolny wzrost
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Tolerowane nasłonecznienie
- Półcień
- Preferowana wilgotność gleby
- Wilgotne stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
- Tolerowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże kwaśne Podłoże lekko kwaśne
Cechy
- Atrakcyjna zimą
- Atrakcyjna przez cały sezon
- Długowieczna
Zastosowanie
- Soliter
- Do alpinariów
- Do dużych ogrodów
- Do małych ogrodów
- Na rabaty mieszane
- Na wrzosowiska
- Nad oczka wodne
care
- Znosi zanieczyszczenie powietrza
- Dobrze znosi cięcie
morphology
- Zimozielone liście
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.