Jodła koreańska
Abies koreana Blauer Pfiff
Wąska, ale wysoka odmiana jodły o srebrzystych igłach i zwartym, kolumnowym pokroju; dobrze nadaje się do ogrodu i na rabatę.
Jodły koreańskie, obok jodeł kalifornijskich, należą do najodpowiedniejszych jodeł do uprawy w naszym klimacie. Odmiana 'Blauer Pfiff' w starszym wieku przyjmuje ciekawy, nieregularny, wąsko stożkowy pokrój.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 3
Wygląd
Odmiana 'Blauer Pfiff' jest wolnorosnąca, ale nie karłowa. W wieku około 15 lat osiąga wysokość 1,5–2 m, przy niecałym metrze średnicy, tworząc ładną, zwartą i dość wysoką kolumnę.
Młode rośliny znacznie różnią się od 10–15‑letnich egzemplarzy. Młode sadzonki mają nieregularny, krzewiasty pokrój i brak wyraźnego przewodnika; są wtedy raczej niskie i krępe.
Z biegiem lat drzewko wypiętrza się i smukleje, tworząc wąsko kolumnową „choineczkę” z krótkimi, srebrzystymi i miękkimi igłami. Srebrnoniebieski, stalowy odcień igieł jest najsilniejszy na młodych przyrostach; spod starszych igieł może przebijać już bardziej stonowana zieleń.
02 / 3
Stanowisko i uprawa
Roślina najlepiej rośnie na wilgotnych, żyznych i przepuszczalnych glebach, w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu. Jodła koreańska do prawidłowego wzrostu i funkcjonowania preferuje stanowiska kwaśne lub lekko kwaśne o pH między 4,0 a 6,5, choć toleruje również odczyn obojętny.
Iglak nie lubi gleb piaszczystych, silnie gliniastych ani podmokłych, a także przeciągów i nagłych skoków temperatur.
Jodła jest odporna na mróz i może być sadzona w całym kraju, jednak młode przyrosty mogą nadmarzać. Aby ograniczyć ryzyko przemrożenia wiosennych, wrażliwych pędów, warto sadzić ją w miejscu osłoniętym lub na wystawie północnej; w rejonach północno‑wschodnich, gdzie wegetacja zaczyna się później, ryzyko przedwczesnego ruszenia wegetacji jest mniejsze.
Roślina wykazuje pewną tolerancję na zanieczyszczenia miejskie, lecz w silnie zanieczyszczonym powietrzu może chorować i częściowo usychać. Dobrze znosi formowanie.
03 / 3
Zastosowanie
Jodły koreańskie, jako rośliny kwasolubne, są cennym uzupełnieniem wrzosowisk.
Dzięki wąskiemu, niemal kolumnowemu pokrojowi roślina może pełnić rolę tzw. wykrzyknika ogrodowego. Aby zrównoważyć strzelistą formę, warto w sąsiedztwie posadzić nieco bardziej krępe rośliny, np. derenia białego 'Elegantissima' czy 'Aurea', funkię 'Big Daddy' preferującą półcień, strzelistego lecz bujnego miskanta chińskiego 'Zebrinus' lub zwartą, niższą krzewuszkę 'Olympiade'.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 2 m
- Docelowa szerokość
- 1 m
- Wysokość po 10 latach
- 1,5 m
- Szerokość po 10 latach
- 80 cm
- Rozstaw sadzenia
- 1 m
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 5
- Naturalny pokrój
- Stożkowaty
- Liście / igły
- Zimozielone liście / igły
- Siła wzrostu
- Wolny wzrost
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Tolerowane nasłonecznienie
- Pełne słońce Półcień
- Tolerowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko Wilgotne stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
- Tolerowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta Przeciętna gleba ogrodowa
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże lekko kwaśne
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże kwaśne Podłoże obojętne
Cechy
- Atrakcyjny pokrój
- Zwarty pokrój
- Przyjazna dzieciom
- Atrakcyjna przez cały sezon
Ostrzeżenia
- Źle znosi przesadzanie
Zastosowanie
- Do małych ogrodów
- Do ogrodu żwirowego
- Na rabaty mieszane
- Nad oczka wodne
care
- Znosi zanieczyszczenie powietrza
- Dobrze znosi cięcie
morphology
- Zimozielone liście
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Choroby i szkodniki
Roślina jest odporna. Bywa atakowana przez mszyce, tarcznika jodłowca i ochojnika korowojodłowego.
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.