Jodła kaukaska
Abies nordmanniana
Sporej wielkości, efektowne drzewo iglaste, nadaje się do dużych ogrodów i parków jako soliter.
Jodła kaukaska bywa stosowana jako drzewko bożonarodzeniowe, ale jej prowadzenie w ogrodzie nie jest proste: może przemarzać i ma wysokie wymagania pokarmowe oraz wodne. Na dobrze dobranym stanowisku zachwyca zwartą bryłą i błyszczącymi, „polakierowanymi” igłami.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 3
Wygląd
Jodła kaukaska to duże drzewo iglaste o regularnej, gęstej, stożkowatej koronie. Rośnie stosunkowo szybko — w wieku około 30 lat może osiągać około 30 m wysokości.
Największą ozdobą są błyszczące, „polakierowane” ciemnozielone igły; od spodu mają dwa białe paski. Szyszki osadzają się na górnych pędach, są duże (do ok. 20 cm długości): początkowo zielone, później brązowieją.
02 / 3
Stanowisko i uprawa
Jodły kaukaskie są wymagające względem siedliska i klimatu – bezpiecznie można je uprawiać jedynie na Pomorzu Zachodnim; w pozostałych regionach zwykle wymagają osłaniania zimą i ciepłych stanowisk.
Rośnie w słońcu lub półcieniu (w półcieniu pokrój bywa mniej zwarty). Potrzebuje gleby żyznej, stale wilgotnej i lekko kwaśnej. Korzystne jest położenie w pobliżu zbiornika wodnego; roślina źle znosi suche, szczególnie zanieczyszczone powietrze, co sprzyja chorobom i przemarzaniu.
Niebezpieczne są też wiosenne przymrozki, które mogą uszkodzić świeże, wrażliwe przyrosty na początku wegetacji.
Podsumowując: najlepsze warunki to północno-zachodnia część kraju, żyzne, wilgotne i lekko kwaśne gleby oraz stanowisko osłonięte od najgorszych zimowych egzemplarzy, najlepiej w pobliżu wody i przy dobrym nasłonecznieniu przez większość dnia.
03 / 3
Zastosowanie
Jodła kaukaska, ze względu na swoje rozmiary, stosowana jest przede wszystkim w parkach i dużych ogrodach jako soliter w rejonach, gdzie można zapewnić jej wysokie wymagania uprawowe (np. zachodnie Pomorze). Nadaje się też do nasadzeń grupowych, komponując się z klonami, lipami, sosnami czy jesionami.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 30 m
- Docelowa szerokość
- 4 m
- Rozstaw sadzenia
- 2 m
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 7
- Naturalny pokrój
- Stożkowaty
- Liście / igły
- Zimozielone liście / igły
- Siła wzrostu
- Średnia siła wzrostu
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Tolerowane nasłonecznienie
- Pełne słońce Półcień
- Preferowana wilgotność gleby
- Wilgotne stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
- Tolerowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba piaszczysto-gliniasta
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże lekko kwaśne
- Tolerowany odczyn gleby
- Podłoże kwaśne
Cechy
- Atrakcyjny pokrój
- Atrakcyjna zimą
- Atrakcyjna przez cały sezon
- Długowieczna
Ostrzeżenia
- Może przemarzać
- Młode rośliny mogą przemarzać
Zastosowanie
- Soliter
- Do dużych ogrodów
care
- Dobrze znosi cięcie
morphology
- Zimozielone liście
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
