Jodła kaukaska
Abies nordmanniana Barabits Compact
Atrakcyjna roślina iglasta, która dobrze wygląda zarówno w zielonych monochromatycznych kompozycjach, jak i otoczona barwnie kwitnącymi sąsiadami.
Jodły kaukaskie są często wykorzystywane jako drzewka bożonarodzeniowe, ale uprawa ich w ogrodzie bywa wymagająca: rośliny mogą przemarzać i mają wysokie wymagania dotyczące wilgotności oraz zasobności gleby. Na odpowiednim stanowisku zachwycają zwartą bryłą i błyszczącymi, „polakierowanymi” igłami. Odmiana 'Barabits Compact' rośnie wolno, ma płaskokulisty pokrój i zmienną barwę igieł w ciągu sezonu.
Liście
Pokrój
Jesień
01 / 3
Wygląd
Niewielkich rozmiarów jodła kaukaska, która po 10 latach osiąga zaledwie 50 cm wysokości przy 100 cm szerokości.
Roślina tworzy zwarty, płaskokulisty pokrój (bez wyraźnego przewodnika). Tworzą go jasnozielone, intensywnie błyszczące, miękkie igły — stosunkowo krótkie, białe od spodu i sercowato wcięte na szczycie. Ułożenie igieł odsłania szarobrązowe pędy, które widać przy patrzeniu na roślinę.
Kolor igliwia zmienia się w ciągu roku: młode, wiosenne przyrosty mają świeży, jasnozielony odcień i stopniowo ciemnieją, by zimą osiągnąć najciemniejszą barwę.
02 / 3
Stanowisko i uprawa
Jodły kaukaskie są wymagające jeśli chodzi o siedlisko i warunki klimatyczne. Bezpieczną uprawę bez dodatkowych zabezpieczeń można prowadzić głównie na Pomorzu Zachodnim; w innych regionach zwykle wymagają osłaniania na zimę i ciepłych stanowisk.
Rośliny najlepiej rosną w słońcu lub półcieniu (w półcieniu pokrój bywa mniej zwarty), na glebach żyznych, stale wilgotnych i lekko kwaśnych. Korzystne jest sąsiedztwo źródła wody — jodły źle znoszą suche, a zwłaszcza zanieczyszczone powietrze, co może prowadzić do chorób i przemarzania.
Wiosenne przymrozki są szczególnie niebezpieczne dla bezbronnych, wczesnych przyrostów, które dopiero zaczynają wegetację.
Podsumowując: najlepsze warunki zapewnią jej wilgotne, żyzne i lekko kwaśne gleby w chłodniejszych, nadmorskich rejonach, na stanowisku osłoniętym od zimnych wiatrów.
03 / 3
Zastosowanie
Iglak wyróżnia się zwartym pokrojem i błyszczącymi igłami, których odcień zmienia się w ciągu roku — to cechy, które warto uwzględnić planując jego uprawę.
Odmianę można sadzić z roślinami o podobnych wymaganiach, takimi jak klony palmowe, pierisy, azalie i rododendrony, bukszpany, krzewuszki (niższa 'Olympiade' lub wyższa 'Alexandra') oraz inne jodły, np. łatwiejsze w uprawie jodły kalifornijskie i koreańskie. Z traw warto rozważyć miskanty i turzyce. Można też zestawiać je z różami czy hortensjami, np. krzewiastą 'Annabelle'.
Fenologia
Roczny rytm kwitnienia, owocowania i prac pielęgnacyjnych
Fenologia rośliny
Dane pochodzą z modelu Plant Phenology V1. Terminy są tygodniowymi zakresami walidowanymi z danych Ogrodeusa i mogą różnić się zależnie od pogody oraz stanowiska.
Rozmiary
Rozmiary i wzrost
- Docelowa wysokość
- 60 cm
- Docelowa szerokość
- 1,2 m
- Wysokość po 10 latach
- 50 cm
- Szerokość po 10 latach
- 1 m
- Rozstaw sadzenia
- 1,2 m
Cechy
Cechy rośliny
- Strefa mrozoodporności
- Strefa mrozoodporności 8
- Naturalny pokrój
- Kopulasty
- Liście / igły
- Zimozielone liście / igły
- Siła wzrostu
- Wolny wzrost
Cechy
Cechy i zastosowanie
Stanowisko
- Preferowane nasłonecznienie
- Pełne słońce
- Tolerowane nasłonecznienie
- Półcień
- Preferowana wilgotność gleby
- Świeże stanowisko
- Tolerowana wilgotność gleby
- Wilgotne stanowisko
- Preferowana gleba
- Gleba próchniczna Gleba przepuszczalna Gleba żyzna
- Preferowany odczyn gleby
- Podłoże lekko kwaśne
Cechy
- Ozdobne liście lub igły
- Zwarty pokrój
- Przyjazna dzieciom
- Atrakcyjna przez cały sezon
- Głęboki system korzeniowy
Ostrzeżenia
- Może przemarzać
- Źle znosi zanieczyszczenie powietrza
Zastosowanie
- Do małych ogrodów
- Do ogrodu skalnego
- Do ogrodu żwirowego
- Na rabaty mieszane
- Na wrzosowiska
- Nad oczka wodne
care
- Dobrze znosi cięcie
morphology
- Zimozielone liście
Grupy roślin
Przeglądaj grupy roślin
Choroby i szkodniki
Choroby i szkodniki
Roślina jest odporna. Bywa atakowana przez mszyce, tarcznika jodłowca i ochojnika korowojodłowego.
Powiązana wiedza
-
Jakie powojniki możemy posadzić w ogrodzie?
Powojniki (Clematis) są piękne pnącza cenione za romantyczne kwiaty. Ich wybór przyprawia o zawrót głowy - powojniki tak możemy dobrać do ogrodu, że będą kwitły od kwietnia aż do października.
-
Kwiecień w ogrodzie
W kwietniu witamy wiosnę i jej subtelne kolory - cieszą nas żółte forsycje, różowe śliwy czy białe magnolie. Jest to czas ogrodników: sadzimy, dzielimy, przesadzamy i nawozimy. Czeka nas więc sporo pracy, ale też satysfakcji i zadowolenia z jej efektów.
-
Czerwiec w ogrodzie
Pierwszy letni miesiąc daje dużo radości w ogrodzie. Trwa festiwal barw i kwiatów. W tym miesiącu kontynuujemy prace wiosenno-letnie i nie ma mowy o lenistwie. Przede wszystkim podlewamy, pielimy i walczymy ze szkodnikami i chorobami. Sadzimy, siejemy, pikujemy, rozsadzamy i pilnujemy, aby dotychczasowe prace przyniosły pożądany efekt.
